SavedAdd your journal

Journals / Research in Agricultural Sciences / 2026 / Volume: 56 Issue: 2

Evaluation of Plant Materials Used in Open-Green Areas of Diyarbakır City in Terms of Urban Ecology

Kent Ekolojisi Açısından Diyarbakır Kenti Açık-Yeşil Alanlarında Kullanılan Bitki Materyallerinin Değerlendirilmesi

Medine Çelik(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3734-0979
Hasan Yılmaz(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3768-4760
Pages
—
Publication Date
2025-05-29
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The study concluded that plant applications that would add brand value to the city were insufficient in the identified areas.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Urban green spaces encompass gardens, parks, green corridors, roadside landscapes, and similar areas within cities.
📊
Key Findings & Data:Plants play a significant role in the development of urban life.
💡
Conclusion & Impact:The study concluded that plant applications that would add brand value to the city were insufficient in the identified areas.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Plant material · Species diversity · Open green areas

Abstract

Urban green spaces encompass gardens, parks, green corridors, roadside landscapes, and similar areas within cities. Beyond recreational activities, these spaces are important venues for enhancing human psychology and social interaction. Increasing urban green spaces is vital for sustainable urban design. Plants play a significant role in the development of urban life. However, achieving the desired goals requires planning, design, implementation, and maintenance activities to be carried out as a whole within a scientific and technical framework, especially by relevant professional disciplines and experts. This study aims to identify the plant materials used in key urban parks, official institution gardens, roadside trees, and residential gardens in different districts of Diyarbakır city center. In this context, plant inventories were conducted in the specified areas, and the species, usage areas, purposes, densities, and plant design aspects of the plants were evaluated. It was determined that a total of 60 plant taxa, including 44 trees and shrubs (9 of which are widespread) and 16 shrubs (7 of which are widespread), were used in urban open-green spaces. The study concluded that plant applications that would add brand value to the city were insufficient in the identified areas. Recommendations were made for increasing the diversity of plants resistant to hot and dry climate conditions, as well as using fruit-bearing plant taxa that would contribute to biodiversity.

Özet

Kentsel açık yeşil alanlar, kentlerdeki bahçeler, parklar, yeşil koridorlar, yol peyzajı ve benzeri alanları kapsamaktadır. Bu alanlar rekreasyonel aktiviteler dışında insan psikoloji ve insanlar arası sosyal etkileşimi sağlayan önemli mekânlardır. Sürdürülebilir kent tasarımları için kentsel açık yeşil alanların artırılması önemli bir yere sahiptir. Kentsel yerleşimlerde bitkiler kentsel yaşamın gelişmesinde önemli rol oynarlar. Ancak istenilen amaca ulaşmak için bilimsel ve teknik çerçevede, planlama-tasarım-uygulama-bakım çalışmalarının bir bütün içinde ve özellikle ilgili meslek disiplinleri ve uzman kişiler tarafından gerçekleştirilmesi gereklidir. Çalışmada Diyarbakır kent merkezindeki önemli kent parkları ve resmi kurum bahçeleri, yol ağaçları ve değişik semtlerdeki ev bahçelerinde kullanılan bitki materyalinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda belirlenen alanlarda bitki sayımları yapılarak, bitkilerin türleri, kullanım alanları, kullanım amaçları, kullanım yoğunlukları ve bitkisel tasarım yönünden değerlendirilmeleri yapılmıştır. Kent açık-yeşil alanlarında, 44 ağaç ve ağaççık (9 türü yaygın) ve 16 çalı (7 türü yaygın) olmak üzere toplam 60 bitki taksonu kullanıldığı belirlenmiştir. Araştırma soncunda belirlenen alanlarda bitkisel materyal kullanımında kente marka değeri kazandıracak bitkisel uygulamaların yetersiz olduğu sonucuna varılmıştır. Sıcak ve kurak iklim şartlarına dayanıklı bitki çeşitliliğinin artırılması yanı sıra biyoçeşitliliğe katkı sağlayacak meyvesi yenen bitki taksonlarının kullanılması gerekliliğine yönelik öneriler yer verilmiştir.

🔖

Cite This Article

Çelik, M., Yılmaz, H. (2025). Evaluation of Plant Materials Used in Open-Green Areas of Diyarbakır City in Terms of Urban Ecology. Research in Agricultural Sciences, Volume: 56 Issue: 2. https://doi.org/10.17097/agricultureatauni.1612774

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (46)

  1. Akçin, Ö. E., Kandemir, N., & Akçin, Y. (2004). A morphological and anatomical study on a medicinal and edible plant Trachystemon orientalis (L.) G. Don (Boraginaceae) in the Black Sea Region. Turkish Journal of Botany, 28(4), 435-442.
  2. Arslan, M., Perçin, H., Barış, E., & Uslu, A. (1996). İç Anadolu Bölgesi iklim koşullarına uygun yeni bazı herdemyeşil bitki çeşitlerinin saptanması üzerine bir araştırma. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 1470.
  3. Askan, G., & Yılmaz, H. (2016). Erzincan kenti açık-yeşil alanlarında kullanılan bitkisel materyalin belirlenmesi. Erzincan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 9(1), 57–74.
  4. Barbosa, O., Tratalos, J. A., Armsworth, P. R., Davies, R. G., Fuller, R. A., Johnson, P., & Gaston, J. (2007). Who benefits from access to green space? A case study from Sheffield, UK. Landscape and Urban Planning, 83, 187–195.
  5. Berthon, K., Thomas, F., & Bekessy, S. (2021). The role of ‘nativeness’ in urban greening to support animal biodiversity. Landscape and Urban Planning, 205, 103959.
  6. Çorbacı, L. Ö., & Ekren, E. (2022). Kentsel açık yeşil alanların kurakçıl peyzaj açısından değerlendirilmesi: Ankara Altınpark örneği. PAUD - Peyzaj Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 1, 1–11.
  7. Dirik, H. (1997). Kent ağaçları yönetimi. Kent Ağaçlandırmaları ve İstanbul’96 Sempozyumu, 29–40.
  8. Diyarbakır Valiliği. (1990). İlk Kültür Turizm Müdürlüğü Broşürü. Diyarbakır.
  9. Düzenli, T., Yılmaz, S., & Tarakçı Eren, E. (2018). Kentsel açık yeşil alanların kullanım türleri ve amaçları. Social Sciences Studies Journal, 4(13), 222–228.
  10. EEA/European Environment Agency. (2011). Green infrastructure and territorial cohesion: The concept of green infrastructure and its integration into policies using monitoring systems. Publications Office of the European Union. https://www.eea.europa.eu/publications/green-infrastructure-and-territorial-cohesion
  11. Ekren, E., & Çorbacı, Ö. L. (2022). Kahramanmaraş kentsel açık yeşil alanlarında kullanılan bitki materyalinin değerlendirilmesi. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 18(1), 25-50.
  12. Eroğlu, E., Akıncı Kesim, G., & Müderrisoğlu, H. (2005). Düzce kenti açık ve yeşil alanlarındaki bitkilerin tespiti ve bazı bitkisel tasarım ilkeleri yönünden değerlendirilmesi. Tarım Bilimleri Dergisi, 11(3), 270-277.
  13. Friedman, Y., & Lee, T. (2017). Cities taking action. http://100resilientcities.org/wp-content/uploads/2017/07/WEB_170720_Summit-report_100rc-1.pdf
  14. Gartland, L. (2008). Heat islands: Understanding and mitigating heat in urban areas. London.
  15. Ghahremaninejad, F., Hoseini, E., & Fereidounfar, S. (2021). Bitkiler için yapay koruma alanları olarak kurak alanlardaki şehirler. Biyoçeşitliliği Koruma, 30, 243-248.
  16. Grahn, P., & Stigsdotter, U. A. (2003). Landscape planning and stress. Urban Forestry & Urban Greening, 2, 1-18.
  17. Gülçin, D., & Van Den Bosch, C. C. K. (2021). Assessment of above-ground carbon storage by urban trees using LIDAR data: The case of a university campus. Forests, 12(1), 62.
  18. Hatipoğlu, İ. H., & Ekren, E. (2022). Kentsel yeşil alanlarında kullanılan bitki malzemelerinin değerlendirilmesi: Şanlıurfa ili Haliliye ilçesi örneği. Türk Ormancılık Dergisi, 23(4), 341-347.
  19. He, B. J., Wang, J., Liu, H., & Ulpiani, G. (2021). Localized synergies between heatwaves and urban heat islands: Implications on human thermal comfort and urban heat management. Environmental Research, 193, 110584.
  20. Kelkit, A. (2002). Çanakkale kenti açık-yeşil alanlarda kullanılan bitki materyali üzerinde bir araştırma. Ekoloji Dergisi, 43, 17-21.
  21. Kendal, D., Dobbs, C., & Lohr, V. I. (2014). Global patterns of diversity in the urban forest: Is there evidence to support the 10/20/30 rule? Urban Forestry & Urban Greening, 13(3), 411-417.
  22. Liu, J., Zhao, Y., Si, X., Feng, G., Slik, F., & Zhang, J. (2021). University campuses as valuable resources for urban biodiversity research and conservation. Urban Forestry & Urban Greening, 64, 127255.
  23. McConnachie, M. M., Shackleton, C. M., & McGregor, G. K. (2008). The extent of public green space and alien plant species in 10 small towns of the sub-tropical thicket biome, South Africa. Urban Forestry & Urban Greening, 7, 1-13.
  24. Oke, T. R., Mills, G., Christen, A., & Voogt, J. A. (2017). Urban climates. Cambridge University Press.
  25. Önder, S., & Akbulut, Ç. D. (2011). Kentsel açık-yeşil alanlarda kullanılan bitki materyalinin değerlendirilmesi; Aksaray kenti örneği. Selçuk Tarım ve Gıda Dergisi, 25(2), 93-100.
  26. Panwar, H. (2021). Urban biodiversity. In R. Singh, V. T. G. Shankar, A. Kaur, & M. Bhaisare (Eds.), Climate Centre for Cities National Institute of Urban Affairs India.
  27. Reyhani, M., Santolini, E., Tassinari, P., & Torreggiani, D. (2023). Malzeme kombinasyonu ve bitkilere dayalı yeşil duvar tasarım seçimlerinin çevresel değerlendirmesi. International Journal of Life Cycle Assessment, 28, 1078-1091.
  28. Saaroni, H., Amorim, J. H., Hiemstra, J. A., & Pearlmutter, D. (2018). Urban green infrastructure as a tool for urban heat mitigation: Survey of research methodologies and findings across different climatic regions. Urban Climate, 24, 94-110.
  29. Sakıcı, Ç., Karakaş, H., & Kesimoğlu, M. D. (2013). Kastamonu kent merkezindeki kamusal açık yeşil alanlarda kullanılan bitki materyali üzerine bir araştırma. Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 13(1), 153-163.
  30. Sandström, U. G., Angelstam, P., & Mikusiński, G. (2006). Ecological diversity of birds in relation to the structure of urban green space. Landscape and Urban Planning, 77, 39-53.
  31. Schwets, T. L., & Brown, R. D. (2000). Form and structure of maple trees in urban environments. Landscape and Urban Planning, 46, 191-201.
  32. Sjöman, H., Morgenroth, J., Sjöman, J. D., Sæbø, A., & Kowarik, I. (2016). Diversification of the urban forest—Can we afford to exclude exotic tree species? Urban Forestry & Urban Greening, 18, 237-241.
  33. Tabassum, S., Ossola, A., Manea, A., Cinantya, A., Fernandez Winzer, L., & Leishman, M. R. (2020). Using ecological knowledge for landscaping with plants in cities. Ecological Engineering, 158, 106042.
  34. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2017). Nüfus istatistikleri. Ankara. https://www.tuik.gov.tr
  35. Ürgenç, S. (1998). Genel plantasyon ve ağaçlandırma tekniği. İstanbul Üniversitesi Yayın No: 3997.
  36. Yaltırık, F., Efe, A., & Uzun, A. (1997). Tarih boyunca İstanbul'un egzotik ağaç ve çalıları. İSFALT Yayını No: 4.
  37. Yaltırık, F., Efe, A., & Uzun, A. (1993). İstanbul Adalarının doğal ve ekzotik bitkileri. İstanbul Adaları İmar ve Kültür Vakfı Yayın No: 1.
  38. Yao, L., Li, T., Xu, M., & Xu, Y. (2020). How the landscape features of urban green space impact seasonal land surface temperatures at a city-block-scale: An urban heat island study in Beijing, China. Urban Forestry & Urban Greening, 52, 126704.
  39. Yiğit, A. (2002). Güneydoğu Torosların yöresel etüdü. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 47-77.
  40. Yılmaz, H., & Irmak, M. A. (2004). Erzurum kenti açık-yeşil alanlarında kullanılan bitki materyalinin değerlendirilmesi. Ekoloji, 13(52), 9-16.
  41. Yılmaz, S., & Zengin, M. (2009). Erzurum kent halkının süs bitkilerine olan talebinin belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 1, 29-42.
  42. Yılmaz, H., Karaşah, B., & Erdoğan Yüksel, E. (2009). Gülez yöntemine göre Kafkasör kent ormanının rekreasyonel potansiyelinin değerlendirilmesi. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 10(1), 53–61.
  43. Yılmaz, H. (2024). İklim değişikliğine karşı biyoçeşitliliğe dost yerleşke kavramı: Ata Botanik Bahçesi örneği. In A. Koç & G. Özkan (Eds.), Kentsel yeşil alanların sürdürülebilir yönetimi (pp. 290-326). Atlas Akademi Yayınları.
  44. Yılmaz, S., Düzenli, T., & Dinçer, D. (2017). Evaluation of factors related to well-being effects of urban green spaces on users. Fresenius Environmental Bulletin, 26, 174-185.
  45. TÜBİVES. (2024). http://194.27.225.161/yasin/tubives /index.php.
  46. Zari, M. P. (2018). The importance of urban biodiversity – An ecosystem services approach. Biodiversity International Journal, 2(4), 357-360.