AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSonuç: Bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar Türkiye’de Antakya örneğinde sık gözlenmekte olup, yarısından fazlası bildirilmemektedir.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Giriş: Bu çalışmanın amacı, Antakya’da birinci, ikinci ve üçüncü basamak sağlık hizmeti kurumlarında bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıkların (BZBH) görülme sıklığını ve bildirim durumunu saptamaktır. Materyal ve Metod: Bu kesitsel çalışma 2015 yılında Antakya’da yapılmıştır. Sağlık kurumlarını temsil eden 19 aile hekimliği birimi, bir devlet, bir özel ve bir üniversite hastanesinde sürveyans sistemi olgu tanımlamasına uygun BZBH (A, B, C, D Grubu)’lerin 2014 yılı elektronik kayıtları, ICD-10 tanı kodlarına göre taranarak analiz edilmiştir. Analizlerde tanımlayıcı istatistikler ve ki-kare testi kullanılmış, p< 0.05 önemli kabul edilmiştir. Bulgular: Otuz farklı tipte 3923 BZBH tanısı konulmuş olup, %75.2’si A, %15.0’ı D ve %9.8’i C grubundadır; %16.4’ü Suriyeli sığınmacılara aittir. BZBH’lerin %59.8’ine yanlış ICD-10 kodu verilmiştir. BZBH’lerin %41.9’u bildirilmiştir; Grup A’nın %51.7’si, Grup D’nin %17.7’si ve Grup C’nin %0.6’sı bildirilmiştir. BZBH’lerin devlet hastaneleri %54.5’ini, özel hastaneler %30.9’unu, üniversite hastaneleri ise %12.0’ını bildirmiştir (p< 0.001). En sık tanısı konulan BZBH’ler; kuduz ve kuduz riskli temas (%32.4), suçiçeği (%18.4), rotavirüs infeksiyonu (%11.0), toksoplazmozis (%7.5), leyşmanyaz (%7.3), akut hepatit A (%6.7), brusellozis (%4.7) ve tüberküloz (%3.1)’dur. Suriyeli sığınmacılarda en çok tanısı konulan leyşmanyadır. BZBH tanısı konulanlar içinde en çok bildirimi yapılanlar; salmonella infeksiyonu (%100.0), sıtma (%100.0), kuduz ve kuduz riskli temas (%96.8), kızamık (%81.0), tüberküloz (%76.9), akut hepatit A (%26.3), brusella (%26.1) ve rotavirüs (%16.6)’tür. Sonuç: Bildirimi zorunlu bulaşıcı hastalıklar Türkiye’de Antakya örneğinde sık gözlenmekte olup, yarısından fazlası bildirilmemektedir.
Özet
Introduction: The aim of this study was to determine the frequency and notification status of notifiable infectious diseases (NIDs) in primary, secondary and tertiary healthcare institutions in Antakya. Materials and Methods: This cross-sectional research was conducted in 2015, in Antakya. In 19 family medicine units, 1 state, 1 private and 1 university hospitals representing health care institutions, the electronic codes of NIDs (Groups A, B, C, D) for the year 2014 in accordance with the case identification in surveillance system were analyzed by being scanned based on ICD-10 diagnostic codes. Descriptive statistics and Chi-square test were used in the analyses, and p< 0.05 was considered significant. Results: Having made 30 different types of 3923 NID diagnoses, 75.2% of the NIDs were in Group A, 15.0% in Group D, and 9.8% in Group C; 16.4% of the diagnoses were gotten in Syrian refugees. The wrong ICD-10 diagnostic code was given to 59.8% of the NIDs. 41.9% of the NIDs were notified; 51.7% of Group A, 17.7% of Group D and 0.6% of Group C were notified. State hospital notified 54.5% of the NIDs, private hospital 30.9% of and university hospital 12.0% (p< 0.001). Most frequently diagnosed NIDs were rabies and rabies risky contact (32.4%), varicella (18.4%), rotavirus (11.0%), toxoplasmosis (7.5%), leishmaniasis (7.3%), acute hepatitis A (6.7%), brucella (4.7%) and tuberculosis (3.1%). In Syrian patients, the most frequently diagnosed NCD was leishmaniasis (27.0%). Among the cases with NIDs diagnosis, the most notified ones were salmonella (100.0%), malaria (100.0%), rabies and rabies risky contact (96.8%), measles (81.0%), tuberculosis (76.9%), acut hepatitis A (26.3%), brucellosis (26.1%) and rotavirus (%16.6). Conclusion: NIDs are frequently observed in Turkey in the Antakya sample, and more than half of them are not notified.