Journals / Kamu Ekonomisi ve Kamu Mali Yönetimi Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 2

The Contributions of Direct Finance to Social Welfare: The Example of Fenerbahçe Sportif A.Ş.'s Bond Issuance

Doğrudan Finansman Yönteminin Toplumsal Refaha Katkıları: Fenerbahçe Sportif A.Ş.'nin Tahvil İhracı Örneği

Ali Bora(Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler MYO Finans Bankacılık Sigortacılık Bölümü)0000-0002-1766-0123
Erdal Arslan(SELÇUK ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-4892-2963
Pages
600–617
Publication Date
2026-10-28
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The development of direct financing methods in a country will provide more affordable funding sources for companies in need of funds, offer savers the opportunity for higher returns, and thus increase overall national welfare.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Financial markets are defined as the place or mechanism where those who supply funds and those who demand funds exchange funds.
📊
Key Findings & Data:This leads to an increase in the cost of borrowing for those with a funding shortage who borrow from the financial intermediary.
💡
Conclusion & Impact:The development of direct financing methods in a country will provide more affordable funding sources for companies in need of funds, offer savers the opportunity for higher returns, and thus increase overall national welfare.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Doğrudan Finansman · Toplumsal Refah · Finansal Aracılar

Abstract

Financial markets are defined as the place or mechanism where those who supply funds and those who demand funds exchange funds. Fund flow in financial markets occurs in two ways: direct financing and indirect financing. In direct financing, those who supply funds and those who demand funds exchange funds through a financial intermediary who does not assume risk, while in indirect financing, those who supply funds and those who demand funds conduct their transactions through a financial intermediary who assumes risk. The financial intermediary who assumes the risk is obligated to repay the depositor if the funds lent are not repaid. Due to this default risk borne by the financial intermediary, an intermediary cost is added to the transaction. This leads to an increase in the cost of borrowing for those with a funding shortage who borrow from the financial intermediary. In direct financing, since there is no financial intermediary who assumes the risk, companies with funding shortages that want to invest borrow directly from depositors by issuing securities. Here, the risk of non-repayment is borne by the depositors. Therefore, the cost of borrowing is lower than in indirect financing, and the return for depositors is higher. In direct financing, the financial intermediary who does not assume risk is usually an investment bank. Investment banks are established to facilitate the exchange of funds between savers and companies with funding shortages that need to invest. As purely intermediary entities, investment banks provide services such as making rational selections for securities to be marketed, guaranteeing the operation of funds obtained by a company seeking to raise funds through the issuance of financial instruments (underwriting), and providing advisory services to the issuing entity. This study will discuss the importance of direct financing through investment banks and its contributions to the national economy and societal welfare. The development of direct financing methods in a country will provide more affordable funding sources for companies in need of funds, offer savers the opportunity for higher returns, and thus increase overall national welfare.

Özet

Finansal piyasalar, fon arz edenlerle fon talep edenlerin fon değişimini gerçekleştirdiği yer veya mekanizma olarak tanımlanmaktadır. Finansal piyasalarda fon akımı, doğrudan finansman yöntemi ve dolaylı finansman yöntemi olmak üzere iki şekilde gerçekleşir. Doğrudan finansmanda, fon arz edenlerle fon talep edenler risk üstlenmeyen finansal aracı aracılığı ile fon değişimini gerçekleştirirken, dolaylı finansmanda fon arz edenlerle fon talep edenler risk üstlenen finansal aracı üzerinden işlemlerini gerçekleştirmektedirler. Risk üstlenen finansal aracı, borç olarak verdiği fonun geri dönmemesi durumunda tasarruf sahibine borcunu ödemek zorundadır. Finansal aracı tarafından yüklenilen bu geri dönmeme riski nedeni ile yapılan işleme aracılık maliyeti de eklenmektedir. Bu da finansal aracıdan borç alan fon açığı olan kesim için borçlanma maliyetinin yükselmesine neden olur. Doğrudan finansmanda ise arada risk üstlenen finansal aracı olmadığı için fon açığı olan yatırım yapacak şirketler, menkul kıymet ihraç ederek doğrudan tasarruf sahiplerinden borç almaktadır. Burada borcun geri ödenmeme riskini tasarruf sahipleri yüklenmektedir. Bu sebeple, borcun maliyeti dolaylı finansman yöntemine göre daha düşük, tasarruf sahiplerinin elde edeceği getiri de daha yüksek olmaktadır. Doğrudan finansmanda risk üstlenmeyen finansal aracı genellikle bir yatırım bankasıdır. Yatırım bankaları, tasarruf sahipleriyle, fon açığı olan yatırım yapacak şirketler arasındaki fon alışverişinin gerçekleşmesini sağlamak amacıyla kurulmaktadırlar. Yatırım bankaları; yalnızca aracı kurum olarak hareket ederek, pazarlanacak menkul kıymetler için rasyonel seçimler yapmak, finansal araçların ihraç edilmesi yoluyla fon toplamak isteyen bir işletmenin elde ettiği fonların yönetimini garanti altına almak (underwriting) ve ihraç eden kuruluşa danışmanlık hizmetleri sunmak gibi hizmetler sağlarlar. Bu çalışmada, yatırım bankaları üzerinden doğrudan finansmanın önemi ve ülke ekonomisi ile toplum refahına sağlayacağı katkılar tartışılacaktır. Bir ülkede doğrudan finansman yönteminin gelişmesi ile fon ihtiyacı olan yatırım yapacak şirketlere daha uygun maliyetli fon kaynağı sağlanacak, tasarruf sahiplerine de daha yüksek getiri imkanı sunulabilecek ve böylece toplamda da ülke refahının artması sağlanacaktır.

🔖

Cite This Article

Bora, A., Arslan, E. (2026). The Contributions of Direct Finance to Social Welfare: The Example of Fenerbahçe Sportif A.Ş.'s Bond Issuance. Kamu Ekonomisi ve Kamu Mali Yönetimi Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 2, 600–617. https://doi.org/10.71284/jpepfm.20266217

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Anadolu Ajansı. (2012, 5 Mart). Fener'in tahviline 101 milyon TL talep. Dünya Gazetesi. https://www.dunya.com/gundem/fener039in-tahviline-101-milyon-tl-talep-haberi-167493
  2. Coşkun, Y. (2009). Küresel kriz sürecinde yatırım bankaları ile diğer finansal aracılarda yaşanan finansal başarısızlıklar ve kamusal müdahaleler. Bankacılar Dergisi, (71), 23-47. https://www.tbb.org.tr/bankacilik/arastirma-ve-yayinlar/bankacilar-dergisi/pdf/783
  3. Dinler, Z. (2019). Mikro ekonomi. Ekin Yayınevi.
  4. Eraktan, G., Yavuz, F., & Olhan, E. (2011). Türkiye’nin AB hububat politikalarına uyumu ve olası sonuçları. Bitkisel Araştırma Dergisi, 8(2), 11-26. https://arastirma.tarimorman.gov.tr/bahridagdas/Menu/140/Eski-Bitkisel-Arastirma-Dergileri
  5. Eroğlu, N. (1995). Refah ekonomisi içinde John R. Hicks’in görüşleri. Öneri Dergisi, 1(3), 157-166. https://doi.org/10.14783/maruoneri.709069
  6. Hakim, J. R. (1985). Investment banking and development banking (IFC occasional papers No. 2, Capital Markets Series). World Bank Group. http://documents.worldbank.org/curated/en/696501468766187590/Investment-banking-and-development-banking
  7. Karahanoğlu, İ. (2017). Türk kalkınma ve yatırım bankalarının aktif karlılığını etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (50), 167-186. https://doi.org/10.18070/erciyesiibd.368584
  8. Karaman, T. (2014). Türk bankacılık sisteminde kalkınma ve yatırım bankacılığı: İlbank ve kaynak geliştirici faaliyetler (Yayınlanmamış doktora tezi). Türk Hava Kurumu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=UDU8k3jjR99RdCjVh8kdPQ&no=nCUw0qMX5-8eIpqSMi37rQ
  9. Koç, S., Bağcı, A., & Işık, K. C. (2016). Kalkınma ve yatırım bankalarının performansları açısından değerlendirilmesi: Türkiye ölçeği (2002-2012). Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(1), 227-256. https://izlik.org/JA98HJ74JP
  10. Krugman, P. & Robin, W. (2012). Mikro İktisat (M. Aslan, A. Ateş, C. Dişbudak, & K. Türkcan, Çev.). Palme Yayıncılık.
  11. Mishkin, F. S., & Eakins, S. G. (2003). Financial markets and institutions. Addison Wesley.
  12. Nicholson, W., & Snyder, C. (2008). Microeconomic theory basic principles and extensions. Thomson South-Western.
  13. Satoğlu, S. (2010). Yatırım bankacılığının şirket satın alma ve birleşmelerdeki rolü, Türkiye’nin AB’ye uyumu açısından karşılaştırmalı bir analiz (Yayınlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, İstanbul. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=wwAoXIwiPo7VTRBMf4WI3Q&no=JxSVvs5QPHUywePOPBUylw
  14. Susam, N. (2001). Aşırı vergi yükü kavramı ve aşırı vergi yükü hesaplamalarında telafi edilmiş talep eğrilerinin kullanılması. Maliye Araştırma Merkezi Konferansları, (39), 57-70. https://izlik.org/JA92RF98YP
  15. Şenel, C., & Şekeroğlu, S. (2019). Yatırım ve kalkınma bankalarının etkinliklerinin VZA yöntemiyle analizi ve Türk bankacılık sektöründe bir uygulama. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 54(1), 565-580. doi: 10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.19.03.1101
  16. Tos, O., Tos, H., & Çiçek, E. (2026). Social responsibility from a corporate communication perspective: Analysis of Fenerbahçe Sports Club's communication activities (2020–2025). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek
  17. Yüksekokulu Dergisi, 29(2026), 287-305. https://doi.org/10.29249/selcuksbmyd.1882393
  18. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası. (t.y.). Elektronik veri dağıtım sistemi (EVDS). https://evds2.tcmb.gov.tr/index.php?/evds/dashboard/341 (erişim: 17 Ekim 2021).
  19. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası. (t.y.). Bankalarca açılan mevduatlara uygulanan ağırlıklı ortalama faiz oranları (Türk lirası). http://www.tcmb.gov.tr/wps/wcm/connect/6121b7aa-7946-4353-b0f2-9cbab7e289b2/TurkLirasi.html?MOD=AJPERES (erişim: 17.10.2021).
  20. Uludağ, İ., & Arıcan, E. (1999). Finansal hizmetler ekonomisi (piyasalar, kurumlar, araçlar). Beta Basım Yayım.
  21. Uzgören, E., & Ünsal, H. Ö. (2006). Devletin tamamlayıcı ve ikame edici mal piyasalarına müdahalesinin sosyal refah etkileri. Öneri Dergisi, 7(26), 181-192. https://doi.org/10.14783/maruoneri.678432