Journals / Journal of Turkish Science Education / 2014 / Cilt: 11 - Sayı: 3

Fen Öğrenmede Zihinsel Risk Alma ve Yordayıcılarına İlişkin Algı Ölçeği Türkçe Formunun Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Pages
119–142
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Uyarlanan ölçeğin sonuçlarının, orijinal ölçekle benzer özellikler taşıdığı, yapı geçerliğine sahip olduğu ve güvenirlik düzeyinin sosyal bilimler için yeterli olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Zihinsel risk alma davranışı, fen bilimlerine yönelik ilgi ve yaratıcı öz-yeterlik gibi değişkenler ile ilişkisi olduğu ifade edilen bir değişkendir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın örneklemi iki farklı gruptan oluşmaktadır (N=864).
💡
Conclusion & Impact:Uyarlanan ölçeğin sonuçlarının, orijinal ölçekle benzer özellikler taşıdığı, yapı geçerliğine sahip olduğu ve güvenirlik düzeyinin sosyal bilimler için yeterli olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2009 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Zihinsel risk alma davranışı, fen bilimlerine yönelik ilgi ve yaratıcı öz-yeterlik gibi değişkenler ile ilişkisi olduğu ifade edilen bir değişkendir. Bu önemine rağmen ülkemizde, özellikle de ortaokul düzeyinde bu konu üzerine yapılan çalışmaların sayısı sınırlıdır. Bu durumun standartlaştırılmış ölçme aracı eksikliği ile ilgili olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmada, fen öğrenmede zihinsel risk alma ve yordayıcılarına ilişkin algı ölçeği uyarlama çalışması yapmak amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklemi iki farklı gruptan oluşmaktadır (N=864). Açımlayıcı faktör analizinin yapıldığı birinci örneklem grubunda 449, doğrulayıcı faktör analizinin yapıldığı grupta ise 415 öğrenci yer almıştır. Araştırmada uyarlanan ölçek Beghetto (2009) tarafından geliştirilmiş, Likert tipte bir ölçektir. Ölçek, zihinsel risk alma ve 3 yordayıcısını (fene yönelik ilgi, yaratıcı öz-yeterlik, öğretmen desteğine yönelik algı) içermektedir. Bu tür bir uygulama ile bütüncül bir ölçek uyarlaması yapılacağı düşünülmektedir. Ölçekten elde edilen verilerin açıklayıcı faktör analizi, karşıt gruplar yöntemi ve güvenirlik analizleri SPSS programı ile doğrulayıcı faktör analizi ise AMOS programları kullanılarak yapılmıştır. Araçtan elde edilen verilerin geçerlik ve güvenirlik düzeyleri, ölçeğin Türk kültüründe kullanılabilir olduğu görüşünü desteklemektedir. Uyarlanan ölçeğin sonuçlarının, orijinal ölçekle benzer özellikler taşıdığı, yapı geçerliğine sahip olduğu ve güvenirlik düzeyinin sosyal bilimler için yeterli olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

YAMAN, S., KÖKSAL, M. S. (2014). Fen Öğrenmede Zihinsel Risk Alma ve Yordayıcılarına İlişkin Algı Ölçeği Türkçe Formunun Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Journal of Turkish Science Education, Cilt: 11 - Sayı: 3, 119–142. https://ajindex.com/articles/197681

References (14)

  1. Ainley, M., Hidi, S., & Berndorff, D. (2002). Interest, learning, and the psychological processes that mediate their relationship. Journal of Educational Psychology, 94(3), 545-561.
  2. Arnett, J. (1992). Reckless behavior in adolescence: A developmental perspective. Developmental Review, 12, 339-373.
  3. Bandura, A. (1997). Self-efŞcacy: The exercise of control. New York: Freeman Barrett, P. (2007). Structural equation modelling: Adjudging model fit. Personality and Individual Differences, 42, 815-824.
  4. Beghetto, R.A. (2006). Creative self-efŞcacy: Correlates in middle and secondary students. Creativity Research Journal, 18, 447-457.
  5. Beghetto, R.A. (2007). Factors associated with middle and secondary students' perceived science competence. Journal of Research in Science Teaching, 44(6), 800-814.
  6. Beghetto, R.A. (2009). Correlates of intellectual risk taking in elementary school science. Journal of Research in Science Teaching, 46(2), 210-223.
  7. Beghetto, R.A., & Baxter, J.A. (2012). Exploring student beliefs and understanding in elementary science and mathematics. Journal of Research in Science Teaching, 49(7), 942-960.
  8. Berberoğlu, G., ve Kalender, İ. (2005). Öğrenci başarısının yıllara, okul türlerine, bölgelere göre incelenmesi: OSS ve PISA analizi. Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi, 4(7), 21- 35. Brown, M.W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen ve J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136-162).
  9. Newbury Park, CA: Sage Publishing. Brown, T.A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research. New York: The Gailford Press.
  10. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi, 32, 470-483.
  11. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö., Kahveci, Ö., & Demirel, F. (2004). Güdülenme ve öğrenme stratejileri ölçeği'nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207-239.
  12. Byrne, B.M. (1994). Structural equation modeling with EQS and EQS/Windows. Thousand Oaks, CA: Sage Publications. Ceylan, E., & Berberoğlu, G. (2007). Öğrencilerin fen başarısını açıklayan etmenler: bir modelleme çalışması. Eğitim ve Bilim Dergisi, 32(144), 36-48.
  13. Clifford, M.M., ve Chou, F.C. (1991). Effects of payoff and task context on academic risk- taking. Journal of Educational Psychology, 83, 499-507.
  14. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education (6 Ed.). ht Abingdon: Routledge. Comrey, A.L., & Lee, H.B. (1992). A Fi