Journals / Flora İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Dergisi / 2019 / Cilt: 24 - Sayı: 3

Microorganisms Caused of Bacteremia in the Intensive Care Unit and Their Antibiotic Susceptibilities

Yoğun Bakım Ünitesinde Bakteremi Nedeni Olan Mikroorganizmalar ve Antibiyotik Duyarlılıkları

Pages
183–189
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Because of the high rate of resistance to antibiotics, clinicians must consider when initiating empirical antibiotic treatment.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Introduction: It is important to know the susceptibility of bacterial microorganisms in intensive care units (ICU) to appropriate empirical treatment.
📊
Key Findings & Data:Materials and Methods: In this study, we retrospectively screened the susceptibility of bacterial microorganisms isolated from the blood cultures of patients diagnosed with bacteremia with and without nosocomial infection in a tertiary intensive care unit in 2016.
💡
Conclusion & Impact:Because of the high rate of resistance to antibiotics, clinicians must consider when initiating empirical antibiotic treatment.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Introduction: It is important to know the susceptibility of bacterial microorganisms in intensive care units (ICU) to appropriate empirical treatment. In this study, it was aimed to examine the microorganisms isolated from blood cultures of patients diagnosed with bacteremia in the anesthesia intensive care unit in our hospital and to contribute to appropriate antibiotic usage. Materials and Methods: In this study, we retrospectively screened the susceptibility of bacterial microorganisms isolated from the blood cultures of patients diagnosed with bacteremia with and without nosocomial infection in a tertiary intensive care unit in 2016. Data were analyzed with SPSS 22. Results: In 154 patients, 326 blood cultures were detected and contamination was observed in 60 patients. In 42 patients more than one bacteraemia was detected. It was observed that gram-negatives (52%), gram-positives (44%) and Candida spp. (4%) were isolated in blood cultures. Gram-negatives were found to be significantly higher in hospital-acquired all bloodstream infections (52%, p= 0.001). Acinetobacter baumannii and Klebsiella spp. were the most common microorganisms of gram negative bacteria. Of the gram positive cocci, coagulase negative staphylococcus (CNS) was the first and Enterecoccus spp. was the second common isolate. The most common cause of nosocomial infection isolate was CNS (27%), and methicilline resistance rates were higher for CNS isolates (90%). In CNS and S. aureus induced bloodstream infections, the most effective antibiotics were found as vancomycin, teicoplanin and linezolid. Isolated extented-spectrum beta-lactamase (ESBL) positive Escherichia coli and Klebsiella counts are low. ESBL production rates were 57% for E. coli and 93% for Klebsiella spp. Because of high ESBL ratio, carbapenems were the most effective treatment for severe bacteremia. Carbapenemase production rate was 82%, and colistin resistance was 5% for A. baumannii isolates. For A. baumannii infections, the most effective antibiotic was colistin. All of the Pseudomonas infections were nosocomial and 23% of these isolates were resistant to carbapenems. Imipenem and meropenem antibiotics were effective for E. coli and Pseudomonas spp., Klebsiella spp. isolates. All of the Candida isolates were susceptible for fluconasole. Conclusion: When emprical antibiotic therapy is initiated to reduce mortality and morbidity in a bloodstream infection, each hospital should monitor its own agents and antibiotic susceptibility. In this study, it was seen that of the bacteria, the rate of GSBL, methicilin and carbapenem resistance was higher than some other studies. Because of the high rate of resistance to antibiotics, clinicians must consider when initiating empirical antibiotic treatment.

Özet

Giriş: Yoğun bakım üniteleri (YBÜ)’nde bakteremi (kan dolaşımı infeksiyonu) nedeni olan mikroorganizmaların ve duyarlılığının bilinmesi uygun ampirik tedavi seçimi için önemlidir. Çalışmamızda hastanemiz anestezi YBÜ’de yatan, bakteremi tanısı alan hastaların kan kültürlerinden izole edilen mikroorganizmalar ve duyarlılıkları incelenerek uygun antibiyotik kullanımına katkı sağlanması amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmada üçüncü basamak olan bir YBÜ’de 2016 yılı içerisinde yatan, hastane infeksiyonu (Hİ) tanısı alan ve almayan hastaların kan kültürlerinden izole edilen bakteriler ve antibiyotik duyarlılıkları geriye dönük olarak tarandı. Veriler SPSS 22 ile analiz edildi. Bulgular: Yüz elli dört hastanın 60’ında kontaminasyon olup, toplam 326 kan kültüründe üreme saptanmıştır. Kırk iki hastada birden fazla bakteremi atağı tespit edilmiştir. Kan kültürü üremelerinde gram-negatiflerin %52, gram-pozitiflerin %44, mayaların ise %4 oranında izole edildiği görülmüştür. Hastane kaynaklı kan kültürü üremesinde ise gram-negatifler anlamlı olarak (%59, p= 0.001) yüksek bulunmuştur. Gram-negatif nozokomiyal olan ve nozokomiyal olmayan etkenlerde ilk sıralarda Acinetobacter baumannii ve Klebsiella spp. görülmüştür. Gram-pozitif koklarda ilk sırada koagülaz-negatif stafilokok (KNS), ikinci sırada ise Enterococcus spp. görülmüştür. Nozokomiyal infeksiyon nedeni olan en sık mikroorganizma KNS olup (%27) metisilin direnci %90’ın üzerinde bulunmuştur. Bakteremi nedeni olan KNS ve stafilokok infeksiyonlarında en etkili antibiyotikler vankomisin, teikoplanin ve linezoliddir. İzole edilen genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz (GSBL) pozitif Escherichia coli ve Klebsiella sayısı az sayıda olup GSBL oranı nozokomiyal infeksiyon etkeni olan E. coli’de %57, Klebsiella’da ise %93 olarak bulunmuştur. GSBL oranının yüksek olmasından dolayı ciddi bakteremilerde en etkin tedavinin karbapenemler olduğu görülmüştür. A. baumannii izolatlarında karbapenem direnci %82, kolistin direnci ise %5 olarak bulunmuştur. Acinetobacter infeksiyonlarında kolistinin en etkin antibiyotik olduğu görülmüştür. Pseudomonas’ların hepsi hastane kaynaklı olup karbapenem direnci %23 olarak görülmüştür. Pseudomonas’a bağlı bakteremi tedavisinde karbapenemler kullanılabilir. Sefepim, olguların yarısında dirençli olarak görülmesi nedeniyle dikkatli kullanılmalıdır. İmipenem ve meropenemin E. coli, Pseudomonas spp. ve Klebsiella spp. izolatları için duyarlı olduğu görülmüştür. İzole edilen Candida türlerinin hepsinin flukonazole duyarlı olduğu görülmüştür. Sonuç: Kan dolaşımı infeksiyonunda mortalite ve morbiditeyi azaltmak için ampirik antibiyotik tedavisi başlanırken, her hastanenin kendi etken ve antibiyotik duyarlılıklarını takip etmesi gereklidir. Çalışmamızda metisilin direnci, karbapenem direnci, GSBL oranları literatürdeki çoğu çalışmadan yüksek bulunmuştur. Bu durumun YBÜ’de yatan hastalara başlanacak ampirik tedaviye yol göstereceği düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

DURSUN, Z. B., AYDIN, S., ÇELİK, İ. (2019). Microorganisms Caused of Bacteremia in the Intensive Care Unit and Their Antibiotic Susceptibilities. Flora İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 3, 183–189. https://ajindex.com/articles/167500

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Ding JG, Sun QF, Li KC, Zheng MH, Miao XH, Ni W, et al. Retrospective analysis of nosocomial infections in the intensive care unit of a tertiary hospital in China during 2003 and 2007. BMC Infect Dis 2009;9:115. Yılmaz N, Köse Ş, Ağuş N, Ece G, Akkoçlu G, Kıraklı C. Yoğun bakım ünitesinde yatan hastaların kan kültürlerinde üreyen mikroorganizmalar, antibiyotik duyarlılıkları ve nozokomiyal bakteriyemi etkenleri. ANKEM Derg 2010;24:12-9. Doğanay M. Nozokomiyal sepsis: Önemi ve tanımlar. Hastane İnfeksiyonları Dergisi 1998;2:179-81.
  2. Emad HI, Sherman G, Ward S, Fraser VJ, Kollef MH. The influence of inadequate antimicrobial treatment of bloodstream infections on patient outcomes in the ICU setting. Chest 2000;118:146-56.
  3. Esel D, Doganay M, Alp E, Sumerkan B. Prospective evaluation of blood cultures in a Turkish university hospital: Epidemiology, microbiology and patient outcome. Clin Microbiol Infect 2003;9:1038-44.
  4. Mehli M, Gayyurhan ED, Zer Y, Akgün S, Özgür Akın FE, Balcı İ. Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nde kan kültürlerinden izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları. İnfeksiyon Derg 2007;21:141-5.
  5. Tüfek A, Tekin R, Dal T, Tokgöz O, Doğan E, Ölmez Kavak G, et al. Reanimasyon ünitesinde on yıllık sürede gelişen hastane infeksiyonlarının değerlendirilmesi ve literatürün gözden geçirilmesi. Dicle Tıp Dergisi 2012;39:492-8.
  6. Palabıyıkoğlu İ, Bengisun JS, Oral M, Cansızoğlu F, Baran İ, Tulunay. Reanimasyon hastalarında nozokomiyal bakteriyemi etkenleri ve kan kültürlerinde üreyen mikroorganizmalar. ADÜ Tıp Fak Derg 2000;1:7-10.
  7. Doruman Al F, Akça G, Sipahi B, Sultan N. Kan örneklerinden soyutlanan stafilokok suşlarının antibiyotiklere direnç durumları. ANKEM Derg 2005;19:14-6.
  8. Yüce P, Demirda K, Kalkan A, Özden M, Denk A, Kılıç SS. Kan kültürlerinde izole edilen mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları. ANKEM Derg 2005;19:17-21.
  9. Çelik İ, Şenol A, Karlıdağ G, İnci N. Fırat Üniversitesi Hastanesi 2006 yılı hastane infeksiyonları sürveyans sonuçları. Fırat Tıp Dergisi 2014;14:242-6.
  10. Koçulu S, Karadeniz A, Başaran S. Yoğun bakım birimi hastalarından alınan kan kültürlerinde üreyen mikroorganizmaların sıklığı ve duyarlılığı, III. Ulusal Yoğun Bakım İnfeksiyonları Sempozyumu, Program ve Özet Kitabı, P 052, Trabzon (2007).
  11. Livermore DM, Yuan M. Antibiotic resistance and production of extended-spectrum beta-lactamases amongst Klebsiella spp. from intensive care units in Europe. J Antimicrob Chemother 1996;38:409-24. Çelik AD,