AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: These findings suggest that argumentation-based environmental education is an effective approach for fostering environmental literacy in science teacher education programs.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: This study investigates the impact of argumentation-based environmental education on the development of environmental literacy among pre-service science teachers (PSTs) using an explanatory sequential mixed-methods design. Method: A total of 55 PSTs were divided into experimental (n=28) and comparison (n=27) groups. Over a seven-week period, the experimental group received scenario-based argumentation instruction on environmental issues, while the comparison group followed a traditional instructional approach. Quantitative data were collected using the “Environmental Literacy Scale”, and qualitative data were gathered through semi-structured interviews. Findings: Independent samples t-tests revealed that the experimental group demonstrated significantly higher gains in environmental knowledge (t(53)=4.86, p<0.001), environmental attitude (t(53)=2.97, p< 0.01), and environmental use (t(53)=2.85, p< 0.01) compared to the comparison group. Furthermore, qualitative findings supported the statistical results, indicating that argumentation-based instruction enhanced PSTs’ critical thinking, motivation, and ability to connect scientific concepts with real-world environmental issues. Conclusion: These findings suggest that argumentation-based environmental education is an effective approach for fostering environmental literacy in science teacher education programs.
Özet
Amaç: Bu çalışma, açıklayıcı sıralı karma yöntem tasarımını kullanarak, fen bilgisi öğretmen adaylarının çevre okuryazarlığının gelişimi üzerinde argümantasyona dayalı çevre eğitiminin etkisini araştırmaktadır. Yöntem: Toplam 55 öğretmen adayı, deney (n=28) ve kontrol (n=27) gruplarına ayrılmıştır. Yedi haftalık bir süre boyunca, deney grubu çevresel konularda senaryo tabanlı argümantasyon eğitimi alırken, kontrol grubu geleneksel bir öğretim yaklaşımını izlemiştir. Nicel veriler, “Çevre Okuryazarlığı Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Nitel veriler ise yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular: Bağımsız örneklem t-testleri, deney grubunun, kontrol grubuna kıyasla çevresel bilgi (t(53)=4.86, p<0.001), çevresel tutum (t(53)=2.97, p<0.01) ve çevre kullanımı (t(53)=2.85, p<0.01) konusunda önemli ölçüde daha yüksek kazanımlar gösterdiğini ortaya koymuştur. Ayrıca, nitel bulgular istatistiksel sonuçları destekleyerek, argümantasyona dayalı eğitimin öğretmen adaylarının eleştirel düşünme, motivasyon ve bilimsel kavramları çevre sorunlarıyla ilişkilendirme becerilerini geliştirdiğini göstermektedir. Sonuç: Bu bulgular, argümantasyona dayalı çevre eğitiminin, fen bilgisi öğretmen yetiştirme programlarında çevre okuryazarlığını geliştirmek için etkili bir yaklaşım olduğunu göstermektedir.