Journals / Baberti / 2026 / Sayı: 23

Terrorism Offenses In Islamic Criminal Law

İSLAM CEZA HUKUKUNDA TERÖR SUÇLARI

Yasin Kurban(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ, HUKUK FAKÜLTESİ)0000-0003-0765-2178
Journal
Baberti
Pages
1–25
Publication Date
2026-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the study, classical and contemporary sources of Islamic law were examined through the documentation method, and the relationship between acts having a terrorist character and the relevant types of crime was established through the inductive method.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Islamic law is a divine legal system whose primary sources are the Qur’an and the Sunnah.
📊
Key Findings & Data:Therefore, the concepts of crime and punishment are also shaped within the framework of these sources.
💡
Conclusion & Impact:In the study, classical and contemporary sources of Islamic law were examined through the documentation method, and the relationship between acts having a terrorist character and the relevant types of crime was established through the inductive method.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İslam Hukuku · İslam Ceza Hukuku · Terör

Abstract

Islamic law is a divine legal system whose primary sources are the Qur’an and the Sunnah. Therefore, the concepts of crime and punishment are also shaped within the framework of these sources. While the Qur’an generally sets forth legal rulings in a concise manner, it provides more detailed provisions in certain fields such as inheritance and criminal law. This approach in criminal law aims not only to maintain public order but also to protect the moral structure of the individual and society. In Islamic law, religious sanctions and civil sanctions are considered together; thus, both the external legal conduct and the internal moral attitude of the individual are regulated. In classical Islamic literature, this understanding is expressed as securing happiness in both this world and the hereafter. This article examines the problem of which categories of crime in Islamic criminal law may correspond to acts that are today described as terrorist offences. The punishments prescribed in Islamic criminal law aim to eliminate the social effects of crime and to realize divine justice. The main objective of this system is the protection of intellect, life, property, religion, and lineage. Accordingly, all acts that disrupt social order and threaten public security are prohibited. Although the acts currently described as “terrorism” do not appear under the same name in classical fiqh literature, they may be associated in terms of their content with crimes such as hirabah, namely highway robbery and disruption of public order; baghy, namely rebellion against the state; and apostasy committed for the purpose of espionage. These acts are regarded not only as crimes but also as major sins. In this respect, Islamic law seeks to protect social order in accordance with the principles of justice and deterrence. From this perspective, the study aims to contribute to the reader’s ability to evaluate terrorist offences within the framework of Islamic criminal law’s principles of public order, justice, and protection of fundamental values. In the study, classical and contemporary sources of Islamic law were examined through the documentation method, and the relationship between acts having a terrorist character and the relevant types of crime was established through the inductive method.

Özet

İslam hukuku, temel kaynakları Kur’an ve sünnet olan ilahi bir hukuk sistemidir. Bu nedenle suç ve ceza kavramları da bu kaynaklar çerçevesinde şekillenmiştir. Kur’an genel olarak hukuki hükümleri icmali bir şekilde ortaya koyarken, miras ve ceza hukuku gibi bazı alanlarda daha ayrıntılı hükümler getirmiştir. Ceza hukukundaki bu yaklaşım yalnızca kamu düzenini sağlamayı değil, aynı zamanda bireyin ve toplumun ahlaki yapısını korumayı amaçlamaktadır. İslam hukukunda dini müeyyide ile medeni müeyyide birlikte ele alınmış, böylece bireyin hem dış davranışlarının hem de içsel ahlaki tutumlarının düzenlenmesi hedeflenmiştir. Bu anlayış klasik İslam literatüründe dünya ve ahiret saadetinin birlikte temin edilmesi olarak ifade edilmiştir. Bu makalede, günümüzde terör suçu olarak adlandırılan fiillerin İslam ceza hukuku bakımından hangi suç kategorileriyle ilişkilendirilebileceği problemi ele alınmaktadır. İslam ceza hukukunda belirlenen cezalar, suçun toplumsal etkisini ortadan kaldırmayı ve ilahi adaleti sağlamayı amaçlar. Bu sistemin temel hedefi aklın, canın, malın, dinin ve neslin korunmasıdır. Toplumsal düzeni bozan ve kamu güvenliğini tehdit eden her türlü fiil yasaklanmıştır. Günümüzde “terör” olarak ifade edilen eylemler klasik fıkıh literatüründe aynı isimle yer almasa da içerik bakımından hırâbe, yol kesme ve kamu düzenini bozma; bağy, devlete isyan; ve casusluk amacı taşıyan irtidat gibi suçlarla ilişkilendirilmektedir. Bu fiiller hem suç hem de büyük günah olarak değerlendirilmiş; İslam hukuku, adalet ve caydırıcılık ilkeleri doğrultusunda toplum düzenini korumayı amaçlamıştır. Bu yönüyle çalışma, okuyucunun terör suçlarını İslam ceza hukukunun kamu düzeni, adalet ve temel değerlerin korunması ilkeleri çerçevesinde değerlendirebilmesine katkı sağlamayı hedeflemektedir. Araştırmada klasik ve çağdaş İslam hukuku kaynakları dokümantasyon yöntemiyle incelenmiş; terör niteliği taşıyan fiillerin ilgili suç tipleriyle ilişkisi tümevarım yöntemiyle ortaya konulmuştur.

🔖

Cite This Article

Kurban, Y. (2026). Terrorism Offenses In Islamic Criminal Law. Baberti, Sayı: 23, 1–25. https://doi.org/10.47098/babertidergisi.1904124

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (35)

  1. Akalın, Adnan. “İslam Hukuku Açısından Suçun Unsurları”. Şarkiyat 10 (2013), 50-72.
  2. Akalın, Adnan. İslam Hukukunda Devlete İsyan Suçu. Ankara: Fecr Yayınları, 2016.
  3. Akbulut, İlhan. “İslam Hukukunda Suçlar ve Cezalar”. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 52/1 (2003), 167-181. https://doi.org/10.1501/Hukfak_0000000539
  4. Akgündüz, Ahmet. Mukayeseli İslam ve Osmanlı Hukuku Külliyatı. Diyarbakır: Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları, 1986.
  5. Arpacı, Işıl. “Terörizm ve Cihad Üzerine Kavramsal Bir Mukayese”. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi 19/34 (2018), 263-294. https://doi.org/10.21550/sosbilder.332611
  6. Artuk, Mehmet Emin vd. Ceza Hukuku Genel Hükümler. Ankara: Adalet Yayınevi, ts.
  7. Avcı, Mustafa. Osmanlı Ceza Hukuku Özel Hükümler. Konya: Mimoza Yayınları, 2014.
  8. Aydın, Mehmet Akif. Türk Hukuk Tarihi. İstanbul: Beta Yayınları, 2019. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl el-. Sahîhu’l-Buhârî. thk. Mustafa Dîb el-Buğâ. 7 Cilt. Dımaşk: Dârü’l-Yemâme, 1414.
  9. Demir, Oğuzhan. Suç Örgütüne Yardım Etme Suçu. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık, 2022.
  10. Ebu Zehra, Muhammed. İslam Hukukunda Suç ve Ceza. çev. İbrahim Tüfekçi. İstanbul: Kitabevi Yayınları, 1994.
  11. Eren, Abdurrahman - Refik Korkusuz (ed.). İslam Ceza Hukuku. 2 Cilt. İstanbul: Uluslararası Hukukçular Birliği, 2017.
  12. Gödekli, Mehmet. Terörizmin Finansmanı Suçu. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2017.
  13. Günay, Hacı Mehmet. “Devletler Hukuku”. İslam Hukuku (El Kitabı). ed. Talip Türcan. Ankara: Grafiker Yayınları, 2. Basım, 2013.
  14. Hartavi, Ahmet. Örgütlü Suçlar. Ankara: Adalet Yayınevi, 2. Basım, 2017. İbn Kudame, Ebu Muhammed Muvaffakuddin. el-Muğnî. Daru İhyai’l- Turaısi’l-Arabi, ts.
  15. İsfehani, Rağıb. el-Müfredat. İstanbul: Kahraman, 1986. Kasani, Alauddin Ebu Bekr. Bedaiu’s-Sanai fi Tertibi’ş-Şerai. Beyrut: Daru’l- Kütübi’l-İlmiye, ts.
  16. Kemik, Gizem. “Terörü Tartışmak: Tanım Sorunu, Genel Özellikleri ve Uluslararası Hukuk Açısından Analizi”. Artuklu Kaime Uluslararası İktisadi ve İdari Araştırmalar Dergisi 4/2 (2021), 165-187. Baberti 23 (2026) 1-25.
  17. İSLAM CEZA HUKUKUNDA TERÖR SUÇLARI | 25 Kurban, Yasin. “İslam Hukuku ve Pozitif Hukuk Açısından Suç Genel Teorisi Bağlamında Hareket”. EKEV Akademi Dergisi 77 (2019), 411- 448.
  18. Mâverdî, Alî b. Muhammed. el-Ahkâmu’s-sultaniye. Kuveyt, 1989.
  19. Mutçalı, Serdar. Arapça-Türkçe Sözlük. İstanbul: Dağarcık Yayınları, 1995.
  20. Müslim, Ebü’l-Hüseyn Müslim b. el-Haccâc. Sahîhu Müslim. thk. Muhammed Fuâd Abdülbâkî. 5 Cilt. Kahire: Matbaatü Îsâ el-Bâbî el- Halebî ve Şürekâh, 1374.
  21. Mütercim Asım Efendi. Kâmūsu’l-Muhit Tercümesi. ed. Mustafa Koç - Eyyüp Tanrıverdi. İstanbul: İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı, 2013.
  22. Orhan, Fatih. “Cihad Kavramı Üzerinden İslâm’a Sürülmek İstenen Leke: Terör”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) 14/2 (2014), 89-113.
  23. Özgenç, İzzet. Suç Örgütleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 12. Basım, 2019. Özgenç, İzzet. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 11. Basım, 2015.
  24. Sabık, Seyyid. Fıkhü’s-Sünne. Beyrut: Daru’l-Kitabi’l-Arabi, 1977. Serahsi, Ebû Bekr Şemsüleimme Muhammed b. Ahmed b. Sehl. el-Mebsut. 30 Cilt. Mısır: Matbaatü’s-Saade, 1324.
  25. Taş, Burak. “Ana Hatlarıyla İslam Hukukunda Bağy Suçu”. Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 32/2 (2024), 505-534. https://doi.org/10.15337/suhfd.1393516
  26. Tozman, Önder. Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma Suçu. İstanbul: Adalet Yayınevi, 2. Basım, 2017.
  27. Türcan, Talip - Yerlikaya, Ünal. “Ceza Hukuku”. İslam Hukuku (El Kitabı). ed. Talip Türcan. Ankara: Grafiker Yayınları, 2. Basım, 2013.
  28. Udeh, Abdulkadir. et-Teşrî’u’l-Cinaiyyi’l-İslâmî Mukârenen bi’l-Kanûni’l-Vad’î. 4 Cilt. Beyrut, ts.
  29. Yaşar, Ahmet. “İslâm Ceza Hukukunun Hedef ve İlkeleri Açısından İdamı Gerektiren Suçlar”. DEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi 9 (1995).
  30. Yaşar, Ahmet. “İslâm Ceza Hukukunun Hedef ve İlkeleri Açısından İdamı Gerektiren Suçlar”. DEÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi 9 (1995), 281-317.
  31. Zemahşerî, Cârullâh Ebû’l-Ḳ āsim Mah mûd b. ʿÖmer ez-. Ruûsu’l-Mesâil. Beyrut: Daru’l-Beşaʾiri’l-İslamiyye, 1987.
  32. Kur’ân-ı Kerîm ve Açıklamalı Meâli. haz. Hayrettin Karaman, Ali Özek, İbrahim Kâfi Dönmez, Mustafa Çağrıcı, Sadrettin Gümüş, Ali Turgut. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı, 6. Basım, 2013.
  33. Le Petit Larousse illustré. Paris: Éditions Larousse, 2007.
  34. Aydın, Mehmet Akif. Türk Hukuk Tarihi. İstanbul: Beta Yayınları, 2019. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl el-. Sahîhu’l-Buhârî. thk. Mustafa Dîb el-Buğâ. 7 Cilt. Dımaşk: Dârü’l-Yemâme, 1414.
  35. Zemahşerî, Cârullâh Ebû’l-Ḳ āsim Mah mûd b. ʿÖmer ez-. Ruûsu’l-Mesâil. Beyrut: Daru’l-Beşaʾiri’l-İslamiyye, 1987.