AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study contributes by jointly evaluating institutional inputs and audit outputs.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
A This study evaluates tax auditing in Türkiye during 2021–2025 regarding audit coverage, institutional capacity, resource utilization, and fiscal outcomes, assessing audit performance through an efficiency framework extending beyond examination counts.Using descriptive and comparative methods, data from the Tax Inspection Board’s annual activity reports were examined. Examination rates, workload per employee, budget utilization, tax base differences, examination durations, and fiscal outcomes per examination were analyzed through ratios and annual changes. The findings show that although the taxpayer examination rate increased markedly in 2025, personnel utilization declined. Moreover, the tax base difference determined and tax proposed for assessment per examination varied considerably over the years. Thus, increasing examination numbers alone did not necessarily produce stronger fiscal performance or greater institutional efficiency. Consequently, effective tax auditing requires stronger human resources, risk-based taxpayer selection, and efficient resource allocation to fiscally productive areas. The study contributes by jointly evaluating institutional inputs and audit outputs.
Özet
Bu çalışma, Türkiye’de vergi denetiminin 2021–2025 dönemindeki gelişimini denetim kapsamı, kurumsal kapasite, kaynak kullanımı ve mali çıktılar bakımından değerlendirmeyi ve bu bağlamda denetim performansını bütüncül bir etkinlik yaklaşımıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Betimsel ve karşılaştırmalı yöntemin benimsendiği çalışmada, Vergi Denetim Kurulu faaliyet raporlarından derlenen veriler kullanılmıştır. Mükellef inceleme oranları, personel başına iş yükü, bütçe kullanım düzeyi, sektörel matrah farkları, inceleme süreleri ve inceleme başına mali çıktılar, oranlar ve değişimler üzerinden analiz edilmiştir. Bulgular, 2025 yılında mükellef inceleme oranının belirgin biçimde yükselmesine karşın personel kullanım düzeyinin gerilediğini göstermektedir. Ayrıca, inceleme başına belirlenen matrah farkı ve tarhı istenen vergi tutarlarının yıllar itibarıyla önemli ölçüde değiştiği saptanmıştır. Dolayısıyla artan inceleme sayısı, tek başına doğrudan ve sürekli biçimde daha yüksek mali performans ve kurumsal etkinlik sağlamamaktadır. Sonuç olarak vergi denetiminde etkinlik; insan kaynağının güçlendirilmesine, risk odaklı mükellef seçimine ve denetim kaynaklarının etkin tahsisine bağlıdır. Çalışma, performansın kurumsal girdiler ve denetim çıktıları değerlendirilerek ölçülmesine önemli katkı sağlamaktadır.