AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that Bukhari sourced at least some of Ma‘mar’s narrations from written texts, developed specific methods for their integration, and demonstrated exceptional precision in both oral and written transmission.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines whether Bukhari (d. 256/870) utilized the written version of Ma‘mar b. Rashid’s (d. 153/770) al-Jami‘ in compiling his al-Jami‘ al-Sahih. The aim is to determine whether additions or omissions occurred in hadith transmission to an extent that could alter legal rulings and to demonstrate that Bukhari did not rely solely on oral transmission but also utilized written sources. Comparing the works of these two scholars, separated by over a century, is significant in refuting claims that hadiths were not recorded until two centuries after the Prophet’s passing and in highlighting the meticulous nature of hadith transmission. This qualitative historical study employs document analysis and a causal-comparative model to examine transmission wordings, chapter headings, and corroborative narrations. The findings indicate that Bukhari sourced at least some of Ma‘mar’s narrations from written texts, developed specific methods for their integration, and demonstrated exceptional precision in both oral and written transmission.
Özet
Bu araştırmada; Buhârî’nin (ö. 256/870) el-Câmiu’s-Sahîh’inde, Ma‘mer b. Râşid’e (ö. 153/770) ait el-Câmi’in yazılı halinden istifadesi meselesi konu edilmiştir. Makalenin amacı, hadislerin nakil sürecinde ekleme veya eksiltmelerin mahiyetini tespit etmek ve Buhârî’nin hadis rivayetinde yalnızca sözlü nakle dayanmadığını, aynı zamanda yazılı kaynakları da kullanmış olabileceğini ortaya koymaktır. Aralarında yüz seneden fazla bir süre bulunan iki musannifin eserlerini karşılaştırmak, hadislerin Hz. Peygamber’in vefatından iki yüz sene sonra yazıldığı iddialarının önüne geçmesi ve hadislerin nakli konusunda ne denli titiz davranıldığını göstermesi itibarıyla önemlidir. Çalışma nitel ve tarihsel bir araştırma olması hasebiyle veri toplama ve belge inceleme yöntemleri kullanılmıştır. Ayrıca nedensel karşılaştırmalı model üzerinden rivayet lafızları, bab başlıkları ve mütâbeâtlar açısından Buhârî ile Ma‘mer arasında mukayese yapılmıştır. Netice olarak Buhârî’nin Ma‘mer rivayetlerinin en azından bir kısmını yazılı metinden aldığı, bunu yaparken belli usuller geliştirdiği ve gerek şifahen gerekse yazılı nakillerinde son derece başarılı olduğu söylenmelidir.