AI Summary & Key Takeaways
AI InsightUltimately, the study highlights the studio’s capacity to operationalize memory as a design driver and to contribute to ongoing debates on the relationship between urban memory, spatial transformation, and architectural education
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Urban development processes often erase structures that carry significant historical and social memory, creating physical and symbolic voids within the city. The demolition of the Buca Prison in İzmir in 2020 represents such a void, where institutional proposals have largely overlooked its memory footprint. This study examines how the 2023–2024 Architectural Design VI Studio at XXX University reinterpreted this void through a memory-oriented design approach. Within the studio, students analyzed the prison’s role in urban memory, the site's socio-spatial conditions, and its contemporary potentials. Their proposals were thematically evaluated to identify design strategies that engage memory through experiential pathways, cultural anchors, and reimagined public spaces. The findings demonstrate that architectural studio pedagogy can serve as a critical tool for addressing memory-laden sites and for generating alternative scenarios beyond conventional planning approaches. Ultimately, the study highlights the studio’s capacity to operationalize memory as a design driver and to contribute to ongoing debates on the relationship between urban memory, spatial transformation, and architectural education
Özet
Kentsel gelişim süreçleri, bazı işlevlerin önemini yitirerek kentten silinmesine, bazılarının ise dönüşerek yeni mekânsal biçimlerde var olmasına yol açmaktadır. Bu bağlamda, kentin çeperinde konumlanan kimi işlevler zaman içinde ardında fiziksel ve simgesel boşluklar bırakmaktadır. İzmir’in Buca ilçesinde yer alan ve 2020 yılında yıkılan Buca Cezaevi de bu türden mekânsal boşluklardan biri olarak, güçlü tarihsel ve toplumsal belleğe sahip bir alandır. Ancak alana ilişkin resmî kurumlar (belediye ve ilgili bakanlıklar) tarafından geliştirilen öneriler, işlevsel dönüşümü odağına alırken, alanın taşıdığı kolektif hafızayı ve toplumsal katmanlarını büyük ölçüde göz ardı etmektedir. Bu çalışma, söz konusu boşluğun XXX Üniversitesi Mimarlık Fakültesi 2023–2024 Mimari Tasarım VI stüdyosu kapsamında mimarlık öğrencileri tarafından ele alınışını incelemektedir. Öğrencilerden, cezaevinin kentsel bellekteki izlerini ve alanın dinamiklerini analiz ederek, belleği gündelik yaşamla ilişkilendiren mekânsal öneriler geliştirmeleri istenmiştir. Analizler ve projeler tematik olarak değerlendirilmiş; deneyim rotaları, kültürel odaklar ve kamusal mekânnlar aracılığıyla bellekle ilişki kuran çok katmanlı tasarım stratejileri ortaya konmuştur. Sonuç olarak çalışma, ortaya çıkan yaklaşımların mevcut planlama pratiklerine alternatifler ürettiğini ve belleğin mekânsal tasarım aracılığıyla yeniden inşa edilebileceğini göstermektedir. Böylece, mimarlık stüdyosu hem tarihsel-toplumsal katmanları gözeten tasarım senaryoları geliştirme hem de planlama yaklaşımlarına eleştirel bir zemin oluşturma potansiyeli taşımaktadır.