Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 19 - Sayı: 4

TÜRKÇE DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMINI DEĞERLENDİRME ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Pages
1654–1666
Publication Date
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, "Türkçe Dersi Öğretim Programını Değerlendirme Ölçeği"nin güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın temel amacı, öğretmenlerin İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programını değerlendirmesini sağlayacak bir ölçme aracı geliştirmektir.
📊
Key Findings & Data:Bu amaç doğrultusunda, program geliştirme ve değerlendirme kaynakları da dikkate alınarak bir ölçek oluşturulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, "Türkçe Dersi Öğretim Programını Değerlendirme Ölçeği"nin güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkçe dersi öğretim programı · ölçek geliştirme

Özet

Bu araştırmanın temel amacı, öğretmenlerin İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programını değerlendirmesini sağlayacak bir ölçme aracı geliştirmektir. Bu amaç doğrultusunda, program geliştirme ve değerlendirme kaynakları da dikkate alınarak bir ölçek oluşturulmuştur. Pilot çalışması yapılmak üzere hazırlanan ilk ölçekte 47 madde yer almış ve maddeler beşli Likert olarak oluşturulmuştur. Güvenirlik ve geçerlik çalışmaları kapsamında ölçek, Adana, Mersin, Urfa, Mardin, Gaziantep, İstanbul, Kayseri ve Hatay illerinde birinci sınıf okutan 210 öğretmene uygulanmıştır. Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri ile ölçeğin yapı geçerliği sınanmış; ayrıca ölçüt bağıntılı geçerliğine bakılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda, faktör yükü .50'nin altında olan veya iki faktöre birden yüklenen maddeler atılmış, beş faktörlü 26 maddelik bir yapı ortaya çıkmıştır. Ölçeğin alt faktörleri, “kazanım, tema, ölçme ve değerlendirme, dil bilgisi ile ilk okuma yazma” olarak adlandırılmıştır. Ortaya çıkan bu beş faktörlü yapı, doğrulayıcı faktör analizi ile sınanmıştır. Sonuçta ölçeğin iyi uyum değerlerine sahip olduğu belirlenmiştir. Bu ölçeğin güvenirliğini test etmek için Cronbach Alfa güvenirlik katsayıları, maddeler ve alt ölçekler arasındaki korelasyon katsayıları hesaplanmıştır. Sonuç olarak, "Türkçe Dersi Öğretim Programını Değerlendirme Ölçeği"nin güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır.

🔖

Cite This Article

Karabay, A., KAYIRAN, B. K., BAL, A. P. (2019). TÜRKÇE DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMINI DEĞERLENDİRME ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 4, 1654–1666. https://ajindex.com/articles/172

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Baş, G. (2016). Eğitim programlarını değerlendirme ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Journal of Educational Studies, 3(1), 53-80.
  2. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara:
  3. PegemA Yayınevi.
  4. Demirel, Ö. (2005). Eğitimde program geliştirme. 8. Baskı. Ankara:
  5. Pegem A Yayıncılık. Durukan, E. (2013). Öğretmen görüşleri açısından Türkçe dersi öğretim programı kazanımları. Giresun Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 5(8), 1-14.
  6. Epçaçan, C., & Erzen, M. (2008). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programının değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(4), 182-202.
  7. Erden, M. (1993). Eğitimde program değerlendirme. 1. Baskı. Ankara: Pegem Personel Eğitim Merkezi Yayınları.
  8. Güven, A. Z. (2011). İlköğretim II. kademe Türkçe dersi öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 121-133.
  9. Hooper, D., Coughlan, J., & Mullen, M. R. (2008). Structural equation modelling: guidelines for determining model fit. The Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53 - 60, Retrieved February 20, 2019, from www.ejbrm.com. Hu, L.,& Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
  10. Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1993). Lisrel 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Lincolnwood, IL: Scientific Software International. Karakoç Öztürk, B. (2008). İlköğretim altıncı sınıf Türkçe dersi öğretim programı okuma alanının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Çukurova Üniversitesi,
  11. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana. Kırmızı, F. S., & Akkaya, N. (2009). Türkçe öğretimi programında yaşanan sorunlara ilişkin öğretmen görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (1), 42-54.
  12. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford Publications, Inc. Kline, R. B. (1998). Principles and practice of structural equation modeling. New York: The Guilford Press.
  13. Korkmaz, İ. (2007). Yeni ilköğretim birinci sınıf programının öğretmenler tarafından değerlendirilmesi, Retrieved March 01, 2019, from http://www.sosyalbil.selcuk.edu.tr/sos_mak/makaleler%5C%C4%B0sa%20KORKMAZ%5CKORKMAZ,%20%C4%B0sa.pdf
  14. Marsh, C. J., & Willis, G. (2007