AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe same figure is negative and meaningful in the developed countries while it is positive and meaningful in the developing countries between 2000 and 2012
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Knowledge and information technologies are undoubtedly the most important factors of today's economies. In global-scale, production has already focused on intangiable factor of information more than production of physical goods. Knowledge will have increasing importance in determining the competitiveness of countries in the future.The purpose of the present study is to analyze the possible effects of knowledge economy on employment. Panel data analysis empirically has been carried out for developed twenty countries, known as G-20, between 1990 and 1999 and 2000-2012. Seperate analysis was conducted for the USA, Japan, Canada, Germany, England, France and Italy, known as G-7. As for 9 out of the rest 13 countries (Turkey, Russia, Austria, Brazil, Argentina, India, Indonesia and South Korea), varied empirical aplications were conducted. China, South Africa, Saudi Arabia were excluded for nonsufficient data. The results revealed that information and communication technologies had a positive and meaningful affect on employment in the developed countries during 1991 to 1999, while it is positive yet meaningless in the developing countries. . The same figure is negative and meaningful in the developed countries while it is positive and meaningful in the developing countries between 2000 and 2012
Özet
Enformasyon ve bilgi teknolojileri günümüz ekonomilerinin en önemli unsurlarıdır. Küresel ölçekte, üretim yaklaşımı fiziksel ürün üretiminden daha fazla soyut olan bilgi üretimi üzerinde yoğunlaşmaktadır. Gelecekte bilgi ekonomileri ülkelerin rekabet güçlerini belirlemede gittikçe artan bir öneme sahip olacaktır.Bu çalışmanın amacı, bilgi ve iletişim teknolojilerinin istihdam düzeyi üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Panel veri analizinin kullanıldığı bu araştırmada, G-20 olarak tanımlanan gelişmiş yirmi ülke grubu için 1991-1999 ve 2000-2012 dönemlerini kapsayan ampirik bir değerlendirme yapılmıştır. Bu ülkelerden G-7 olarak bilinen (ABD, Japonya, Kanada, Almanya, İngiltere, Fransa ve İtalya) gelişmiş ülkeler için ayrı, geriye kalan 13 gelişmekte olan ülke içerisinden 9 ülke için (Türkiye, Rusya, Avusturya, Brezilya, Arjantin, Hindistan, Endonezya, Meksika ve Güney Kore) ayrı birer uygulama yapılmıştır. Çin, Güney Afrika ve Suudi Arabistan yetersiz veriye sahip olması nedeniyle, araştırmanın kapsamı dışında tutulmuştur. Çalışma neticesinde, bilgi ve iletişim teknolojilerinin istihdam üzerinde 1991-1999 döneminde gelişmiş ülkelerde pozitif ve anlamlı bir etkiye sahipken, gelişmekte olan ülkelerde pozitif ve anlamsız bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Bu değerin 2000-2012 döneminde ise gelişmiş ülkelerde negatif ve anlamlı bir değere sahip olduğu, gelişmekte olan ülkelerde pozitif ve anlamlı olduğu da tespit edilmiştir