Journals / Ana Dili Eğitimi Dergisi / 2015 / Cilt: 3 - Sayı: 1

An Investigation of the Studies about Vocabulary Teaching To Children between 0-6 Ages

-6 Yaş Arasındaki Çocuklara Sözcük Öğretimi İle İlgili Çalışmaların İncelenmesi

Pages
80–95
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is found that 11 studies which are about vocabulary capacity, 19 studies which are about mostly related with practice, 9 studies which gives theoretical information.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The children’s learning how to use language is essential part of children’s development.
📊
Key Findings & Data:Consequently, total 40 studies which are about to vocabulary teaching to children whore are between 0-6 age are examined under three titles.
💡
Conclusion & Impact:It is found that 11 studies which are about vocabulary capacity, 19 studies which are about mostly related with practice, 9 studies which gives theoretical information.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The children’s learning how to use language is essential part of children’s development. It is accepted that this development starts before children’s birth and also these skills which are related with language is learnt since the moment. Apart from the children’s biological capacity, both environment and also education effects well on language development. For this reason, the supportive role of education should be used during the period that a child acquires his/her mother tongue. The study group of this research during which screening model is used and document review is done includes studies related to vocabulary teaching to the children. Consequently, total 40 studies which are about to vocabulary teaching to children whore are between 0-6 age are examined under three titles. It is found that 11 studies which are about vocabulary capacity, 19 studies which are about mostly related with practice, 9 studies which gives theoretical information.

Özet

Çocuğun dili kullanmayı öğrenmesi, çocuk gelişiminin en önemli göstergelerindendir. Bu gelişimin doğum öncesinden başladığı düşünülerek çocuğun, dil ile ilgili becerileri bu andan itibaren öğrendiği kabul edilmektedir. Çocuğun biyolojik kapasitesiyle birlikte çevrenin ve eğitimin dil gelişimi üzerinde etkisi büyüktür. Bu nedenle çocuğun ana dilini kazanırken geçirdiği aşamalarda eğitimin destekleyici rolünden yararlanılmalıdır. Bu doğrultuda ilköğretime başlayana kadar olan 0- 6 yaş döneminde yapılan dil gelişimine yönelik çalışmalar önemlidir. Tarama modelinin kullanıldığı ve doküman incelemesi yapılarak verilerin toplandığı bu araştırmanın çalışma grubunu 0-6 yaş arasındaki çocuklara sözcük öğretimiyle ilgili çalışmalar oluşturmaktadır. Çalışmada 0-6 yaş arasındaki çocuklara sözcük öğretimiyle ilgili olarak tespit edilen toplam 40 çalışma üç alt başlıkta incelenmiş, kelime hazinesine yönelik 11 çalışma; uygulamanın esas olduğu 19 çalışma; teorik bilgi veren 9 çalışma tespit edilmiştir. Çalışmanın sonucunda tespit edilen çalışmaların benzer ve farklı özellikleri belirlenmiş ve çalışmalarda yoğun olarak işlenen başlıklar saptanmış ve değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

KESKİN, F., ÖMEROĞLU, E., OKUR, A. (2015). An Investigation of the Studies about Vocabulary Teaching To Children between 0-6 Ages. Ana Dili Eğitimi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 80–95. https://ajindex.com/articles/170873

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Acarlar, F. (2002). Çocuklarda dilin değerlendirilmesi: Betimleyici yaklaşım. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 35(1), 121–128. Acarlar, F., Ege, P. ve Turan, F. (2002). Türk çocuklarında üst dil becerilerinin gelişimi ve okuma ile ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 17(50), 63–73. Acarlar, F. (1991). 2,5–4 Yaşlar Arasındaki Türk Çocuklarının Dil Yapılarının İncelenmesi: Ankara. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Aktürk, B. (2012).
  2. Understanding the Gestural, Lexical and Grammatical Development of Turkish-Speaking Infants and Toddlers: Validity Study of the Turkish Communicative Development Inventory (TIGE): Ankara, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek lisans Tezi. Artar, M. (1988). Ankara’da Yaşayan 9–26 Aylık Çocuklarda Aile Bilgisine Dayalı Dil Normlarının Saptanması: Ankara,Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi. Aydoğan, Y ve Koçak, N. (2003). Okul Öncesi Çocukların Dil Gelişimlerine Etki Eden Faktörlerin İncelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 159. BAL, S. (1988). Kütahya İl Merkezinde Anaokuluna Giden ve Gitmeyen 4–6 Yaşlar Arasındaki Çocukların Kullandıkları İfadelerin Sözdizimi Yönünden incelenmesi: Ankara, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi. Çavuşoğlu A. (2006).
  3. Ana Dili, Edinimi, Önemi Ve Geliştirilmesi. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, s. 1, ss. 37-46.
  4. Çelik, C. (2005). Oyun Materyallerinin Okulöncesi Eğitim Çağındaki Çocukların Kavram Gelişimi Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Dağabakan, Ö. Ve Dağabakan F. (2007).
  5. Dil ve Çocukta Dil Gelişim Kuramları, İnternetten 20. 05. 2014’te http://ooegm. meb. gov. tr/dokuman/cocuklarda_dil_gelisimi. pdf adresinden alınmıştır. Demir S. (2011). Okul Öncesi Dönemde Dil Gelişimi ve Sorunları. Gazi Üniversitesi Türkçe Araştırmaları Akademik Öğrenci Dergisi, 1, 39-49.
  6. Demirezen, M. (2003). Yabanci Dil ve Anadil Öğreniminde Kritik Dönemler. TÖMER Dil Dergisi, 118, 5-15.
  7. Denk, D. (2000). Anaokuluna Devam Eden 6 Yaş Grubundaki Çocukların Alıcı Dil Gelişim Düzeylerine Müzik Eğitiminin Etkisinin İncelenmesi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Dereli, E. (2003). Okul Öncesi Eğitime Devam Eden 4–6 Yaş Arasındaki Çocukların İfade Edici Dil Düzeylerinin İncelenmesi (Konya İli Örneği). Ankara: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Ens