Journals / Türk Dünyası Araştırmaları / 2020 / Cilt: 124 - Sayı: 245

SURİYE’NİN KUZEYİNDEKİ TÜRKMEN YERLEŞMELERİNİN TARİHÎ ALTYAPISI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Pages
241–278
Publication Date
2020-04-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonrasında ise Osmanlılar eski-yeni bütün rakipleri ekarte ederek 4 asırlık bir düzen sağlayarak bölgeyi istikrara kavuşturdular.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:MÖ 6 binlerden beri yerleşim yerlerinin bilindiği Kuzey Suriye topraklarında Sümer, Ebla, Asur, Akad, Yamhad, Hurri, Hitit, Fenike, Babil, Pers, İskender, Roma, Bizans egemenlikleri yaşanmış ve Halife Ömer döneminde de İslam topraklarına katılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Memlüklerin 2,5 asırlık bir düzen kurduğu Suriye topraklarının kuzeyi Dulkadiroğlu, Ramazanoğlu, Karakoyunlu ve Akkoyunlu gibi Türk beylik ve devletlerinin mücadele alanı oldu.
💡
Conclusion & Impact:Sonrasında ise Osmanlılar eski-yeni bütün rakipleri ekarte ederek 4 asırlık bir düzen sağlayarak bölgeyi istikrara kavuşturdular.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kuzey Suriye · Türkmen · Halep

Özet

MÖ 6 binlerden beri yerleşim yerlerinin bilindiği Kuzey Suriye topraklarında Sümer, Ebla, Asur, Akad, Yamhad, Hurri, Hitit, Fenike, Babil, Pers, İskender, Roma, Bizans egemenlikleri yaşanmış ve Halife Ömer döneminde de İslam topraklarına katılmıştır. Emeviler devrinde İmparatorluk merkezi olan Suriye Abbasîler devrinde bu özelliğini kaybetmiştir. Emevilerin kısmen Abbasilerin ise ordu ve devlet idaresinde tamamen yararlandığı Türklerden Tolunoğlu Ahmet ve İhşit Muhammed gibileri Kuzey Suriye’ye de hâkim olan devletler kurdular. Onların dışında bu bölge Hamdani, Fatımi ve Mirdasi gibi hanedanlıkların mücadele alanı oldu. Ta ki Türklerin gelişine kadar.. Türklerin ilk toplu girişi Selçukluların Ortadoğu ve Anadolu’ya girişiyle gerçekleşti. Ağırlıklı olarak Oğuzların oluşturduğu bu kitlelerin Müslümanlaşanlarına Türkmen denildi. Büyük Selçuklular ve Suriye-Filistin Selçuklularının ardısıra gelen Artuklular, Zengiler ve Eyyübiler de Selçuklu devlet geleneğini sürdürdüler. Cengiz Han baskısından dolayı Orta Asya’dan Ortadoğu’ya yeni bir göç dalgası yaşandı. Türkmenlerin öncülüğündeki bu göçe zamanla bu bölgede devletleşen Moğollar da katıldı. Memlüklerin 2,5 asırlık bir düzen kurduğu Suriye topraklarının kuzeyi Dulkadiroğlu, Ramazanoğlu, Karakoyunlu ve Akkoyunlu gibi Türk beylik ve devletlerinin mücadele alanı oldu. Sonrasında ise Osmanlılar eski-yeni bütün rakipleri ekarte ederek 4 asırlık bir düzen sağlayarak bölgeyi istikrara kavuşturdular.

🔖

Cite This Article

BAKIR, A., PEKİN, S. (2020). SURİYE’NİN KUZEYİNDEKİ TÜRKMEN YERLEŞMELERİNİN TARİHÎ ALTYAPISI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Türk Dünyası Araştırmaları, Cilt: 124 - Sayı: 245, 241–278. https://ajindex.com/articles/168319

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. 397 Numaralı Haleb Livâsı Mufassal Tahrîr Defteri (943/1536) I, Haz.: Özkılıç, A., Coşkun, A., Sivridağ, A., Yüzbaşıoğlu, M., Ankara, Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı, 2010.
  2. AĞIRAKÇA, Ahmet: “Gassânîler”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, C: XIII, İstanbul, Türkiye Diyanet Vakfı, 1996, s. 397-398.
  3. AĞIRAKÇA, Ahmet: “Hûmaraveyh b. Ahmed b. Tolun”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, C: XVIII, İstanbul, Türkiye Diyanet Vakfı, 1998, s. 348-349.
  4. AĞIRAKÇA, Ahmet: “İhşîdîler”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, C: XXI, İstanbul, Türkiye Diyanet Vakfı, 2000, s. 551-553.
  5. AKA, İsmail: “Timur” Diyanet İslam Ansiklopedisi, C: XLI, İstanbul, Türkiye Diyanet Vakfı, s. 173-175.
  6. AKA, İsmail: Timur ve Devleti, Ankara, TTK Yayınları, 1991.
  7. AKİS, Metin: “Kilis Sancağında Canbolat Oğulları Ailesinin Yönetimi”, Konya, SÜTAD Şehirlerin Sevdalısı İbrahim Hakkı Konyalı Armağanı, 2015, s. 392-402.
  8. AKTEPE, Münir: “İpşir Mustafa Paşa”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, C: XXII, İstanbul, Türkiye Diyanet Vakfı, 2000, s. 375-376.
  9. ALPTEKİN, Coşkun: “Aksungur el-Porsukî”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, C: II, İstanbul, Türkiye Diyanet Vakfı, 1989, s. 297. ALTUN, Serap: Halep’te Türkmen Yerleşimleri: Tarihi, Gelenekleri ve Günlük Yaşamları, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul, Marmara Üniversitesi Ortadoğu Araştırmaları Enstitüsü, 2010.
  10. ARTUÇ, Nevzat: Ahmed Cemal Paşa (1872-1922) Askeri ve Siyasi Hayatı, (Basılmamış Doktora Tezi), Isparta, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2005.
  11. AVCI, Casım: “Sugūr” Diyanet İslam Ansiklopedisi, C: XXXVII, İstanbul, Türkiye Diyanet Vakfı, 2009, s. 473-474.
  12. AYAN, Ergin, ARNAK, Hülya: “Ekinci İlhan, Fırat ve Dicle’de Osmanlı-İngiliz Rekabeti (Hamidiye Vapur İdaresi)”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, C:III, S: 11, Bahar 2010, s. 449-451.
  13. AYAR, Mesut: Osmanlı Devleti’nde Kolera Salgını: İstanbul Örneği (1892-1895), (Basılmamış Doktora Tezi), İstanbul, Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, 2005.
  14. AYCAN, İrfan: “Emeviler Dönemi Sonuna Kadar Müslüman Arapların Türklerle İlk Münasebetleri”, Türkler Ansiklopedisi, C: IV, Ankara, Yeni Türkiye Yayınları, 2002, s. 317-321.
  15. AYCAN, İrfan: “Muâviye b. Ebû Süfyân” Diyanet İslam Ansiklopedisi, C: XXX, İstanbul, Türkiye Diyanet Vakfı, 2005, s. 332-334.
  16. BADEMCİ, Ali: Suriye’de Türkmenler ve Bayır-Bucak, Ötüken Neşriyat, 2.Basım, İstanbul 2014.
  17. BAKIR, Abdulhalik, PEKİN, Süleyman: “Ana Hatlarıyla Türkmen Şehri Telafer'in Tarihsel Geçmişi Üzerine Bir Değerlendirme”, Bilecik, Oğuz-Türkmen Araştırmal