Journals / Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 3

An Evaluation of the Hospitalized Pediatric Forensic Cases at a Tertiary Hospital

Bir Üçüncü Basamak Hastanede Yatan Adli Nitelikli Çocuk Hastaların Değerlendirilmesi

Pages
140–145
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was found that intoxication cases took the first place (n=852, 60.6%) followed by traumas (21.9%), and suicide attempts (11.4%).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Introduction: It was aimed to determine the epidemiological and clinical characteristics of pediatric forensic cases to contribute to the literature and to preventive health care services.
📊
Key Findings & Data:Methods: A total of 1406 pediatric forensic 18 cases hospitalized in our pediatric clinics were reviewed retrospectively.
💡
Conclusion & Impact:It was found that intoxication cases took the first place (n=852, 60.6%) followed by traumas (21.9%), and suicide attempts (11.4%).
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Introduction: It was aimed to determine the epidemiological and clinical characteristics of pediatric forensic cases to contribute to the literature and to preventive health care services. Methods: A total of 1406 pediatric forensic 18 cases hospitalized in our pediatric clinics were reviewed retrospectively. Data on demographic characteristics, including age and gender, reasons for referral, time of presentation, hospitalization period, need for intensive care and mortality rates were determined. Results: The mean age was 5.55±5.11 years and 52.6% (n=739) of the patients were male. It was found that intoxication cases took the first place (n=852, 60.6%) followed by traumas (21.9%), and suicide attempts (11.4%). When forensic events were evaluated according to age groups, it was determined that 60.7% of intoxication cases were under 5 years of age. The patients were mostly admitted in the summer months (n=454, 32.3%). 9.5% of the patients required hospitalization in the intensive care unit, and the mortality rate was 0.12%. Conclusion: Intoxication cases and accidents are the leading causes of preventable health problems in our country as in the whole world. Creating a safe indoor and outside environment for children is the most effective approach to injury prevention.

Özet

Giriş: Bu çalışmada çocuk adli olguların epidemiyolojik ve klinik özellikleri değerlendirilerek literatüre ve koruyucu sağlık hizmetlerine katkı sağlanması amaçlanmıştır. Yöntemler: Yatış kararı alınarak çocuk kliniklerimizde takip edilen 18 yaş altı 1406 adli olgu geriye dönük olarak incelenmiştir. Olguların yaş, cinsiyet, başvuru nedenleri, başvuru zamanları, hastanede yatış süreleri, yoğun bakım ihtiyacı varlığı ve ölüm oranları değerlendirilmiştir. Bulgular: Olguların yaş ortalaması 5,55±5,11 yıl olup bunların %52,6’sı erkekti (n=739). Olgular olgu tiplerine göre değerlendirildiğinde en fazla zehirlenme olgularının (n=887, %63) görüldüğü saptandı, bunu %22 ile travmalar ve %11,1 ile özkıyım girişimleri izledi. Hastalar yaş gruplarına ayrılarak incelendiğinde başvuruların en sık 0-4 yaş grubu (%60,7) çocuklarda meydana geldiği saptanmıştır. Başvuruların en sık yaz aylarında (n=454, %32,3) olduğu gözlendi. Olguların %9,5’inde yoğun bakım ihtiyacı saptanırken ölüm oranı %0,12 olarak kaydedildi. Sonuç: Zehirlenmeler ve diğer yaralanmalar önlenebilir ölüm nedenlerinin başında yer almaktadır. Çocuklar için dış ortam ve evde güvenli bir çevre oluşturulması yaralanma kontrolünde etkin yöntemler olacaktır.

🔖

Cite This Article

KORKMAZ, M. F., BOSTANCI, M., TUTANÇ, M. (2019). An Evaluation of the Hospitalized Pediatric Forensic Cases at a Tertiary Hospital. Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 3, 140–145. https://ajindex.com/articles/185756

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Özdemir AA, Elgörmüş Y, Çağ Y. Acil servise Gelen Adli Nitelikli Çocuk Olguların Değerlendirilmesi. Int J Basic Clin Med. 2016;4:1-8
  2. Korkmaz T, Erkol Z, Kahramansoy N. Acil Servise Gelen Pediatrik Adli Olguların Değerlendirmesi: Retrospektif bir çalışma. Haseki Tıp Bülteni. 2014;52:271-7
  3. Demir ÖF, Aydın K, Turan F, Yurtseven A, Erbil B, ve ark. Acil servise başvuran çocuk adli olguların analizi. Turk Arch Ped. 2013;48:235- 40
  4. Yazar A, Akın F, Türe E, Odabaş D. Çocuk Acil Kliniğine Başvuran Adli Vakaların Değerlendirilmesi. Dicle Tıp Dergisi. 2017;44(4):345- 53
  5. Sever M, Saz EU, Koşargelir M. Bir üçüncü basamak hastane acil servisine başvuran adli nitelikli çocuk hastaların değerlendirilmesi. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg. 2010;16:260-7
  6. Borse N, Sleet DA. CDC Childhood Injury Report: Patterns of Unintentional Injuries Among 0 to 19-year Olds in the United States, 2000-2006. Fam Community Health. 2009;32:189
  7. Çınar O, Acar YA, Çevik E. Acil Servise Başvuran 0-18 Yaş Grubu Adli Olguların Özellikleri. AJCI. 2010;4:148-51
  8. Büken E, Yaşar ZF. Başkent Üniversitesi Ankara Hastanesi acil servisine başvuran adli nitelikteki çocuk olguların değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni. 2015;20:93-8
  9. Zeren C, Karakuş A, Çelik MM, Arıca V, Tutanç M, ve ark. Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servisine Başvuran Zehirlenme Olgularının Analizi. JAEM.2012:31-4
  10. Türkmen N, Akgöz S, Çoltu A, Ergin N. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi acil servisine başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Uludağ Üniv Tıp Fak Derg. 2005;31:25-9
  11. Bornstein AC, Spyker DA, Cantilena Jr LR, Green J, Rumack BH, et al. 2006 Annual report of the American Association of Poison Control Centers’ National Poison Data System (NPDS). Clin Toxicol (Phila). 2007;45:815-917
  12. Sümer V, Güler E, Karanfil R, Dalkıran T, Gürsoy H ve ark. Çocuk acil servisine başvuran zehirlenme olgularının geriye dönük olarak değerlendirilmesi. Turk Arch Ped. 2011;46:234-40
  13. Özdoğan H, Davutoğlu M, Boşnak M, Tutanç M, Haspolat K. Pediatric poisonings in southeast of Turkey: epidemiological and clinical aspects. Hum Exp Toxicol. 2008;27:45-8
  14. Ataş Berksoy E, Çelik T, İşgüder R, Karaarslan U, Ağın H ve ark. Çocukluk çağı zehirlenme olgularının demografik özelliklerinin değerlendirilmesi. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hast. Dergisi. 2014;4:25-30
  15. Aji DY. Çocukluk Çağında Zehirlenmeler ve Mantar Zehirlenmesi. Pediatrik Aciller Sempozyumu. İstanbul, 2001;69-78
  16. Deniz T, Kandiş H, Saygun M, Büy