Journals / Journal of Agricultural Sciences / 2026 / Volume: 10 Issue: 01

Genotype x Environmental Interactions and Stability Analysis of Barley Hordeum vulgare L.

Arpada Hordeum vulgare L. Genotip x Çevre İnteraksiyonları ve Stabilite Analizi

Abdullah Öktem(Harran Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü- Şanl ı urfa)
Ahmet Engin(Anadolu Efes Birac ı l ı k ve Malt Sanayi, Çumra-Konya)
Mustafa Çölkesen(Sütcü İ mam Üniv. Ziraat Fak. Tarla Bitkileri Bölümü-Kahramanmara ş)
Pages
—
Publication Date
2004-01-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Krona hed low yield at good environment, Angora and Kaya had low yield at bad environment.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Some stability parameters was applied to barley yield experiments which were conducted at GAP region from 1998 to 2000 with Angora, Clarine, Goldie, Jubilant, Kaya, Kompakt, Krona, S.488/88, S.8615 and Viva genotypes.
📊
Key Findings & Data:Variance analyses showed that genotypes, location, genotype and genotype x location interaction were significant at 0.01 level.
💡
Conclusion & Impact:Krona hed low yield at good environment, Angora and Kaya had low yield at bad environment.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:stability · genotype x environment interactions · barley

Abstract

Some stability parameters was applied to barley yield experiments which were conducted at GAP region from 1998 to 2000 with Angora, Clarine, Goldie, Jubilant, Kaya, Kompakt, Krona, S.488/88, S.8615 and Viva genotypes. Variance analyses showed that genotypes, location, genotype and genotype x location interaction were significant at 0.01 level. According to used stability parameters; Kompakt and Viva were determined as a good adapted genotypes. Clarine, Jubilant and Viva genotypes were high yieldly at good environment, S.448/88 and S.8615 genotypes had high yield at bad environment. Krona hed low yield at good environment, Angora and Kaya had low yield at bad environment.

Özet

GAP bölgesinde 1998-2000 y ı lları aras ı nda yürütülen arpa verim denemesinde Angora, Clarine, Goldie, Jubilant, Kaya, Kompakt, Krona, S.488/88, S.8615 ve Viva arpa genotiplerine baz ı stabilite kriterleri uygulanm ışt ı r. Lokasyon ve genotip üzerine yap ı lan birle ş ik varyans analizinde lokasyon, genotip ve lokasyon x genotip interaksiyonu %1 seviyesinde önemli bulunmu ştur. Ara şt ı rmada kullan ı lan stabilite yöntemlerine göre; Kompakt ve Viva iyi adaptasyon gösteren genel uyum yeteneğ i yüksek genotipler olarak belirlenmi ştir. Clarine, Jubilant ve Viva iyi çevrelerde; S.448/88 ve S.8615 genotipleri ise kötü çevrelerde yüksek verimli genotipler olarak saptanm ışt ı r. Krona iyi çevrelerde, Angora ve Kaya ise kötü çevrelerde dü ş ük verimli genotip olmu ştur.

🔖

Cite This Article

Öktem, A., Engin, A., Çölkesen, M. (2004). Genotype x Environmental Interactions and Stability Analysis of Barley Hordeum vulgare L.. Journal of Agricultural Sciences, Volume: 10 Issue: 01. https://doi.org/10.1501/Tarimbil_0000000865

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (47)

  1. Altay, F. 1987. Kış l ı k buğdaylarda verim stabilitesi. Türkiye Tah ı l Sempozyumu. s 431-442, 6-9 Ekim, Bursa.
  2. Arshad, Y. 1990. Genotiplerin Çevreye Uyum Yeteneklerini Belirlern.ede Kullan ı lan Baz ı Stabilite Parametreleri Üzerinde Ara şt ı rmalar. Yüksek Lisans Tezi. Ege Oniv. Fen Bil. Ens., İ zmir.
  3. Baker, R. J. 1966. Genotype-environment interactions in yield of wheat. Can.J. Plant. Sci., 49, 743-791.
  4. Bozkurt, İ. ve M. E. Tugay, 1999. Arpada (Hordeum vulgare L.) çeşit x çevre etkileşimleri üzerinde bir ara şt ı rma. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongresi, Genel ve Tah ı llar (Cilt I), s.228-233, 15-18 Kas ı m, Adana.
  5. Comstock, R. E. and R. H. Moll, 1963. Genotype-Enviroment Interactions in Statistical Genetics and Plant Breeding. NAS-NRS. Publ. 982, 164-196.
  6. Demir, İ. ve M. Tosun, 1991. Buğdayda stabilite istatistikleri ve stabilite üzerine araşt ı rmalar. Ege Üniv. Zir. Fak. Dergisi. 28, 1, İ zmir.
  7. Demir, I., M. Tosun., N. Aç ı kgöz ve A. F. Moghaddam, 1992. Arpada stabilite istatistiklerinin ara şt ı rı lmas ı ve bilgisayar program ı yla hesaplanmas ı. 2. Arpa-malt semineri (25-27 May ı s) s.254-264, Konya.
  8. Düzgüne ş, O., T. Kesici. O. Kavuncu ve F. Gürbüz, 1987. Ara şt ı rma ve Deneme Metodlar ı (istatistik Metodlar ı -II). Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yay ı nlar ı No:1021, Ders Kitab ı No:295, Ankara.
  9. Eberthart, S. A. and W. A. Russel, 1966. Stabilty parameters for comparing varieties. Crop Science, 6, 36-40.
  10. Finlay, K. M. and G. N. Wilkinson, 1963. The analysis of adaptation a plant-breeding programme. Aust. J. Agric. Res., 14, 742-754.
  11. Francis, T. R. and L. W. Kannenbert, 1978. Yield stability in studies in short-season maize. I. A descriptive method for grouping genotypes. Can. J. Plant Sci., 58, 1029-1034.
  12. Ikiz, F. 1972. Genotip-çevre interaksiyonlar ı. Türkiye Zirai Araşt ı rı cı lar Derne ğ i Yay ı nları 1, 207-226, Bornova, İ zmir.
  13. Ikiz, F. 1976. Bu ğday Islah ı nda Genotip-Çevre İ nteraksiyonu istatistik Analizleri, Doktora Tezi. İ zmir.
  14. İ kiz, F. 1980. Adaptasyon, stabilite ve genotip x çevre interaksiyonu ile iliş kisi. Ege Bölge Zirai Ara ş. Ens. Yay. No:17/41, s: 61-70.
  15. Ketata, H. S., K. Yau and M. Nachit, 1989. Relative consistency of perpormance across environment. In proc. Int. Symp. Physiol. Bred. winter cereal for stressed environments. Montpiller, July 3-6.
  16. Leon, J. and H. C. Becker, 1988. Repeatability of some statistical measures of phenotypic stability-correlations between single yield results and multi year results. Plant breed., 100, 137-142.
  17. Lin, C. S., M. R. Binns and L. P. Lefkovitch, 1986. Stability analysis: Where do we stand ? Crop Science, 26, 894-899.
  18. Nedela, G., A. Moisuc., R. Parasch ı volu and V. Sonea, 1984. Interaction between stability of yield and yield components in winter wheat. Lucrari Stiintifice Inst. Agronomic Timisoara, Agronomic, 19, 65-72.
  19. Nguyen, H. T., D. A. Sleeper and K. L. Hunt, 1980. Genotype x environmental interactions and stability analysis for herbage yield of tall fescue synthetics. Crop Sci., 20, 221-224.
  20. Ottekin, A., H. Tosun ve T. Akar, 1994. Sekiz adet tescilli arpa çeş idinin genotip-çevre interaksiyonu ile bunlar ı n adaptasyonu üzerine ara şt ı rmalar. Il. Tarla Bitkileri Kongresi (25-29 Nisan), Cilt:II, s.184-187, İ zmir.
  21. Özgen, M. 1991a. Yield stability of winter wheat (Triticum sp.) cultivars and lines. Journal of Agronomy and Crop Sciences, 166, 318-325.
  22. Özgen, M. 1991b. Yield stability of winter barley (Hodeum sp.) cultivar and lines. Proc. 6 thinternational barley genetics symposium (22-27 -July) p:407-409, Helsingborg, Sweden.
  23. Özgen, M. 1993. Environmental adaptation and stability relationships between grain yield and some agronomic traits in winter oat. Journal of Agronomy and Crop Sciences, 170, 128-135.
  24. Özgen, M. 1994. Orta Anadolu ko ş ullar ı nda k ış l ı k arpan ı n verim ve verim öğeierinde adaptasyon ve stabilite analizi. Do ğ aTr. J. of Agriculture and Forestry, 18 (2) 169-177.
  25. Perkins, M. and J. L. Jinks, 1968. Environmental and genotypeenvironmental components of variability. III. Multiple lines and crosses. Heredity, 23, 339-356.
  26. Sabanc ı, C. O. ve M. B. Y ı ld ı r ı m, 1992. Adi fiğ de baz ı tarı msal özelliklerin genotip x çevre interaksiyonu ve kal ı t ı m derecesi tahminleri. Doğ a-Tr. J. of Agriculturel and Forestry, 16, 797- 802.
  27. SAS/STAT, 1989. SAS Institute Inc. User's Guide Version 6, (4 th ed.) Volume 2. Cary, NC.
  28. Shukla, G. K. 1972. Some statistical aspects of partitioning genotype-environmental components of variability. Heredity, 29, 237-245.
  29. Teich, A. H. 1983. Yield stability of cultivars and lines of winter wheat. Cereal Res. Communications, 11, 197-202.
  30. Tugay, M. E. ve G. Yı lmaz, 1994. Patateste çevre etkile ş imleri. Il. Tarla Bitkileri Kongresi (25-29 Nisan), Cilt:II, s.145-149, İ zmir.
  31. Onay, A., İ. Turgut., H. Sürek ve K. Z. Korkut, 1990. Çeltikte baz ı özelliklerle ilgili stabilite analizi. Ankara Üniv. Ziraat Fak. Dergisi, 3 (1-2) 117-124.
  32. Wood, J. T. 1976. The use of environmental variables in the interpretation of genotype-enviromental interactions. J. Heredity 37 (1) 1-7.
  33. Wricke, G. 1962. Über eine methode zur erfassung der ökologischen streubreite in feldversuchen Z. Pflanzenzüchtg, 47, 92-96.
  34. Yı ld ı rı m, M. B., A. Öztürk., F. İ kiz ve H. Püskülcü, 1979. Bitki Islah ı nda Istatistik-Genetik Yöntemler. Ege Bölge Zirai Ara ş. Ens. Yay. No: 20, Menemen.
  35. Yı ld ı rı m, M. B., C. F. Çal ış kan ve Y. Arshad, 1992. Farkl ı stabilite parametrelerini kullanarak baz ı patetes genotiplerinin çevreye uyum yeteneklerinin belirlenmesi. Do ğ a-Tr. J. of Agricultural and Forestry, 16, 621-629.
  36. Zencirci, N., V. Eser ve İ. Baran, 1990. Baz ı Stabilite İ statistiklerinin Karşı laşt ı r ı lmas ı Üzerine Bir Yakla şı m. Tarla Bitkileri Merkez Araşt ı rma Enst. Yay. No. 1990/2, Ankara.
  37. Bozkurt, İ. ve M. E. Tugay, 1999. Arpada (Hordeum vulgare L.) çeşit x çevre etkileşimleri üzerinde bir ara şt ı rma. Türkiye 3. Tarla Bitkileri Kongresi, Genel ve Tah ı llar (Cilt I), s.228-233, 15-18 Kas ı m, Adana.
  38. Demir, İ. ve M. Tosun, 1991. Buğdayda stabilite istatistikleri ve stabilite üzerine araşt ı rmalar. Ege Üniv. Zir. Fak. Dergisi. 28, 1, İ zmir.
  39. Demir, I., M. Tosun., N. Aç ı kgöz ve A. F. Moghaddam, 1992. Arpada stabilite istatistiklerinin ara şt ı rı lmas ı ve bilgisayar program ı yla hesaplanmas ı. 2. Arpa-malt semineri (25-27 May ı s) s.254-264, Konya.
  40. Düzgüne ş, O., T. Kesici. O. Kavuncu ve F. Gürbüz, 1987. Ara şt ı rma ve Deneme Metodlar ı (istatistik Metodlar ı -II). Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yay ı nlar ı No:1021, Ders Kitab ı No:295, Ankara.
  41. Ikiz, F. 1972. Genotip-çevre interaksiyonlar ı. Türkiye Zirai Araşt ı rı cı lar Derne ğ i Yay ı nları 1, 207-226, Bornova, İ zmir.
  42. İ kiz, F. 1980. Adaptasyon, stabilite ve genotip x çevre interaksiyonu ile iliş kisi. Ege Bölge Zirai Ara ş. Ens. Yay. No:17/41, s: 61-70.
  43. Perkins, M. and J. L. Jinks, 1968. Environmental and genotypeenvironmental components of variability. III. Multiple lines and crosses. Heredity, 23, 339-356.
  44. Sabanc ı, C. O. ve M. B. Y ı ld ı r ı m, 1992. Adi fiğ de baz ı tarı msal özelliklerin genotip x çevre interaksiyonu ve kal ı t ı m derecesi tahminleri. Doğ a-Tr. J. of Agriculturel and Forestry, 16, 797- 802.
  45. Onay, A., İ. Turgut., H. Sürek ve K. Z. Korkut, 1990. Çeltikte baz ı özelliklerle ilgili stabilite analizi. Ankara Üniv. Ziraat Fak. Dergisi, 3 (1-2) 117-124.
  46. Yı ld ı rı m, M. B., A. Öztürk., F. İ kiz ve H. Püskülcü, 1979. Bitki Islah ı nda Istatistik-Genetik Yöntemler. Ege Bölge Zirai Ara ş. Ens. Yay. No: 20, Menemen.
  47. Zencirci, N., V. Eser ve İ. Baran, 1990. Baz ı Stabilite İ statistiklerinin Karşı laşt ı r ı lmas ı Üzerine Bir Yakla şı m. Tarla Bitkileri Merkez Araşt ı rma Enst. Yay. No. 1990/2, Ankara.