AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe limited search scope and lack of a second independent human review remain important limits.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This integrative review proposes using body movements to code pitch sequences in undergraduate aural training. Here, a pitch sequence is a short series of tones in an established major key. Coding gives each tone a movement that shows its place in the scale. Movement size does not measure an interval in these tasks. Knowing a tone’s scale degree is not the same as naming the interval between two tones. The same pitches can have different degrees under different tonics. The same degree pair can also form different intervals when direction or octave changes. A targeted public-web search on 20 September 2026 recorded 37 queries and direct source checks. The register lists 38 works, with 19 music sources and one methods source retained. These counts refer to listed works, not all search results or a full database search. English and Turkish theory papers, teaching proposals, studies, reviews and relevant theses were compared. Four set categories guided the AI-assisted review: pitch and tonal context, movement and the learning task, learning demands, and independent use and accessibility. Source findings or views, the review’s interpretations and proposed teaching choices were kept separate. Null and limiting findings were included. The sources identify earlier movement-based teaching but do not show that this model improves learning. Worked tasks and possible student responses explain the proposal; they are not student data or a tested scoring tool. Each musical answer is checked on its own. Teaching links listening and singing with optional movement, explanation and notation. Assessment withholds teacher gestures that give away the answer but keeps needed access supports. Future studies should match practice, feedback and teaching time, and test whether movement adds value beyond the same listening and singing tasks without it. The limited search scope and lack of a second independent human review remain important limits.
Özet
Bu bütünleştirici derleme, lisans düzeyi işitme eğitiminde ses dizilerinin beden hareketleriyle kodlanmasına yönelik bir öğretim modeli önermektedir. Burada ses dizisi, tonal merkezi belirlenmiş majör bir diziye ait kısa ses sıralarını; kodlama ise bu seslerin dizi içindeki yerlerinin öğrenilebilir hareketlerle gösterilmesini ifade eder. Amaç, öğrencinin hangi sesi duyduğunu hareketle anlatması ve bu yanıtı söyleme, aralık tanıma ve notaya yazma ile ilişkilendirmesidir. Bir sesin dizideki yerini bilmek, iki ses arasındaki aralığı tanımakla aynı değildir. Aynı ses çifti farklı tonal merkezlerde farklı derecelere karşılık gelebilir. Aynı derece çifti de yön veya oktav değiştiğinde farklı aralıklar oluşturabilir. Bu nedenle hareketin büyüklüğü müziksel aralığın ölçüsü olarak kullanılmaz. Çalışma, 20 Eylül 2026 tarihinde yapılan hedefli açık web taramasına dayanmaktadır. Otuz yedi sorgu ile yayıncı ve arşiv kontrolleri kaydedilmiş, 38 aday eser değerlendirme listesine alınmıştır. Müzikle ilgili 19 kaynak ve bir yöntem kaynağı korunmuştur. Bu sayılar bütün arama sonuçlarını veya kapsamlı bir veri tabanı taramasını değil, kayıt altına alınan eserleri göstermektedir. İngilizce ve Türkçe kuramsal çalışmalar, öğretim önerileri, araştırmalar, derlemeler ve ilgili tezler karşılaştırılmıştır. İnceleme dört başlık altında yürütülmüştür: sesin tonal bağlamdaki yeri, hareketin öğrenme etkinliğiyle ilişkisi, öğrenciden beklenen işlemler ve bağımsız uygulama ile erişilebilirlik. Kaynakların bulgu veya görüşleri, bunlardan çıkarılan yorumlar ve önerilen hareketler ayrı kaydedilmiştir. Modeli desteklemeyen ya da sınırlayan sonuçlar da değerlendirilmiştir. Karşılaştırma, hareketle müzik öğretiminin önemli öncüllerini göstermekte; ancak önerilen modelin öğrenmeyi geliştirdiğini kanıtlamamaktadır. Hareket örnekleri ve olası öğrenci yanıtları açıklama amacıyla hazırlanmıştır; gerçek öğrenci verisi değildir. Öğretim sırası dinleme, söyleme, isteğe bağlı hareket, açıklama ve notaya yazma adımlarından oluşur. Değerlendirmede öğretmenin doğru yanıtı gösteren hareketleri kaldırılır; öğrencinin ihtiyaç duyduğu destekler korunur. Tarama ve kaynak karşılaştırması yapay zekâ desteğiyle yürütülmüştür. Gelecek araştırmalarda alıştırma içeriği, süre ve geri bildirim eşitlenerek hareketlerin ek yararı sınanmalıdır. Hareket kullanmadan yapılan aynı yoğunluktaki öğretimle karşılaştırma, olası gelişmenin yalnızca ek alıştırmadan kaynaklanıp kaynaklanmadığını ayırmaya yardımcı olacaktır. Sınırlı tarama kapsamı ve bağımsız ikinci araştırmacı incelemesinin bulunmaması çalışmanın temel sınırlılıklarıdır.