Journals / İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi / 2019 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Bir Çocuk Psikiyatri Biriminde 11 Yaşında Bir Kız Ön Ergene Narkolepsi Tanısı Koymak: Olgu Sunumu

Diagnosing an 11-Year-Old Girl with Narcolepsy in a Child Psychiatry Unit: A Case Presentation

Pages
71–74
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle çocuk psikiyatrisi pratiğinde fazla çalışılmamış olan bu alandaki olgu sunumları ile klinik çalışmaların sayısını artırmanın klinisyenlerce bozukluğun daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunacağına inanmaktayız.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Narkolepsi bir dizi karmaşık belirtiler gösteren, etiyolojisinin henüz tanımlanmamış olduğu, şiddetli morbidite ve işlev kaybı yaratabilen kronik bir bozukluktur.
📊
Key Findings & Data:Bu olgu sunumunda, çocuk psikiyatrisi birimine başvuran 11 yaşındaki bir kız olguda narkolepsinin tanılanma ve izlem sürecinin ilgili makale eşliğinde tartışılarak sunulması amaçlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle çocuk psikiyatrisi pratiğinde fazla çalışılmamış olan bu alandaki olgu sunumları ile klinik çalışmaların sayısını artırmanın klinisyenlerce bozukluğun daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunacağına inanmaktayız.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Narkolepsi bir dizi karmaşık belirtiler gösteren, etiyolojisinin henüz tanımlanmamış olduğu, şiddetli morbidite ve işlev kaybı yaratabilen kronik bir bozukluktur. Narkolepsinin çocukluk döneminde tanınması fazlasıyla değişkenlik gösteren belirti kümeleri nedeni ile daha da zor olabilmektedir. Bu olgu sunumunda, çocuk psikiyatrisi birimine başvuran 11 yaşındaki bir kız olguda narkolepsinin tanılanma ve izlem sürecinin ilgili makale eşliğinde tartışılarak sunulması amaçlanmıştır. Çocuk psikiyatrisi birimimize başvuran olgunun psikiyatrik değerlendirmesi Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal Elkitabı-5. baskı (DSM-5) kriterleri temel alınarak yapılmıştır. Detaylı klinik muayene, nörolojik değerlendirme ile görüntüleme teknikleri yanı sıra polisomnografi uygulanmıştır. Olgu değerlendirme ve ayırıcı tanı süreçleri tamamlandıktan sonra narkolepsi tanısı ile izleme alınmış ve metilfenidat-OROS ile uyku paterni ve hijyenine yönelik davranışsal teknikleri içeren combine tedavi ile klinik iyileşme göstermiştir. Olgu hala tarafımızca izlenmektedir. Nadir görülen bir bozukluk olan narkolepsinin çocuk psikiyatri pratiğinde daha da az görülmesi ve belirtilerin diğer nörolojik ve psikiyatrik durumları taklit edebilmesi bozukluğun erken dönemlerde tanınma olasılığını düşürmektedir. Bu nedenle çocuk psikiyatristleri olarak bizlerin bu bozukluğu ayırıcı tanı süreçlerinde aklımızda tutmamız gerektiğini düşünmekteyiz. Güncel tedavi seçeneklerinin genel olarak ortaya çıkan belirtileri düzeltmeyi hedeflediği düşünüldüğünde altta yatan nedene yönelik yeni tedavi stratejilerinin geliştirilmesi önemli olacaktır. Bu nedenle çocuk psikiyatrisi pratiğinde fazla çalışılmamış olan bu alandaki olgu sunumları ile klinik çalışmaların sayısını artırmanın klinisyenlerce bozukluğun daha iyi anlaşılmasına katkıda bulunacağına inanmaktayız.

Özet

Narcolepsy is a chronic disorder that might cause severe morbidity and functional deterioration with a wide range of complicated symptoms and without any clearly identified etiology. The condition is even more difficult to diagnose in children as clinical picture and clusters of symptoms that vary extremely. With this report, we aimed to present, and discuss an 11-year-old case diagnosed with narcolepsy in a child psychiatry unit along with relevant literature. Psychiatric assessment of the case that applied to our child psychiatry unit was carried out by using Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders 5th edition (DSM-5) criteria. Detailed clinical examination, neurological tests and imaging modalities as well as polysomnography were performed. The case was diagnosed,and followed up as having narcolepsy after completion of processes of evaluation, and differential diagnosis. She demonstrated clinical improvement with a combined treatment regimen of methylphenydate-OROS and behavioral therapy for sleep pattern and hygiene. She is still being followed up in our unit. Since narcolepsy is a rarely seen condition encountered in child psychiatry settings and symptoms might mimic other neurological and psychiatric conditions, its earlier recognition is a remote possibility. Therefore, we believe that we, as child psychiatrists, need to bear this disorder in our minds for differential diagnosis. Since current treatment options mainly target visible symptoms, developing novel treatment strategies directed towards underlying etiology will carry importance. In that sense, we believe that increasing the number of case studies and clinical researches in this understudied field of child psychiatry shall contribute greatly to more improved understanding of the disorder.

🔖

Cite This Article

ÖNEN, Ö., KUTLU, A., ERKURAN, H. (2019). Bir Çocuk Psikiyatri Biriminde 11 Yaşında Bir Kız Ön Ergene Narkolepsi Tanısı Koymak: Olgu Sunumu. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 71–74. https://ajindex.com/articles/189847

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. American Academy of Sleep Medicine. The International Classification of Sleep Disorders, Diagnostic and Coding Manual. 3rd ed. Darien, IL: American Academy of Sleep Medicine; 2014.
  2. Dauvilliers Y, Arnulf I, Mignot E. Narcolepsy with cataplexy. Lancet. 2007;369:499-511. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(07)60237-2
  3. Morrish E, King MA, Smith IE, Shneerson JM. Factors associated with a delay in the diagnosis of narcolepsy. Sleep Med. 2004;5:37-41. https://doi.org/10.1016/j.sleep.2003.06.002 Turgut N. Narkolepsi-katapleksi sendromu. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2003;20:47-53.
  4. Challamel MJ, Mazzola ME, Nevsimalova S, Cannard C, Louis J, Revol M. Narcolepsy in children. Sleep. 1994;17(Suppl. 8):17-20. https://doi.org/10.1093/sleep/17.suppl_8.S17
  5. Guilleminault C, Pelayo R. Narcolepsy in prepubertal children. Ann Neurol. 1998;43:35-42. https://doi.org/10.1002/ana.410430125
  6. Burgess CR, Scammell TE. Narcolepsy: neural mechanisms of sleepiness and cataplexy. J Neurosci. 2012;32:12305-11. https://doi.org/10.1523/JNEUROSCI.2630-12.2012
  7. Yilmaz K, Uyar M, Adaletli H, Kilincaslan A. Diagnostic pitfalls in children with sleep disorders: two cases with hypersomnia. Acta Paediatr. 2008;97:1749-51. https://doi.org/10.1111/j.1651-2227.2008.00991.x
  8. Şenel GB, Karadeniz D. A Case Report of Narcolepsy with Partial Cataplexy Misdiagnosed as Epilepsy. Journal of Turkish Sleep Medicine. 2015;1:22-4. https://doi.org/10.4274/jtsm.02.006 Kotagal S. Narcolepsy in children. Semin Pediatr Neurol. 1996;3:36-43. https://doi.org/10.1016/S1071-9091(96)80027-1 Nevsimalova S. Narcolepsy in childhood. Sleep Med Rev. 2009;13:169-80. https://doi.org/10.1016/j.smrv.2008.04.007
  9. Nishino S, Ripley B, Overeem S, Nevsimalova S, Lammers GJ, Vankova J, Mignot E. Low cerebrospinal fluid hypocretin (Orexin) and altered energy homeostasis in humannarcolepsy. Ann Neurol. 2001;50:381-8. https://doi.org/10.1002/ana.1130
  10. De Lecea L, Kilduff TS, Peyron C, Gao XB, Foye PE, Danielson PE, Frankel WN. The hypocretins: hypothalamus specific peptides with neuroexcitatory activity. Proc Natl Acad Sci USA. 1998;95:322-327. https://doi.org/10.1073/pnas.95.1.322
  11. Nishino S, Ripley B, Overeem S, Lammers GJ, Mignot E. Hypocretin (orexin) deficiency in human narcolepsy. Lancet. 2000;355:39-40. https://doi.org/10.1016/S0140-6736(99)05582-8
  12. Nevsimalova S, Pretl M, Vankova J. Narcolepsy in children and adolescents. In: Evrard P, Richelme C, Tardieu M (eds.) 3rd EPNSCongress. Bologna:Monduzzi; p73-77; 1999. American Ps