Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi / 2019 / Cilt: 10 - Sayı: 23

A REVIEW ON DEFENSIVE MEDICAL APPLICATIONS

DEFANSİF TIP UYGULAMALARINA YÖNELİK BİR DERLEME

Pages
137–150
Publication Date
2019-02-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, in order to prevent defensive medicine, solutions should be sought together with health professionals, particularly with the managers.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Defensive practices are the avoidance behaviours that physicians show to protect themselves.
📊
Key Findings & Data:These are listed as patient-doctor communication, media effect, violence, the increase in the work load of physicians, malpractice cases, health system, low professional experience and fear of complaint.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, in order to prevent defensive medicine, solutions should be sought together with health professionals, particularly with the managers.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Defansif Tıp · Hekim · Sağlık

Abstract

Defensive practices are the avoidance behaviours that physicians show to protect themselves. It is seen that these applications are widely practiced by the physicians in Turkey similar to the cade in the world. In the study, it is aimed to evaluate the reasons and the prevalence of defensive medicine practices. Defensive practices are classified under two headings: negative defensive medicine, which is evaluated as avoidance behaviour, and positive defensive medicine, which is more introverted. In both applications, there are reasons why physicians are leading defensive medicine. These are listed as patient-doctor communication, media effect, violence, the increase in the work load of physicians, malpractice cases, health system, low professional experience and fear of complaint. As a result, defensive practices cause adverse situations in terms of physicians and patients. In order to render effective health services, the causes that lead physicians to these applications should be addressed and the problems should be solved. Therefore, in order to prevent defensive medicine, solutions should be sought together with health professionals, particularly with the managers.

Özet

Defansif uygulamalar, hekimlerin kendilerini korumak için gösterdikleri kaçınma davranışlarıdır. Bu uygulamaların dünyada olduğu gibi Türkiye’de de hekimler tarafından yaygın olarak uygulandığı görülmektedir Bu çalışmada defansif tıp uygulamalarının nedenleri ve yaygınlığına ilişkin değerlendirme yapmak amaçlanmıştır. Defansif uygulamalar kaçınma davranışı olarak değerlendirilen negatif defansif tıp ve daha çok girişime yönlenilen pozitif defansif tıp olma üzere iki başlık altında toplanmaktadır. Her iki uygulamada da hekimleri defansif tıbba yönlendiren nedenler bulunmaktadır. Bunlar hasta-hekim iletişimi, medyanın etkisi, şiddet, hekimlerin iş yükünün artması, malpraktis davaları, sağlık sistemi, mesleki deneyimin az olması, şikâyet edilme korkusu olarak sıralanmaktır. Sonuç olarak defansif uygulamalar, hekimler ve hastalar açısından olumsuz durumlara sebep olmaktadır. Zira sağlık hizmetlerinin etkili sunumunun sağlanması için hekimleri bu uygulamalara yönelten sebeplerin irdelenmesi, sorunların çözümlenmesi gerekmektedir. Dolayısıyla defansif tıbbı önlemek için başta yöneticiler olmak üzere sağlık çalışanları ile birlikte çözümler aranmalıdır.

🔖

Cite This Article

YEŞİLTAŞ, A., ERDEM, R. (2019). A REVIEW ON DEFENSIVE MEDICAL APPLICATIONS. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 23, 137–150. https://ajindex.com/articles/163999

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akalın, E. (2005). “Yoğun Bakım Ünitelerinde Hasta Güvenliği”, Yoğun Bakım Dergisi, 5(3), 141-146.
  2. Akgül, N., Palteki, T., Şimşek, E. E. Bayram, M. vd. (2016). “Bir Grup Kamu Hastanesine Ait Sağlık Bakanlığı İletişim Merkezi Şikâyet Başvurularının İncelenmesi”, Türkiye Klinikleri Journal of Health Science, 1(1), 1-7.
  3. Akıncı, S.B., Sarıcaoğlu, F., Erden, İ.A., Köseoğlu, A. ve Aypar, Ü. (2013). “Anesteziyologlarda Defansif Tıp Uygulamalarının Araştırılması”, Anestezi Dergisi, 21(1), 151 -156. Al, B., Zengin, S., Deryal, Y., Gökçen, C. vd. (2012). “Sağlık Çalışanlarına Yönelik Artan Şiddet”, The Journal of Academic Emergency Medicine, 11, 115-124.
  4. Ali, A., Hummedia, M.E., Elhassan, Y.A., Nabag, W.O.M., Ahmed, M.A., vd. (2016). “Concept of Defensive Medicine and Litigation Among Sudanese Doctors Working in Obstetrics And Gynecology”, BMC Medical Ethics,17, 12,1-5.
  5. Atıcı, E. (2007). “Hasta - Hekim İlişkisini Etkileyen Unsurlar, Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi”, 33(2), 91-96.
  6. Aydaş, S. (2014). “Hekimlerde Malpraktis Kaynaklı Defansif Tıp Davranışları”, Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  7. Aydın, S. (2015). “Hekime Başvuru Sayısının Artış Hikayesi”, Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Dergisi, 35, 6-13.
  8. Aynacı, Y. (2008). “Hekimlerde Defansif (Çekinik) Tıp Uygulamalarının Araştırılması”, Tıpta Uzmanlık Tezi, Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi, Konya. Aynacı, Y. (2008). “Hekimlerde Defansif (Çekinik) Tıp Uygulamalarının Araştırılması”, Tıpta Uzmanlık Tezi, Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi, Konya. Bayındır, M. S. (2007). “Sağlık Hizmetlerinde İdarenin ve Hekimlerin Sorumluluğu”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, XI(1-2), 551-589.
  9. Bostan, S., Kılıç, T. ve Çiftçi, F. (2014). “Sağlık Bakanlığı 184 Sabim Hattına Yapılan Şikâyetlerin Karşılaştırmalı Analizi”, Küresel İktisat ve İşletme Çalışmaları Dergisi, 3(5), 43-51.
  10. Catino, M. (2011). “Why Do Doctors Practice Defensive Medicine?”, The Side-Effects of Medical Litigation, Safety Science Monitor,1(15), 1-12.
  11. Çınarlı, İ. ve Yücel, H. (2013).” Sağlık İletişiminin Bakış Açısı ile Türkiye’de Sağlık Çalışanlarına Yönelik Şiddet”, Galatasaray Üniversitesi Dergisi, Özel Sayı No.3, 31-51.
  12. Çolak, A. (2002). Nörosirürjide Malpraktis”, Türk Nöroşirürji Dergisi, 12, 94-98.
  13. Dedeoğlu, A.K. (2012). “Özel Hastanelerde Çalışan Hekimlerin Tıbbi Müdahale ve Tedavide Malpraktisten Doğan Hukuki ve Cezai Sorumluluklarına İlişkin Farkındalık Düzeylerinin Ölçümü: Ankara İli Öz