AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: These findings emphasize a significant interaction between sleep quality, dietary factors, and obesity, suggesting that poor sleep quality may contribute to increased obesity risk.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
individuals. Individuals and Methods: A total of 60 healthy volunteers participated in the study, conducted in a private dietitian clinic. Participants were classified based on Body Mass Index (BMI): 30 individuals with normal weight (BMI 18.5–24.9 kg/m²) constituted the control group, while 30 obese individuals (BMI ≥30 kg/m²) formed the study group. Sleep quality was assessed using the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI). Results: Obese participants had significantly higher median PSQI total scores (Z = -4.041, p < 0.001), indicating poorer sleep quality, as well as higher scores in sleep quality (Z = -4.001, p < 0.001), sleep latency (Z = -2.113, p = 0.035), and daytime dysfunction (Z = -2.496, p = 0.013). PSQI total scores positively correlated with BMI (r = 0.398, p = 0.029) and body weight (r = 0.602, p < 0.001). Sleep medication correlated positively with carbohydrates (r = 0.369, p = 0.045) and negatively with cholesterol (r = -0.471, p = 0.009) intake; better sleep quality was linked to higher polyunsaturated fat (r = 0.349, p = 0.031), and lower folate-associated PSQI scores (r = -0.396, p = 0.045). Logistic regression analysis indicated that poor subjective sleep quality increased the risk of obesity by 3.292 times (p = 0.009, CI: 1.346–8.051). Conclusion: These findings emphasize a significant interaction between sleep quality, dietary factors, and obesity, suggesting that poor sleep quality may contribute to increased obesity risk.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, obez bireylerde diyet alımı ile uyku kalitesi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesidir. Bireyler ve Yöntem: Özel bir diyetisyen kliniğinde yürütülen bu çalışmaya toplam 60 sağlıklı gönüllü katılmıştır. Katılımcılar Beden Kütle İndeksi ’ne (BKİ) göre sınıflandırılmıştır: Normal vücut ağırlığına sahip 30 birey (BKİ 18,5–24,9 kg/m²) kontrol grubunu, obez olan 30 birey (BKİ ≥30 kg/m²) ise çalışma grubunu oluşturmuştur. Uyku kalitesi, Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Obez bireylerin medyan PUKİ toplam puanlarının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu (Z = −4,041; p <0,001) ve bunun daha kötü uyku kalitesini gösterdiği saptanmıştır. Ayrıca obez grupta öznel uyku kalitesi (Z = −4,001; p <0,001), uykuya dalma süresi (Z = −2,113; p = 0,035) ve gündüz işlev bozukluğu (Z = −2,496; p = 0,013) puanları da anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. PUKİ toplam puanı ile BKİ (r = 0,398; p = 0,029) ve vücut ağırlığı (r = 0,602; p <0,001) arasında pozitif yönde ilişki saptanmıştır. Uyku ilacı kullanımı karbonhidrat alımı ile pozitif (r = 0,369; p = 0,045), kolesterol alımı ile negatif yönde (r = −0,471; p = 0,009) ilişkili bulunmuştur. Daha iyi uyku kalitesi, daha yüksek çoklu doymamış yağ asidi alımı (r = 0,349; p = 0,031) ile ilişkili iken, folat alımı ile PUKİ puanları arasında negatif yönde ilişki saptanmıştır (r = −0,396; p = 0,045). Lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre, kötü öznel uyku kalitesi obezite riskini 3,292 kat artırmaktadır (p = 0,009; GA: 1,346–8,051). Sonuç: Bu bulgular, uyku kalitesi, diyetle alınan besin öğeleri ve obezite arasında anlamlı bir etkileşim olduğunu göstermektedir. Kötü uyku kalitesinin obezite riskinin artmasına katkıda bulunabileceği ve obezite yönetiminde beslenme ile uyku kalitesinin de dikkate alınması gerektiği düşünülmektedir.