AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe research findings reveal that Azerbaijan’s military modernization process, based on its energy revenues, and the strategic partnerships it has developed, have significantly shifted the balance of power in the region in its favor.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Karabakh War in 2020 and the dynamics of the regional power balance in the South Caucasus, within the framework of classical, structural, and neoclassical approaches to realism. The main problem addressed in the research is how the power asymmetry that emerged after the war affected the peace process between the parties and regional stability. In this context, the study is based on the hypothesis that the military and economic power superiority that emerged in favor of Azerbaijan led Armenia towards the peace process but that this process is fragile due to the competing interventions of international actors. The study adopts a descriptive and explanatory approach based on qualitative research methods; official state documents, international agreements, leaders’ statements, and data obtained from international organizations were systematically evaluated through historical process analysis, discourse analysis, and comparative analysis methods. The research findings reveal that Azerbaijan’s military modernization process, based on its energy revenues, and the strategic partnerships it has developed, have significantly shifted the balance of power in the region in its favor. This new power asymmetry has weakened Armenia’s capacity to maintain the status quo, playing a decisive role in pushing it towards peace negotiations. However, the interest-based policies of global actors such as Russia, the US, and France towards the region are among the key factors limiting the stability of the peace process. The study demonstrates that the power asymmetry that emerged after the Second Nagorno-Karabakh War is a structural element that encourages the peace process, but it is fragile due to the security dilemma and the dynamics of great power competition.
Özet
Bu çalışma, 2020 yılında gerçekleşen İkinci Karabağ Savaşı sonrasında Azerbaycan-Ermenistan ilişkilerinde meydana gelen dönüşümü ve Güney Kafkasya’daki bölgesel güç dengesi dinamiklerini realizmin klasik, yapısal ve neoklasik yaklaşımları çerçevesinde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın temel sorunsalı, savaş sonrasında belirginleşen güç asimetrisinin taraflar arasındaki barış sürecini ve bölgesel istikrarı nasıl etkilediği üzerine odaklanmaktadır. Bu bağlamda çalışma, Azerbaycan lehine oluşan askeri ve ekonomik güç üstünlüğünün Ermenistan’ı barış sürecine yönelttiği; ancak uluslararası aktörlerin rekabetçi müdahaleleri nedeniyle bu sürecin kırılgan bir nitelik taşıdığı hipotezine dayanmaktadır. Çalışma, nitel araştırma yöntemine dayalı betimsel ve açıklayıcı bir yaklaşımla kurgulanmış; resmi devlet belgeleri, uluslararası anlaşmalar, lider söylemleri ile uluslararası kuruluşlardan sağlanan veriler tarihsel süreç analizi, söylem analizi ve karşılaştırmalı analiz yöntemleri aracılığıyla sistematik biçimde değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, Azerbaycan’ın enerji gelirlerine dayalı askeri modernizasyon süreci ve geliştirdiği stratejik iş birliklerinin, bölgedeki güç dengesini belirgin biçimde kendi lehine dönüştürdüğünü, yeni güç asimetrisinin, Ermenistan’ın statükoyu sürdürme kapasitesini zayıflatarak barış müzakerelerine yönelmesinde belirleyici bir rol oynadığını ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, Rusya, ABD ve Fransa gibi küresel aktörlerin bölgeye yönelik çıkar temelli politikaları, barış sürecinin istikrarlı bir yapıya kavuşmasını sınırlayan temel faktörler arasında yer almaktadır. Çalışma, İkinci Karabağ Savaşı sonrasında ortaya çıkan güç asimetrisinin barış sürecini teşvik eden yapısal bir unsur olduğunu, ancak güvenlik ikilemi ve büyük güç rekabeti dinamikleri nedeniyle kırılgan bir yapıya sahip olduğunu göstermektedir.