AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBased on these findings, it is recommended that regular and structured educational programs be planned for children diagnosed with epilepsy and their parents, and that comprehensive support approaches addressing the physical, psychological, and social needs of the child and family be developed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Epilepsy is one of the chronic neurological diseases observed in childhood and significantly affects not only the child but also the knowledge levels and perceptions of social stigma among caregiving parents. This study was conducted to determine the levels of epilepsy-related knowledge and stigma perceptions among parents of children diagnosed with epilepsy. Materials and Methods: This descriptive and cross-sectional study was completed with 55 parents. Data were collected through face-to-face interviews with parents of children attending a pediatric neurology outpatient clinic in a single center in Türkiye. The “Introductory Information Form,” “Parental Stigma Scale,” and “Parental Epilepsy Knowledge Scale” were used. Statistical significance was accepted as p<0.05. Results: The mean age of children diagnosed with epilepsy was 9.25±3.65 years and the mean time of diagnosis was 42.93±33.90 months. The mean score of the epilepsy knowledge was 11.87±2.49 and the mean score of the stigmatization was 2.57±0.93. As the mean score of the epilepsy knowledge increased, the mean score of the parental stigmatization decreased. A statistically significant negative relationship was found between these two scales (r=-0.274, p<0.05). Conclusion: Parents’ epilepsy-related knowledge levels and stigma perceptions were found to be moderate. As parents’ knowledge levels increased, their perceptions that their children would be stigmatized decreased significantly. Based on these findings, it is recommended that regular and structured educational programs be planned for children diagnosed with epilepsy and their parents, and that comprehensive support approaches addressing the physical, psychological, and social needs of the child and family be developed.
Özet
Amaç: Epilepsi, çocukluk çağında görülen kronik nörolojik hastalıklardan biri olup yalnızca çocuğu değil, bakım veren ebeveynlerin bilgi düzeylerini ve toplumsal damgalanma algılarını da önemli ölçüde etkilemektedir. Bu çalışma, epilepsi tanılı çocuğu olan ebeveynlerin epilepsiye yönelik bilgi düzeyleri ve damgalanma algılarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereçler ve Yöntemler: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan araştırma, 55 ebeveyn ile tamamlanmıştır. Araştırma, Türkiye’de tek merkezde çocuk nöroloji polikliniğine gelen hastaların ebeveynleri ile yüz yüze görüşülerek yapılmıştır. Verilerin toplanmasında “Tanıtıcı Bilgi Formu”, “Ebeveyn Damgalanma Ölçeği” ve “Ebeveyn Epilepsi Bilgi Ölçeği” kullanılmıştır. p<0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Epilepsi tanısı alan çocukların yaş ortalamasının 9,25±3,65, tanı alma zamanlarının 42,93±33,90 ay olduğu belirlenmiştir. Ebeveynlerin Epilepsi Bilgi Ölçeği puan ortalamasının 11,87±2,49, Ebeveyn Damgalanma Ölçeği puan ortalamasının 2,57±0,93 olduğu tespit edilmiştir. Ebeveynlerin epilepsi bilgi ölçeği puan ortalaması arttıkça ebeveyn damgalama ölçeği puan ortalaması azalmıştır. Bu iki ölçek arasında negatif yönde istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=-0.274, p<0,05). Sonuç: Çalışmada ebeveynlerin epilepsi bilgi düzeyleri ve epilepsili çocukları ile ilgili damgalanma algıları orta düzeydedir. Ebeveynlerin bilgi düzeyleri arttıkça, çocuklarının damgalanacağı ilişkin algıları anlamlı bir şekilde azalmaktadır. Önerimiz; epilepsi tanısı alan çocuklar ve ebeveynlerine yönelik düzenli ve yapılandırılmış eğitim programlarının planlanması; çocuk ve ailesinin fiziksel, psikolojik ve sosyal gereksinimlerini kapsayan bütüncül destek yaklaşımlarının geliştirilmesi önerilmektedir.