Journals / Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 35 - Sayı: 3

Meralarda Üstten Tohumlama ve Makro Gübrelemenin Otun Mikro Element İçeriğine Etkisi

Pages
330–340
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Familyaların mikro element içerikleri kıyaslandığında ise, diğer familyalara ait bitkiler Fe, Mn, Zn, Na ve Cl, baklagillerin ise Cu ve Se içeriğince daha zengin oldukları saptanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Mikro besin elementleri, hayvanlarda verimlilik ve sağlıklı bir gelişme için önemli rol oynarlar.
📊
Key Findings & Data:Mikro besin elementleri bakımından yetersiz yemlerle beslenen hayvanlarda, verim düşüklüğü ve bazı hastalıklar görülebilir.
💡
Conclusion & Impact:Familyaların mikro element içerikleri kıyaslandığında ise, diğer familyalara ait bitkiler Fe, Mn, Zn, Na ve Cl, baklagillerin ise Cu ve Se içeriğince daha zengin oldukları saptanmıştır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Botanik kompozisyon · hayvanların mineral gereksinimleri · mineraller

Özet

Mikro besin elementleri, hayvanlarda verimlilik ve sağlıklı bir gelişme için önemli rol oynarlar. Mikro besin elementleri bakımından yetersiz yemlerle beslenen hayvanlarda, verim düşüklüğü ve bazı hastalıklar görülebilir. Bu çalışmada amaç, üstten tohumlama ve makro gübrelemenin mera otunda mikro element düzeyine etkisini belirlemektir. Deneme, “Tesadüf Bloklarında Bölünmüş Parseller” deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Ana parsellerde tohumlama (tohumlanmayan ve üstten tohumlanan), alt parsellerde ise azot ve fosforun 3’er (dekara 0, 6 ve 12 kg) ve potasyumun 2 (dekara 0 ve 8 kg) dozu kombinasyonlar halinde yer almıştır. İki yıllık araştırmanın sonuçlarına göre, üstten tohumlama işlemi otun mikro element içeriğine etkili değildir. Farklı gübre dozlarından elde edilen otun Fe (230-1080 mg kg-1), Mn (72.88-158.51 mg kg-1), Zn (24.97-32.75 mg kg-1), Cu (26.72-29.32 mg kg-1), Na (1.72-5.45 g kg-1) ve Cl (36.49-45.51 g kg-1) içeriği, otlayan hayvanların ihtiyaçlarından daha fazladır. Gübre dozlarına göre otun Se içeriği 0.074-0.094 mg kg-1 arasında değişmiş ve bu içeriğin otlayan hayvanlarda ihtiyacı karşılamaktan uzak olduğu belirlenmiştir. Araştırmamızın sonuçlarına göre, gebeliğinin son dönemindeki ve kurudaki hayvanlar açısından, mera otunun asit-baz dengesinin bir risk taşıdığı görülmektedir. Familyaların mikro element içerikleri kıyaslandığında ise, diğer familyalara ait bitkiler Fe, Mn, Zn, Na ve Cl, baklagillerin ise Cu ve Se içeriğince daha zengin oldukları saptanmıştır.

🔖

Cite This Article

ALGAN, D., AYDIN, İ., OLFAZ, M., PAK, B. (2018). Meralarda Üstten Tohumlama ve Makro Gübrelemenin Otun Mikro Element İçeriğine Etkisi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 35 - Sayı: 3, 330–340. https://ajindex.com/articles/164967

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Acar Z, Ayan I and Gulser C (2001). Some morphological and nutritional properties of legumes under natural conditions. Pakistan Journal of Biologial Science, 4: 1312-1315.
  2. Aganga AA and Mesho EO (2008). Mineral contents of browse plants in kweneng district in botswana. Agricultural Journal, 3: 93-98.
  3. Allaway WH (1968).Trace element cycling. Advances in Agronomy, 20: 235-274.
  4. Alp M, Kahraman R, Kocabağlı N, Özçelik D, Eren M, Türkmen İ, Yavuz M ve Dursun Ç (2001). Marmara bölgesindeki yem bitkilerinin mineral madde düzeylerinin saptanması ve koyunlarda beslenme bozuklukları ile ilişkisi. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 25: 511-520.
  5. Ayan İ, Acar Z, Başaran U, Aşcı Ö ve Mut H (2006). Samsun ekolojik koşullarında bazı burçak (Vicia ervilia L.) hatlarının ot ve tohum verimlerinin belirlenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 21: 318-322.
  6. Aydemir O ve İnce F (1988). Bitki Besleme. Dicle. Üniv. Eğitim. Fak. Yayınları. No. 2, 653 s., Diyarbakır. Aydın A, Kant C ve Ataoğlu N (2005). Erzurum ve Rize yöresi toprak örneklerine uygulanan farklı dozlardaki bor ve fosforun mısır (Zea mays L.)’ın kuru madde miktarı ve mineral içeriğine etkisi. Atatürk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 36: 125-129.
  7. Aydın İ ve Uzun F (2015). Çayır Mera Amenajmanı ve Islahı (İkinci baskı). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Yayınevi, 194-216,
  8. Türkiye. Başoğlu A ve Sevinç M (2004). Evcil Hayvanlarda Metabolik ve Endokrin Hastalıklar. Pozitif Matbaacılık, Ankara.
  9. Gökkuş A, Parlak AÖ, Baytekin H ve Hakyemez BH (2013). Akdeniz kuşağı (çalılı meralarında otsu türlerin mineral içeriklerinin değişimi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 10: 1-10.
  10. Guidry KA (2009). A mineral survey of Louisiana beef cow/calf production systems. (A Master Thesis), 71 pp, Louisiana State University, December. Güneş A, Alpaslan M ve İnal A (2000). Bitki Besleme ve Gübreleme. Ankara Üniv. Zir. Fak. Yayınları, No. 1514, s. 467-576,
  11. Ankara.
  12. Johnson CM and Ulrich A (1959). Analytical Methods for Use in Plants Analysis. University of California, Agricultural Experimental Station, Bulletin,766 pp. Kacar B (1977). Bitki Besleme. Ankara Üniv. Zir. Fak. Yayınları, 637, No. 200, 317 s., Ankara.
  13. Kacar B ve İnal A (2008).
  14. Bitki Analizleri. Nobel Yayıncılık, Ankara.
  15. Karayağız İ ve Bülbül T (2014). Ruminantlarda verim performansı üzerine etkili yem katkı maddeleri. Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 9: 124-133.
  16. Khan ZI, Ashraf M, Danish M, Ahmad K and Valeem EE