SavedAdd your journal

Journals / Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi / 2007 / Cilt: 18 - Sayı: 1

Personel Devir Oranı Analizi: Ankara'da Yer Alan Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Uygulama

Muharrem TUNA
Pages
45–52
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Buradan hareketle, otellerde personel devir oranını azaltmak için yazılı iş tanımları hazırlanması ve oryantasyon eğitimi çalışmalarına öncelik verilmesi gibi öneriler geliştirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, otel işletmelerinde personel devir hızını belirlemek ve nedenlerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Örneklem ise, 52 adet yıldızlı otel işletmesinden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Buradan hareketle, otellerde personel devir oranını azaltmak için yazılı iş tanımları hazırlanması ve oryantasyon eğitimi çalışmalarına öncelik verilmesi gibi öneriler geliştirilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:52 adet
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışma, otel işletmelerinde personel devir hızını belirlemek ve nedenlerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada, veri toplama tekniği olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, Ankara’da faaliyette bulunan yıldızlı otel işletmelerinin tamamıdır. Örneklem ise, 52 adet yıldızlı otel işletmesinden oluşmaktadır. Çalışma verileri, T testi ve ANOVA istatistik teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Bu çalışmada, otel işletmelerinde kapsamlı bir oryantasyon eğitimi verilip verilmediği, yazılı iş tanımı bulunup bulunmadığı ve yıldız sayısına göre, personel devir oranının farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Araştırma sonucunda, personel devir oranı, oryantasyon eğitimi verilen işletmelerde, verilmeyenlere; yazılı iş tanımı bulunan işletmelerde, bulunmayanlara oranla düşük çıkmıştır. Ayrıca, yıldız sayısı yüksek olan otellerin personel devir oranı düşük, yıldız sayısı düşük olan otellerin ise, yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Buradan hareketle, otellerde personel devir oranını azaltmak için yazılı iş tanımları hazırlanması ve oryantasyon eğitimi çalışmalarına öncelik verilmesi gibi öneriler geliştirilmiştir.

🔖

Cite This Article

TUNA, M. (2007). Personel Devir Oranı Analizi: Ankara'da Yer Alan Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Uygulama. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 1, 45–52. https://ajindex.com/articles/164529

References (15)

  1. Ağdelen, Z. ve Erkut, H. (2003). İnsan kaynakları yönetiminin firma finansal performansı üzerindeki etkisi, İTÜ Dergisi, 2 (4), Ağustos: 65–74.
  2. Akıncı, Z. (2002). Turizm sektöründe işgören iş tatminini etkileyen faktörler: Beş yıldızlı konaklama işletmelerinde bir uygulama, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi (4): 1–25.
  3. Backes-Gellner, U.; Frick, B. ve Sadowski, D. (1997). Codetermination and Personnel Policies of German Firms: The influence of works councils on turnover and further training, International Joumal of Human Resource Management, 8 (3), June: 328–347.
  4. Batt, R. ve Valcour, P. M. (2003). Human resources practices as predictors of work-family outcomes and employee turnover, Industrial Relations, 42 (2), April: 189–220.
  5. Birchfield, R. (2001).
  6. Cutting employee turnover costs, Management, October: 33. Birnbaum, D. ve Somers, M. J. (1993). Fitting job performance into the turnover model: An examination of the form of the job performance-turnover relationship and a path model, Journal of Management, (19): 1–11.
  7. Birdir, K. (2000). Türkiye’de otel genel müdürlerinin iş devir süreleri ve nedenleri üzerine bir araştırma, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, (11), Eylül-Aralık: 142–148.
  8. Carley, K. (1992). Organizational learning and personnel turnover, Organizational Science, 3 (1), February: 20-46.
  9. Cheng, A. ve Brown, A. (1998). HRM strategies and labour turnover in the hotel industry: a comparative study of Australia and Singapore, The International Journal of Human Resource Management, 9 (1): 136-154.
  10. Çoban, F. (2005). Kaybetme korkusu sadakati arttırdı mı?, Capital, 1 Mart: 23. Dale-Olsen, H. (2006). Wages, fringe benefits and worker turnover, Labour Economics, (13): 87–105.
  11. Deconincka, J. ve Bachmann, D. (2005). An analysis of turnover among retail buyers, Journal of Business Research, (58): 874– 882. Falch, T. ve Strom, B. (2005). Teacher turnover and non-pecuniaryfactors, Economics of Education Review, (24): 611–631.
  12. Glebbeek, A. C. ve Bax, E. H. (2004). Is high employee turnover really harmful? An empirical test using company records, Academy of Management Journal, 47 (2): 277–286.
  13. Garland, N. T.; Oyabu, N. ve Gipson, G. A. (1995). Job satisfaction among nurse assistants employed in nursing homes: An analysis of selected job characteristics, Journal of Aging Studies, 3 (4): 370. Griffeth, R. ve Hom, P. (1995).
  14. The employee turnover process, Research in Personnel and Human Resources Management, (13): 245–293.
  15. Johnson, M.; Griffeth, R.; Burton, S. ve Carson,