AI Summary & Key Takeaways
AI InsightNo independent predictors of fluoroscopy use were identified in this study; however, weaker associations cannot be excluded given the limited sample size.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study aims to evaluate the use of fluoroscopy during PFNA fixation and to assess the annual protected occupational radiation exposure of orthopedic residents using routinely collected dosimetry data. We also investigated whether fluoroscopy demand differs between AO/OTA 31A1 and 31A2 fracture types. Methods: In this retrospective single-center study, patients who underwent PFNA fixation for AO/OTA 31A1–31A2 intertrochanteric femur fractures between January 2024 and February 2025 were analyzed. Fluoroscopy counts, and operating residents’ dosimeter readings [Hp(10) and Hp(0.07)] were recorded. Univariable and multivariable analyses were used to assess factors associated with fluoroscopy use. Results: Fifty-seven patients (mean age 79.4 ± 11.0 years; 71.9% female) were included. The median fluoroscopy count was 140 (IQR 100–250). AO 31A2 fractures required more fluoroscopy than AO 31A1 fractures in univariable analysis (200 vs 120 shots; p = 0.01). However, no independent predictors of fluoroscopy use were identified in the multivariable analysis. Fluoroscopy count was not associated with age, sex, or surgeon-related factors. Mean annual radiation exposure was 1.83 mSv [Hp(10)] and 2.12 mSv [Hp(0.07)], both well below recommended occupational limits. These dosimetry values reflected cumulative below-apron exposure from all fluoroscopy-guided occupational activities and could not be attributed specifically to PFNA fixation. Conclusion: Although more complex fracture patterns were associated with increased fluoroscopy use in the univariable analysis, no independent determinants were identified after adjustment. Despite variability in fluoroscopy use, annual below-apron Hp(10) and Hp(0.07) values remained well below international dose limits, though they did not capture the full scope of occupational radiation exposure. No independent predictors of fluoroscopy use were identified in this study; however, weaker associations cannot be excluded given the limited sample size.
Özet
Amaç: Bu çalışma, PFNA fiksasyonu sırasında floroskopi kullanımını değerlendirmeyi ve rutin olarak toplanan dozimetri verilerini kullanarak ortopedi asistanlarının yıllık korunmuş mesleki radyasyon maruziyetini analiz etmeyi amaçladı. Ayrıca, floroskopi gereksiniminin AO/OTA 31A1 ve 31A2 kırık tipleri arasında farklılık gösterip göstermediği incelendi. Yöntem: Bu retrospektif tek merkezli çalışmada, Ocak 2024 ile Şubat 2025 tarihleri arasında AO/OTA 31A1–31A2 intertrokanterik femur kırıkları nedeniyle PFNA fiksasyonu uygulanan hastalar analiz edildi. Floroskopi sayıları ve operasyonu primer olarak yapan ortopedi asistanlarının dozimetre ölçümleri [Hp(10) ve Hp(0.07)] kaydedildi. Floroskopi kullanımını etkileyen faktörleri değerlendirmek amacıyla tek değişkenli ve çok değişkenli analizler yapıldı. Bulgular: Toplam 57 hasta (ortalama yaş 79.4 ± 11.0 yıl; %71.9 kadın) çalışmaya dahil edildi. Medyan floroskopi sayısı 140 (IQR 100–250) idi. Tek değişkenli analizde AO 31A2 kırıklarının AO 31A1 kırıklarına kıyasla daha fazla floroskopi gerektirdiği görüldü (200 çekime karşı 120; p = 0.01). Ancak, çok değişkenli analizde floroskopi kullanımına ilişkin bağımsız bir belirleyici saptanmadı. Floroskopi sayısı yaş, cinsiyet veya cerraha bağlı faktörlerle ilişkili bulunmadı. Ortalama yıllık radyasyon maruziyeti Hp(10) için 1.83 mSv ve Hp(0.07) için 2.12 mSv olup, her ikisi de önerilen mesleki sınırların belirgin şekilde altındaydı. Sonuç: Daha kompleks kırık paternleri tek değişkenli analizde artmış floroskopi kullanımı ile ilişkili olsa da, çok değişkenli analizde bağımsız belirleyiciler saptanamadı. Floroskopi kullanımındaki değişkenliğe rağmen, önlük altından ölçülen yıllık Hp(10) ve Hp(0.07) değerleri uluslararası doz sınırlarının oldukça altında kalmış, ancak toplam mesleki radyasyon maruziyetini yansıtmamıştır. Bu çalışmada floroskopi kullanımına ilişkin bağımsız bir belirleyici saptanmamıştır; ancak sınırlı örneklem büyüklüğü nedeniyle daha zayıf ilişkiler dışlanmamıştır.