AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCAYD 2015;2(2):55-60.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
0bjectives:The objectives were to assess the relationship between serum S1OOBB level and traumatic brain injury (TBI) in children, and to determine the validity as an indicator of brain damage. Materials and Methods: Prospectively, patients, under the age of 18, were enrolled at the pediatric emergency department. Blood samples for S1OOBB were assessed at admission. Computerized brain tomography (CT) was performed to patients who are considered to have TBI based on physical examination and compliants. In the control group there were same age and gender healty children. Results: In this study we investigated 109 TBI patients and 37 healty controls, median age (|QR= 3-10) year ve 6.3 (|QR= 2.3-9.2) year, respectively. There was not significant difference between patients and the controls in terms of gender and age (p>0.05). In the head injury group, there were %82.6 for GKS 15, %1 1.9 for GKS 9-14 and %5.5 for GKS <8. %11 patients (12/109) were diagnosed TBI. Serum S1OOBB median values were significantly higher in patient group (0.049 pg/L, |QR=0.023- 0.1 16) than control group (0.015 ug/L, |QR= 0.009— 0.032). Also in the patient group diagnosed as having TBI (0.418 tıg/L, |QR= 0.056- 0.983), have higher serum S1OOBB values than not having TBI (0.044 ug/L, |QR= 0.020- 0.098). significant inverse corelation was found between GKS and serum S1OOBB values (r= -0.370; p= 0.001). Multi variable regression analysis showed, the presence of neurological defisit (p=0.016; RR 21.3, %95 Cl 1.7-255), serum S100BB values(p=0.039, RR 7.2, %95 CI 1.1-7.2) were the most valuable variables as predicting TBI. Conclusion: This study showed that the serum S1OOBB level is valuable to predict TBI in pediatric head trauma patients. At the begin— ning using S1 0033 may help to decide identifying patients who need CT. CAYD 2015;2(2):55-60.
Özet
Amaç: Kafa travması olan çocuklarda serum S1OOBB düzeyi ile travmatik beyin yaralanması (TBY) arasındaki ilişkiyi değerlendirmek ve beyin hasarının bir göstergesi olarak geçerliliğini ortaya koymaktır. Materyal Metod: Çalışmaya ileriye yönelik olarak, kafa travmasıyla çocuk acil bölümüne başvuran 18 yaşından küçük hastalar alındı. Hastalardan başvuru anında S1 OOBB için kan örneği alındı. Şikayet ve fizik muayene bulgularına göre TBY olduğu düşünülen hastalara bilgisayarlı beyin tomografisi çekildi. Kontrol grubu, yaş ve cinsiyet açısından benzer sağlıklı çocuklardan oluşturuldu. Bulgular: Çalışmaya ortanca yaşları sırasıyla (|QR= 3--10) yıl ve 6,3 (|QR= 2,3--9,2) yıl olan 109 kafa travmalı ve 37 kontrol olgusu alındı. Çalışma ve kontrol grubu arasında yaş ve cinsiyet açısından istatistiksel farklılık yoktu (p>0,05). Kafa travmalı olguların %82,6'sının Glasgow koma skalası (GKS) 15, %11,9'unun GKS 9-14 ve %5,5'inin GKS <8'di. Olguların %11 (12/109)"|nde TBY saptandı. Kafa travmalı hastaların ortanca S1OOBB değeri (0,049 ug/L, |QR=0,023- 0,116) kontrol grubuna göre (0,015 ug/L, |QR= 0,009- 0,032), TBY olan olgu-- ların ortanca S1OOB değeri (0,418 pg/L, |QR= 0,056-- 0,983), olmayan olgulara göre (0,044 ug/L, |QR= 0,020- 0,098), istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu (sırasıyla, p=0,001 ve p=0,001). Serum S100BB ile GKS arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif korelasyon (r= -0,370; p= 0,001) saptandı. TBY varlığını öngörmede çoklu karşılaştırmalı regresyon analizinde, fizik muayenede nörolojik defisit varlığı (RR 21,3, %95 GA 1,7-255, p=0,016) ve serum S1OOBB (RR 7,2, %95 GA= 1,1-7,2, p=0,039) en anlamlı değişkenler olarak bulundu. Sonuç: Bu çalışmada çocukluk çağı kafa travmalı olgularda TBY'ını öngörmede serum S1OOBB düzeyinin geçerli olduğu bulunmuştur. Travma sonrası ilk altı saatte S1OOBB'nin kullanılması, beyin tomografisi çekilmesi gerekli olan hastaların belirlenmesinde yararlı olabilir. CAYD 2015;2(2):55--60.