AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSimilar and different aspects of both countries are revealed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this article, how and to what extent comparative fiqh (Islamic law) is applied as a method followed in fiqh education in Jordan and Turkey is discussed and compared. As a matter of fact, the fiqh education system in these two countries is different. In Jordan, theology faculties are basically divided into the usūl al-din and usul al-fiqh departments. In the Theology Faculties in Turkey, unlike in Jordan, there is no specialization specific to the science of fiqh during the undergraduate period. In Jordan, fiqh lessons are given in detail in the usul al-fiqh section, and these lessons are mostly taught comparatively by looking at different madhabs (sects), which do not adhere to a single madhab. Fiqh education in Turkey is mostly based on the Hanafī madhab. On the other hand, in Jordan, teachers do not direct students to a particular sect. While comparative Islamic law course is compulsory in Jordan, it is not compulsory but optional in Turkey. These two methods are not the same in terms of their results and impact on students. As a result, in this study, fiqh education in the two countries in question is compared in terms of the application of comparative law. Similar and different aspects of both countries are revealed.
Özet
Bu makalede Ürdün ve Türkiye’de fıkıh eğitiminde takip edilen bir yöntem olarak karşılaştırmalı hukukun nasıl ve ne derecede uygulandığı ele alınmakta ve mukayese edilmektedir. Nitekim bu iki ülkedeki fıkıh eğitim sistemi birbirinden farklıdır. Ürdün’de ilahiyat fakülteleri temelde usûlü’d-dîn ve usûlü’l-fıkıh bölümlerine ayrılmaktadır. Türkiye’deki İlahiyat Fakültelerinde ise Ürdün’deki gibi lisans döneminde sadece fıkıh ilmine özgü bir ihtisaslaşma söz konusu değildir. Ürdün’de usûlü’l-fıkıh kısmında detaylı bir şekilde fıkıh dersleri verilmekte, bu dersler çoğunlukla farklı mezheplere bakılarak karşılaştırmalı olarak okutulmakta ve tek bir mezhebe bağlı kalınmamaktadır. Türkiye’deki fıkıh eğitimi ise çoğunlukla Hanefî mezhebi merkeze alınarak yapılmaktadır. Buna karşın Ürdün’de hocalar öğrencileri belli bir mezhebe yönlendirerek eğitim vermemektedir. Ürdün’de mukayeseli İslâm hukuku dersi zorunlu iken Türkiye’de zorunlu değil seçmelidir. Bu iki farklı yöntem; sonuçları ve öğrenciler üzerindeki etkileri açısından da aynı değildir. Netice itibariyle bu çalışmada söz konusu iki ülkedeki fıkıh eğitimi karşılaştırmalı hukukun uygulanması açısından mukayese edilmekte; her iki ülkenin benzer ve farklı yönleri ortaya konulmaktadır.