Journals / Art-e Sanat Dergisi / 2026 / Sayı: 37

ORİENTALİSM AND CRİTİQUE: THE EXPECTATİONS OF THE WEST İN OSMAN HAMDİ BEY’S ART

Oryantalizm ve Eleştiri: Osman Hamdi Bey’in Sanatında Batı’nın Beklentisi

Hülya Kalyoncu(İstanbul Topkapı üniversitesi)0000-0002-6325-6009
Pages
—
Publication Date
2026-06-25
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Contrary to the general consensus, it is understood that the works produced in this period were created with a hidden critique and precisely with an orientalist perspective that the West desired to see.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Osman Hamdi Bey, with his works, is often described as a realist orientalist who focuses on detailed, figurative, and fictional compositions.
📊
Key Findings & Data:His works, which have been the subject of many academic studies, are widely believed to exalt the Ottoman Empire and the East, unlike other orientalist artists.
💡
Conclusion & Impact:Contrary to the general consensus, it is understood that the works produced in this period were created with a hidden critique and precisely with an orientalist perspective that the West desired to see.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Osman Hamdi Bey · resim sanatı · sosyo-kültürel yapı

Abstract

Osman Hamdi Bey, with his works, is often described as a realist orientalist who focuses on detailed, figurative, and fictional compositions. His works, which have been the subject of many academic studies, are widely believed to exalt the Ottoman Empire and the East, unlike other orientalist artists. In the analysis of his works, the plastic values of the anachronic architectural elements in the compositions, the embellishments of artistic objects and traditional clothing, and the optical effects of the paintings are typically emphasized. However, the social critiques and potential messages symbolized through the gestures, facial expressions, mental spaces of the figures, and semantic relationships between objects are often overlooked. This study, which excludes plastic elements, aims to examine the critical approaches to the socio-cultural structure of the Ottoman Empire in the works of the artist Osman Hamdi, who, during the period of autocracy, depicted through a pragmatic approach and symbolic expressions. Contrary to the general consensus, it is understood that the works produced in this period were created with a hidden critique and precisely with an orientalist perspective that the West desired to see.

Özet

Osman Hamdi Bey eserleri ile çoğunlukla detaycı, figüratif, kurgusal çalışmalar yapan realist bir oryantalist bir sanatçı olarak tanımlanmıştır. Akademik pek çok araştırmanın konusu olmuş eserlerinin ise diğer oryantalistlerin aksine, Osmanlı’yı ve Doğu’yu yüceltmek ve Osmanlı gelenekselliğine övgü niteliği taşır nitelikte oldukları kanısı yaygındır. Eserlerinin çözümlemelerinde ise genellikle kompozisyonlardaki anakronik mimari unsurların plastik değerleri, sanatsal objelerin ve geleneksel kıyafetlerin süslemeleri ve eserlerin optik etkileri yorumlanmıştır. Eserlerde figürlerin jest ve mimikleri, zihinsel uzamları ve nesnelerin semantik ilişkileri ile vurgulanmak istenen toplumsal eleştirilerin ve sembollerle temsil edilen olası mesajların ise göz ardı edilmiş oldukları görülmüştür. Plastik öğelerin kapsam dışı bırakıldığı bu çalışmada; İstibdat Dönemi sanatçısı Osman Hamdi Bey’in, pragmatik bir yaklaşım ve sembolik ifadelerle betimlediği örnek eserleri üzerinden, Osmanlı’nın sosyo-kültürel yapısına olan eleştirel yaklaşımlarının tespitlerinin ve eserlerin gerçek üretim amaçlarının irdelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın kapsamındaki eserlerin genel kanı aksine örtük bir eleştiri ile ve Batı’nın görmek istediği oryantalist bir bakış açısı ile üretilmiş oldukları anlaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

Kalyoncu, H. (2026). ORİENTALİSM AND CRİTİQUE: THE EXPECTATİONS OF THE WEST İN OSMAN HAMDİ BEY’S ART. Art-e Sanat Dergisi, Sayı: 37. https://doi.org/10.21602/sduarte.1796534

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (37)

  1. Abdülaziz Bey. (1995). Osmanlı adet, merasim ve tabirleri-İnsanlar, İnanışlar, eğlence. Dil, Tarih Vakfı Yayınları.
  2. Akyüz, Y. (1982). Türk eğitim tarihi (başlangıçtan 1982’ye). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi.
  3. Baudelaire C. (1995). The painter of modern life and other essays (J. Mayne, Çev.). Phaidon. Bancroft, H, H. (1893). The book of the fair. an historical and descriptive presentationof the world’s science, art and ındustry as viewed through the Columbian exposition at Chicago in 1893. Chicago.
  4. Bayat, F. (2020). Orta Türkçe sözlük 11-16.yüzyıllar (2.baskı). Ötüken.
  5. Bent, J, T. (1888). Hamdi Bey. Contemporary Review, 54, 724-733.
  6. Cezar, M. (1971). Sanatta batıya açılış ve Osman Hamdi 1. Erol Kerim Aksoy, Kültür, Eğitim, Spor ve Sağlık Vakfı.
  7. Cezar, M. (1995). Sanatta batıya açılış ve Osman Hamdi 2. Erol Kerim Aksoy, Kültür, Eğitim, Spor ve Sağlık Vakfı.
  8. Demir, E. (2020). Osman Hamdi Bey resimlerinde mekân analizi (Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi). Aydın Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
  9. Demirsar, B, V. (1989). Osman Hamdi tablolarında gerçekle ilişkiler. Kültür Bakanlığı.
  10. Duben, A, İ. (2007). Türk resmi ve eleştirisi. İstanbul Bilgi Üniversitesi.
  11. Edhem, H. (2013). Halil Edhem hatıra kitabı, cilt II. Türk Tarih Kurumu.
  12. Eldem, E. (2010). Osman Hamdi Bey sözlüğü. Kültür ve Turizm Bakanlığı.
  13. Eldem, E. (2012). Osman Hamdi Bey’i ve resimlerini anlatmak. Mukarnas, (29), 339-383.
  14. Eldem, E. (2019). Osman Hamdi Bey’in karanlık yılları (1871-1881). Milli Saraylar Sanat-Tarih-Mimarlık Dergisi, (17), 52-75.
  15. Emiroğlu, B, A. ve Uyanık, N. (2017). 19.yy. Osmanlı Devletinde modernleşme bağlamında din eğitimi. Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 4(13), 491-506. https://izlik.org/JA94NM25EM
  16. Epikman, R. (1967). Osman Hamdi: 1842-1910. İstanbul.
  17. Erkal, A. (2007). Divan şiirinde afyon ve esrar. A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi. (33), 25-60.
  18. Flinn, j. (1893). The official guide to the world’s columbian exposition. Chicago.
  19. Germaner, S. (1997). Osman Hamdi. Eczacıbaşı sanat ansiklopedisi cilt 3 içinde ( 1393-1395). Yem Yayın.
  20. Germaner, S. ve İnankur, Z. (2002). Oryantalistlerin İstanbulu. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  21. Hisar, A, Ş. (2010). Türk müzeciliği. Yapı Kredi Yayınları.
  22. Hollingsworth, M. (2003). Dünya sanat tarihi. İnkılap Yayınları.
  23. Kalafat, Y. (2006). Doğu Anadolu’da eski Türk inançları (5. baskı). Babil Yayıncılık.
  24. Karaman, B. (1957). Türk düşüncesinde Avrupalılaşma hareketleri. İlahiyat Dergisi, 6 (1-4), 96-102.
  25. Mansel, M. Arif. (1960). Osman Hamdi Bey. Belleten, 24 (94), 291-302.
  26. Meydan, S. (2016). Atatürk ile Allah arasında. İnkılap Yayınları.
  27. Mülayim, S. (2018). İslam sanatı. Türkiye Diyanet Vakfı.
  28. Ortaylı, İ. (2011). Osmanlı’yı yeniden keşfetmek. Timaş Yayınları.
  29. Osma, K. (2007, 5-7 Ekim). Doğulu bir ressamın, Osman Hamdi Bey’in gözüyle Doğu. 38. Icanas Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi, Ankara.
  30. Reinach, S. (1891). Chronique d’Orient. Documents fouilles et decouvertes. Firmin-Didot et Cie.
  31. Reinach, S. (1910). Hamdi Bey. Revue archeologique, (15), 407-413.
  32. Renda, G. ve Erol, T. (1981). Başlangıcından bugüne çağdaş Türk resim sanatı tarihi, Cilt 1. Tiglat Yayınları.
  33. Roberts, M. (2017). İstanbul karşılaşmaları; Osmanlılar, oryantalistler ve 19.yüzyıl görsel kültürü. İş Bankası Kültür Yayınları.
  34. Saatçı Ata, M, B. (2021). Müzeciliğin gelişmesinde müze-i hümâyûn müdürleri Philipp Anton Dethier ve Osman Hamdi Bey dönemlerinin karşılaştırmalı bir değerlendirmesi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 20 (3), 1473-1499. https://doi.org/10.21547/jss.885118.
  35. Sagalaev, A. M. (2020). Ural-Altay mitolojisinde arketipler ve semboller. Bilge Kültür Sanat. Tanman, B, M. (Ed.). (2014). Nurhan Atasoy’a armağan. Lale Yayıncılık Kültür Sanat Yayınları-1.
  36. Thalasso, A. (2008). Osmanlı sanatı Türkiye’nin ressamları (Ö. Terzioğlu ve O. Türkay, Çev.). Kültür A.Ş. yayınları.
  37. Tokgöz, A, İ. (1930). Matbuat hatıralarım 1888-1923. Ahmet İhsan Matbaası.