Journals / Tarih Dergisi / 2013 / Sayı: 57

-

OSMANLI DÖNEMİ VE ÖNCESİNDE AVCI KUŞLARDAN SUNGUR ÜZERİNE BAZI NOTLAR

Pages
25–44
Publication Date
2014-01-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sungur had been an important subject in some studies and epics, and it was cherished by Turks as a cultural motif as well.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:SOME NOTES ON SUNGUR, THE HUNTING BIRD, DURING PREOTTOMAN AND OTTOMAN PERIODS It is an old tradition and art to train bird of prey to use them for hunting.
📊
Key Findings & Data:The hunting birds were generally chosen among the species of bird of preys like hawk and falcon.
💡
Conclusion & Impact:Sungur had been an important subject in some studies and epics, and it was cherished by Turks as a cultural motif as well.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Osmanlı · Sungur · Avcı kuş

Abstract

SOME NOTES ON SUNGUR, THE HUNTING BIRD, DURING PREOTTOMAN AND OTTOMAN PERIODS It is an old tradition and art to train bird of prey to use them for hunting. The hunting birds were generally chosen among the species of bird of preys like hawk and falcon. One of the most wanted hunting birds was Sungur. During the Ottomans period as well as before, it had been a well-known and favourite hunting bird among the Turks. Sungur had been an important subject in some studies and epics, and it was cherished by Turks as a cultural motif as well.

Özet

Yırtıcı kuşların eğitilerek avda kullanılmaları eski bir gelenektir. Avcı kuşlar genelde doğan ve şahin cinsinden olan yırtıcı kuşlardan seçilmekteydi. Avcı kuşlar arasında pek makbul sayılanlardan biri de sungurdur. Sungur, Osmanlılar döneminde ve öncesinde Türkler tarafından bilinen ve rağbet gösterilen bir avcı kuş olmuştur. Sungur bazı eserlerde ve destanlarda önemli bir yer tutmuş, kültürel bir motif olarak yaşatılmıştır.SOME NOTES ON SUNGUR, THE HUNTING BIRD, DURING PRE-OTTOMAN AND OTTOMAN PERIODSIt is an old tradition and art to train bird of prey to use them for hunting. The hunting birds were generally chosen among the species of bird of preys like hawk and falcon. One of the most wanted hunting birds was Sungur. During the Ottomans period as well as before, it had been a well-known and favourite hunting bird among the Turks. Sungur had been an important subject in some studies and epics, and it was cherished by Turks as a cultural motif as well.

🔖

Cite This Article

Aydın, Y. (2014). -. Tarih Dergisi, Sayı: 57, 25–44. https://ajindex.com/articles/175708

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA) Maliyeden Müdevver Defterler, nr. 10321; 10332; 10340; 10346; 10354. Cevdet-Bahriye Kitaplar Abdurrahman Abdî Paşa, Vekâyi‘-nâme, haz. Fahri Ç. Derin, İstanbul 200 And, Metin, “XVI. Yüzyılda Av ve Avcılık”, Hayat Tarih Mecmuası, 12 (Ocak 1970), s. 18. Ahmed Refik, Onbirinci Asrı Hicrî’de İstanbul Hayatı, (1592-1688), İstanbul 1988. __________, Onikinci Asrı Hicrî’de İstanbul Hayatı, (1689-1785), İstanbul 1988.
  2. Anafarta, Nigâr, Hünernâme Minyatürleri ve Sanatçıları, İstanbul 1969. Anonim Osmanlı Tarihi (1099-1116/1688-1704), haz. Abdülkadir Özcan, Ankara 2000. Âsım Efendi, Burhân-ı Kātı‘, haz. Mürsel Öztürk-Derya Örs, Ankara 2000.
  3. BOA, MAD, nr. 10321, s. 128. BOA, MAD, nr. 10340, s. 68; MAD, nr. 10346, s. 22. Atıl, Esin, Süleymanname: Illustrated History of Süleyman the Magnificent, Washington-New York 1986.
  4. Bayatlı Mahmud Oğlu Hasan, Câm-ı Cem-Âyîn, sadeleştiren F. Kırzıoğlu, Osmanlı Tarihleri, İstanbul 1949. Bâznâmei pâdişâhî, Millet Yazma Eser Kütüphanesi, Ali Emîrî Koleksiyonu, Tıp, nr. 44. Busbecq, Ogier Ghiselin De: Türk Mektupları, çev. Hüseyin Cahit Yalçın, İstanbul 1939.
  5. Çoruhlu, Yaşar, Türk Sanatında Hayvan Sembolizmi, İstanbul 1995. __________, Türk Mitolojisinin Ana Hatları, İstanbul 2006 2, s. 167. Ebu’l-Hasan Ali b. Ahmed Nesevî, Bâznâme, tashih: Ali Karavî, İran 13 Ebulgazi Bahadır Hân, Şecere-i Terâkime (Türkmenlerin Soykütüğü), haz. Zuhal K. Ölmez, Ankara 1996.
  6. Erdem, Sargon, “Av”, DİA, IV (1991), 100-101.
  7. Esin, Emel, “Kuşcı, Türk Sanatında Atlı Doğancı İkonografisi”, Orta Asya’dan Osmanlıya Türk Sanatında İkonografik Motifler, İstanbul 2004, s. 169-20 __________, Türklerde Maddi Kültürün Oluşumu, İstanbul 2006.
  8. Gökyay, Orhan Şaik, Dedem Korkudun Kitabı, İstanbul 2006.
  9. Gülensoy, Tuncer, Orhun’dan Anadolu’ya Türk Damgaları, İstanbul 19 Heinzel, Hermann, R. Fitter, J. Parslow: T ürkiye ve Avrupa’nın Kuşları, çev. Kerem Ali Boyla, İstanbul 2002.
  10. Isparta, Ahmet: Türk Edebiyatında Bâznâmeler ve İndi’nin Bâznâmesi (Metin-Sözlük), M. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2002.
  11. Işık, Ahmet, “Avcı”, DİA, IV (1991), 113-115.
  12. Kaya, Muharrem, “Dede Korkut Kitabı ve Manas Destanında Av”, Acta Turcica Çevrimiçi Tematik Türkoloji Dergisi, I/1 (Ocak 2009), 96-106. Keykâvus, Kabusnâme, çev. Mercimek Ahmed, haz. Orhan Şaik Gökyay, İstanbul 2006.
  13. Kiziroğlu, İlhami, Türkiye Kuşları, Ankara 1989.
  14. Kumrular, Özlem, “ Yüzyıl Avrupa Metinlerinde Avcı Sultan Portresi”, Acta Turcica Çevrimiçi