AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this study, the narrative approach is examined based on 16th-century religious, mystical, and moral mesnevis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Values are among the most important elements that hold individuals together within a society and bind them culturally and socially. An examination of cultural transmission from past to present shows that the essence of values has not undergone any significant change. The accurate and effective transmission of values is possible only through an educational process conducted in line with clearly defined objectives. In this context, literary texts stand out as one of the most effective tools for conveying values. In classical Turkish literature, various methods and styles are employed in many works written in the mesnevi verse form. Among these, the narrative style is more dominant than lyrical and didactic styles. Especially in religious, mystical, and moral mesnevis with didactic qualities, storytelling and allegorical expression are frequently used in accordance with the flow of the subject and the intended message. By choosing a story appropriate to the theme, the poet aims to enable the reader to derive a moral lesson and gain ethical awareness. In this way, the narrative style both concretizes the values to be conveyed and breaks monotony, ensuring fluency and contributing significantly to learning. By adapting and updating the stories found in mesnevis, which possess rich content and strong narrative features, various educational materials can be developed. These materials help establish a meaningful connection between the cultural values of the past and those of the present. In this study, the narrative approach is examined based on 16th-century religious, mystical, and moral mesnevis.
Özet
Toplumların bireylerini bir arada tutan, onları kültürel ve toplumsal olarak birbirine bağlayan en önemli unsurlardan biri değerlerdir. Geçmişten günümüze kadar kültürel aktarım süreçlerinde değerlerin özünün fazlaca değişikliğe uğramadığı görülmektedir. Değerlerin doğru ve etkili biçimde aktarımı ancak belli hedefler doğrultusunda gerçekleşen bir eğitim süreci ile mümkündür. Bu hedefler doğrultusunda, değer aktarımında fayda sağlayacak önemli araçlardan biri edebi metinlerdir. Klasik Türk edebiyatında mesnevi nazım şeklindeki pek çok eserde konuların ele alınışında farklı yöntemler ve üsluplar uygulandığı görülmektedir. Bu tip eserlerde lirik ve didaktik üsluba nazaran tahkiye üslubunun daha hâkim olduğu görülmektedir. Özellikle didaktik unsurlarla oluşturulan dinî-tasavvufi, ahlaki mesnevilerde konunun akışına ve verilmek istenen mesaja uygun olarak hikâyeleştirme, temsil getirme yöntemi sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Şair konuya uygun bir hikâye seçerek, okuyucunun kıssadan hisse almasını, okuyucuya ahlaki manada ders vermeyi amaçlar. Böylece tahkiye üslubu ile hem aktarılmak istenen değerleri somutlaştırır hem de tek düzeliği kırarak akıcılığı sağlar ve öğrenime önemli bir katkıda bulunur. Zengin bir içeriğe ve anlatıma sahip olan mesnevilerdeki hikâyeler güncel hâle getirilerek çeşitli eğitim materyalleri geliştirilip, geçmişten günümüze kültür ve değer bağlantısı kurulabilir. Bu çalışmada, XVI. yüzyıldaki dinî- tasavvufi ve ahlaki mesnevilerden yola çıkarak, tahkiye yönteminin nasıl uygulandığı, bu yöntemin günümüzdeki değerler eğitimine ne gibi katkılarda bulunacağı ele alınmaktadır.