AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBy bridging the psychology of religion and virtue/character research, the study strengthens the empirical basis of the relationship between God representation and virtues, demonstrates that the “theo-moral profiles” of different belief/non-belief groups are distinguishable through metaphors, and situates the co-variation of theological representations and virtue scores within a multidisciplinary framework.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the question, “Can God representation directly influence virtues?” through a metaphor based approach centered on participants’ belief status. The sample consisted of participants from Muslim (N= 426), Christian (N= 108), non-believer (N= 78), and other belief groups, with ages ranging from 18 to 51+. In the study, common metaphors used to describe God were systematically coded; God representation was measured using the God Representation Metaphor Questionnaire and the God Perception Scale, while virtues were measured using the Character Strengths Scale (CS-SDS). Based on normality analyses conducted in SPSS, parametric tests were applied. Differences between belief/non-belief groups were examined using One Way Analysis of Variance (ANOVA) and the LSD Post Hoc Multiple Comparison Test, while relationships between God representation and character strengths were analyzed using Pearson Correlation Analysis. The findings showed that positive God representation was higher among Muslims than Christians, and higher among Christians than non-believers. In addition, both the quality and level of God representation significantly differed across the virtues of courage, humanity, justice, temperance, and transcendence. Consistent correspondences were identified between metaphor categories and virtues: the “savior” metaphor of God corresponded to courage, the forgiving/merciful metaphor to humanity, the just metaphor to justice, the balanced metaphor to temperance, and the hope metaphor to transcendence. These correspondences suggest that God representation functions not merely as a theological construct but as a higher order mechanism that organizes psychological and moral patterns through meaning making processes. By bridging the psychology of religion and virtue/character research, the study strengthens the empirical basis of the relationship between God representation and virtues, demonstrates that the “theo-moral profiles” of different belief/non-belief groups are distinguishable through metaphors, and situates the co-variation of theological representations and virtue scores within a multidisciplinary framework.
Özet
Bu çalışma, “Tanrı tasavvuru erdemleri doğrudan etkileyebilir mi?” sorusunu, inanç durumu ekseninde metafor temelli bir yaklaşımla ele almaktadır. Çalışma örneklemi, Müslüman (N= 426), Hristiyan (N= 108), İnançsız (N= 78) ve diğer inanç gruplarına mensup katılımcılardan oluşmakta ve yaşları 18-51 arasında değişmektedir. Çalışmada, Tanrı’yı betimlemek için kullanılan yaygın metaforlar sistematik olarak kodlanmış; Tanrı Tasavvuru Metafor Anketi ve Tanrı Algısı Ölçeğiyle, erdemler ise Karakter Güçleri Ölçeği (CS-SDS) ile ölçülmüştür. SPSS kullanılarak gerçekleştirilen normallik analizleri sonucunda ise parametrik testler uygulanmış ve inanç grupları arasındaki farklılıklar Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve LSD Çoklu Karşılaştırma Testi ile, Tanrı tasavvuru ve karakter güçleri arasındaki ilişkiler ise Pearson Korelasyon Analizi ile incelenmiştir. Bulgular olumlu Tanrı tasavvurunun Müslümanlarda Hristiyanlardan; Hristiyanlarda ise inançsızlardan daha yüksek seyrettiğini göstermiştir. Ayrıca Tanrı tasavvurunun niteliğinin ve düzeyinin cesaret, insaniyet, adalet, ölçülülük ve aşkınlık erdemlerinde anlamlı farklılaştığını ortaya koymuştur. Metafor kategorileri ile erdemler arasında tutarlı eşleşmeler saptanmıştır: “kurtarıcı” Tanrı metaforu ile cesaret, affedici/bağışlayıcı Tanrı metaforu ile insaniyet, adil Tanrı metaforu ile adalet, dengeli Tanrı metaforu ile ölçülülük, umut Tanrı metaforu ile aşkınlık örtüşmüştür. Bu eşleşmeler, Tanrı tasavvurunun yalın bir teolojik temsil olmanın ötesinde, kişinin anlam inşası yoluyla psikolojik ve ahlaki örüntülerini düzenleyen üst düzey bir mekanizma gibi işlediğini, Tanrı metaforları ile erdemler arasında öngörülebilir paralellikler olduğunu ve din psikolojisi ile erdem/karakter araştırmalarını köprüleyerek, farklı inanç gruplarının “teo-ahlaki profillerinin” metaforlar üzerinden ayırt edilebilir biçimde farklılaştığını göstererek Tanrı tasavvuru ve erdem ilişkisinin ampirik dayanağını güçlendirmiş; gruplar arasındaki sıralı örüntüyle dinî biliş ile ahlaki eğilimler arasında anlamlı ilişkilerin bulunduğunu ortaya koymuş, teolojik tasavvurlar ile erdem puanlarının birlikte değişimini çok disiplinli bir çerçevede değerlendirmiştir.