AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn order to provide a second reading of Türkiye-EU relations within this context, methodologically, the article mainly analyzes the official documents of the European Commission, EU Commissioners’ statements on Türkiye, European Council Conclusions, written and verbal statements of EU Member States’ Heads of State in terms of primary sources.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article proceeds from the conception of masculinity as a form of power relations. Based on this starting point, it aims to provide a second reading of the securitizing EU discourse regarding Türkiye in the period 2005-2013. The article argues that the EU’s securitizing discourse on Türkiye in this period can be regarded as a dispositif of its hegemonic masculinity. The article utilizes the perspective and tools of post-structuralist feminist theory to examine how the EU’s securitizing discourse on Türkiye leads to an unequal/asymmetrical and hierarchical relationship between the two parties in which the EU sets the conditions, and Türkiye is expected to fulfil them without a clear prospect of membership. The article further examines the EU’s securitization of how it shapes the identities of both actors in terms of various masculinities. In order to provide a second reading of Türkiye-EU relations within this context, methodologically, the article mainly analyzes the official documents of the European Commission, EU Commissioners’ statements on Türkiye, European Council Conclusions, written and verbal statements of EU Member States’ Heads of State in terms of primary sources.
Özet
Bu makale bir güç ilişkisi biçimi olarak ele aldığı maskülenlik kavramından hareket etmektedir. Bu hareket noktasını temel alarak, belirli bir dönemdeki Türkiye’ye yönelik güvenlikleştirici AB söyleminin bir ikinci okumasını yapmayı amaçlamaktadır. Makale, AB’nin bu dönemde Türkiye’ye yönelik güvenlikleştirici söylemini, hegemonik maskülenliğin bir dispositifi olarak değerlendirmektedir. Makale, AB’nin Türkiye’ye yönelik güvenlikleştirici söyleminin iki taraf arasında nasıl eşitsiz/asimetrik ve hiyerarşik bir ilişkiye yol açtığını açıklamak amacıyla post-yapısalcı feminist teorinin perspektifini ve araçlarını kullanmaktadır; bu ilişkide AB koşulları belirlemekte, Türkiye’den ise net bir üyelik beklentisi olmaksızın bu koşulları yerine getirmesi beklenmektedir. Makale ayrıca AB’nin güvenlikleştirmesinin her iki aktörün kimliklerini çeşitli maskülenlikler açısından nasıl şekillendirdiğini incelemektedir. Bu bağlamda Türkiye-AB ilişkilerinin ikinci bir okumasını sağlamak amacıyla, makalede metodolojik olarak araştırma birincil kaynaklar bakımından Avrupa Komisyonuna ait resmî belgeler, AB komiserlerinin Türkiye’ye yönelik demeçleri, AB Zirvesi Sonuç Bildirgeleri, AB Üyesi Devlet Başkanlarının yazılı ve sözlü beyanlarına dayandırılmıştır.