AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAdditionally, if the resistance states of ampicillin and TMP are known, these drugs can also be used as empirical treatment. (J Pediatr Inf 2015; 9: 102-7)
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Acute gastroenteritis is an important cause of morbidity and mortality in developing countries. Children under 5 years of age are more commonly affected, while 80% of deaths occur in children under 2 years of age. Escherichia coli, Salmonella spp., and Shigella spp. are the most common causative bacterial pathogens. Since the summer of 2014, a large number of Salmonella and Shigella gastroenteritis cases have occurred in our region, which is considered as a small local outbreak. We aim to report the features and anti- biotic susceptibility of microorganism isolates obtained during this epidemic. Material and Methods: Between July and September 2014, patients who were admitted to pediatric clinics and emergency services on account of acute gastroen- teritis lasted less than 15 days were included in this retrospective study. Stool microscopy, stool cultures, and blood cultures were performed. Salmonella and Shigella strains were subjected to antimicrobial sus- ceptibility testing. Results: A total of 2425 patients were admitted because of acute gastroenteritis during the study peri- od. Salmonella spp. and Shigella spp. were isolated in 113 children. The mean age of the children was 91.5±60.3 months (4-213 months). Of the 113 patients, 56% were male and 44% were female. Shigella spp. were found in 77 patients (3.2%), and Salmonella spp. were found in 36 patients (1.5%). Salmonella enteritidis was detected in 29 patients (80.5%), whereas Salmonella typhimurium was detected in 3 patients (8.3%). In addition, Shigella sonnei was identified in 63 patients (81.8%) and Shigella flexneri in 8 patients (10.3%). In contrast to ceftriaxone susceptibility in Salmonella strains, 9.1% of Shigella strains were found to be resistant to ceftriaxone. Ciprofloxacin resistanc was found in 5.6% and 1.3% strains of Salmonella and Shigella spp. respectively. Although the ampicillin resistance values of 2 strains were close, trimethoprim-sulfamethoxazole (TMP) resis- tance was found in 89.6% Shigella strains. Conclusion: Salmonella and Shigella are common bacterial pathogens. Resistance patterns must be known to select the most effective treatment. According to our study, ceftriaxone and cipro- floxacin appear to be the first choice of empirical treatment for acute bacterial gastroenteritis. Additionally, if the resistance states of ampicillin and TMP are known, these drugs can also be used as empirical treatment. (J Pediatr Inf 2015; 9: 102-7)
Özet
Amaç: Akut gastroenterit, özellikle gelişmekte olan ülkelerde önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Beş yaş altı çocuklar daha sık etkilenmekle birlikte ölümlerin %80i iki yaş altında görülmektedir. Escherichia coli, Salmonella spp. ve Shigella spp. en sık neden olan bakteriyel etkenlerdir. 2014 yazı ile başlayan dönemde hizmet bölgemizde her yıl gördü- ğümüzden daha fazla sayıda Salmonella ve Shigella gastroenteriti vakaları ortaya çıktı. Vaka sayısında ortaya çıkan ani artış yerel küçük bir salgın olduğunu gösteriyordu. Çalışmamızda bu salgında elde edilen izolatların özellikleri ve antibiyotik duyarlılıklarını bil- dirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çocuk sağlığı ve hastalıkları poliklinikleri ve acil servisine Temmuz-Eylül 2014 tarihleri arasında gelen, akut ishal yakınmasıyla baş- vuran, öyküsünde 15 günden kısa süreli ishali olan ve akut gastroenterit ön tanısı alan hastalar retrospektif olarak çalışmaya alındı. Salgın sırasında bakılan dışkı mikroskopisi, dışkı kültürü, kan kültürü, Salmonella ve Shigella suşlarına ait antimikrobiyal duyarlılık testleri verileri geçmişe yönelik hasta dosyalarından ve labo- ratuar tetkiklerinden incelendi. Bulgular: Akut gastroenterit nedeniyle toplam 2425 hasta başvurdu. Salmonella spp. ve Shigella spp. 113 çocukta izole edildi. Çocukların yaşları 91,5±60,3 aydı (4-213 ay). Hastaların %56sı erkek ve %44ü kızdı. Etken mikroorganizmalar incelendiğinde Shigella spp. 77 hastada (%3,2) ve Salmonella spp. 36 hastada (%1,5) saptandı. Salmonella enteritidis 29 hastada (%80,5) saptanmışken; S. typhimurium üç hastada (%8,3) saptandı. Ek olarak S. sonnei 63 hastada (%81,8) ve S. flexneri sekiz hastada (%10,3) tespit edildi. Salmonella suşlarında seftriakson direnci bulunmamış iken Shigella suşlarında %9,1 seftriak son direnci bulundu. Ayrıca siprofloksasin direnci Salmonella ve Shigella suşlarında %5,6 ve %1,3 olarak tespit edildi. Salmonella suşlarının ampisilin direnci %19,4 ve Shigella suşlarının ampisi- lin direnci %16,7 olarak bulunmuş olup; Shigella suşlarında %89,6 trimetoprim-sulfametoksazol (TMP) direnci saptandı. Sonuç: Salmonella ve Shigella morbidite ve mortaliteye neden olan bakteriyel gastroenterit etkenleridir. Bu gastroenteritlerin teda- vilerinin etkin yapılabilmesi için etken mikroorganizmaların direnç paternlerinin bilinmesi gerekmektedir. Çalışmamızda Salmonella ve Shigella gastroenteritlerinin ampirik tedavisinde seftriakson ve siprofloksasinin ilk seçenek olduğunu tespit ettik. Ayrıca direnç durumlarının bilinmesi durumunda ampisilin ve TMP ün de ampirik olarak kullanılabilir. (J Pediatr Inf 2015; 9: 102-7)