SavedAdd your journal

Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 19 - Sayı: 4

İŞİTME YETERSİZLİĞİ OLAN ÖĞRENCİLERE KAYNAŞTIRMA ORTAMLARINDA UYGULANAN AKICI OKUMA ÇALIŞMALARINA YÖNELİK ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Tüncay TUTUK
Macid Ayhan MELEKOĞLU
Pages
1737–1759
Publication Date
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, sınıflarda uygulanan akıcı okuma etkinliklerinin alanyazındaki ilgili müdahalelerle benzerlikleri olmasına rağmen, sistematik ve planlı şekilde uygulama ve uygulama ilkelerinde farklılıklar bulunmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada, işitme yetersizliği olan öğrencilerin bulunduğu kaynaştırma ortamlarında, bu öğrencilerin akıcı okuma becerilerini geliştirmeye yönelik gerçekleştirilen uygulamaların öğretmen görüşleri çerçevesinde incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırma bulguları, öğretmenlerin sınıflarında çeşitli akıcı okuma etkinlikleri yaptıkları ve yoğun olarak sıralı okuma etkinliğinin kullanıldığı yönündedir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, sınıflarda uygulanan akıcı okuma etkinliklerinin alanyazındaki ilgili müdahalelerle benzerlikleri olmasına rağmen, sistematik ve planlı şekilde uygulama ve uygulama ilkelerinde farklılıklar bulunmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Akıcı okuma · İşitme yetersizliği olan öğrenciler · Kaynaştırma

Özet

Bu araştırmada, işitme yetersizliği olan öğrencilerin bulunduğu kaynaştırma ortamlarında, bu öğrencilerin akıcı okuma becerilerini geliştirmeye yönelik gerçekleştirilen uygulamaların öğretmen görüşleri çerçevesinde incelenmesi amaçlanmıştır. Nitel yaklaşıma dayalı fenomenolojik bir araştırma olarak desenlenen çalışmada, veriler görüşme tekniği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde ise tümevarımsal yöntem kullanılmıştır. Araştırma bulguları, öğretmenlerin sınıflarında çeşitli akıcı okuma etkinlikleri yaptıkları ve yoğun olarak sıralı okuma etkinliğinin kullanıldığı yönündedir. Bunun yanı sıra, kaynaştırma ortamlarındaki işitme yetersizliği olan öğrencilerin genel okuma başarılarının ve akıcı okuma seviyelerinin akranlarının düzeyinde ya da gerisinde olduğunu belirtilmektedir. Ayrıca, akıcı okuma becerisine yönelik müfredatın ve öğretmen yetiştirme programlarının yetersiz olduğunu vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, sınıflarda uygulanan akıcı okuma etkinliklerinin alanyazındaki ilgili müdahalelerle benzerlikleri olmasına rağmen, sistematik ve planlı şekilde uygulama ve uygulama ilkelerinde farklılıklar bulunmaktadır.

🔖

Cite This Article

TUTUK, T., MELEKOĞLU, M. A. (2019). İŞİTME YETERSİZLİĞİ OLAN ÖĞRENCİLERE KAYNAŞTIRMA ORTAMLARINDA UYGULANAN AKICI OKUMA ÇALIŞMALARINA YÖNELİK ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 4, 1737–1759. https://ajindex.com/articles/178

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Akyol, H. (2005). Türkçe ilk okuma yazma öğretimi. Ankara:
  2. Pegem Yayıncılık. Armbruster, B. B., Lehr, F., Osborn, J., O’Rourke, R., Beck, I., Carnine, D., & Simmons, D. (2001).
  3. Put reading first. Washington, DC: National Institute for Literacy. Avcıoğlu, H. (2012). İşitme yetersizliği olan öğrenciler. İ. H. Diken (Ed.), Özel gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim (s. 170-214). Ankara:
  4. Pegem Akademi. Beydoğan, H. Ö. (2012). Öğrencilerin akıcı okumalarına göre okuma-anlama stratejilerini kullanma düzeyleri. Eğitim ve Bilim, 37(166), 3-13.
  5. Chall, J. S. (1987). Reading development in adults. Annals of Dyslexia, 37(1), 240-251.
  6. Conderman, G., & Strobel, D. (2008). Fluency flyers club: An oral reading fluency intervention program. Preventing School Failure: Alternative Education for Children and Youth, 53(1), 15-20.
  7. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni, nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. Selçuk Beşir Demir (Çev.). Ankara:
  8. Eğiten Kitap. Girgin, M. C. (2006). History of higher education provision for the deaf in Turkey and current applications at the Anadolu University. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 5(3), 6-11.
  9. Glesne, C. (2013). Nitel araştırmaya giriş. A. Ersoy ve P. Yalçın (Çev.). Ankara:
  10. Anı Yayıncılık. Gough, P. B., & Tunmer, W. E. (1986). Decoding, reading, and reading disability. Remedial and Special Education, 7(6), 6-10.
  11. Güldenoğlu, B. (2008). Zihinsel yetersizliği olan öğrencilerde okuduğunu anlama becerilerinin desteklenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 9(2), 51-63.
  12. Gürgür, H. (2013). İşitme yetersizliğine sahip bireyler. S. Vuran (Ed.), Özel eğitim (s. 253-286). Ankara:
  13. Maya Akademi. Hallahan, D. P., & Kauffman, J. M. (2003).Exceptional learners: Introduction to special education (9. Baskı). Boston: Pearson Education. Karasu, G., Girgin, Ü., Uzuner, Y. ve Kaya, Z. (2012). İşitme engelli üniversite öğrencilerine uygulanan “tanımlama yapma” stratejisinin incelenmesi. Anadolu Journal Educational Sciences International, 2(1), 19-41.
  14. King, N., & Horrocks, C. (2010). Interviews in qualitative research. California: Sage Kuhn, M. R., & Stahl, S. A. (2003). Fluency: A review of developmental and remedial practices. Journal of Educational Psychology, 95, 3-21.
  15. LaBerge, D., & Samuels, S. J. (1974). Toward a theory of automatic information processing in reading. Cognitive Psychology, 6(2), 293-323.
  16. Lynas, W. (1994). Communication options in the education of deaf children. London