AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that intense and continuous exposure to daytime television programs may weaken individuals’ moral sensitivity and increase their tendency toward moral disengagement.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the neurosociological effects of daytime television programs on individuals’ levels of moral disengagement. The study is based on the assumption that clarifying the relationship between media exposure and moral disengagement is important for understanding the effects of media content on individual attitudes, social norms, and value systems. The research was conducted using a quantitative approach and a correlational survey model. The data were collected through an online questionnaire administered to 524 participants reached by non-probability sampling. The data collection process included a Personal Information Form, the Moral Disengagement Scale, and the Content-Based Media Exposure Scale. The obtained data were analyzed using SPSS 26.0. Since the variables did not show normal distribution, Spearman’s rho correlation, Mann–Whitney U test, and Kruskal–Wallis H test were applied. According to the findings, a positive and statistically significant relationship was found between media exposure and moral disengagement. In addition, significant differences were identified in moral disengagement levels according to education level, viewing duration, type of program watched, perceptions regarding the effects of the content on daily life, and changes in reactions to these programs over time. The findings indicate that intense and continuous exposure to daytime television programs may weaken individuals’ moral sensitivity and increase their tendency toward moral disengagement. As a result, it is understood that daytime television programs are not limited to entertainment and information functions only, but may also influence individual evaluative processes and broader patterns of social values.
Özet
Bu çalışma, gündüz kuşağı televizyon programlarının bireylerin ahlaki kayıtsızlık düzeyleri üzerindeki nörososyolojik etkilerini incelemektedir. Araştırma, medya maruziyeti ile ahlaki kayıtsızlık arasındaki ilişkinin açıklığa kavuşturulmasının, medya içeriklerinin bireysel tutumlar, toplumsal normlar ve değer sistemleri üzerindeki etkilerini anlamak açısından önemli olduğu varsayımına dayanmaktadır. Çalışma, nicel araştırma yaklaşımına dayalı olarak ilişkisel tarama modeliyle yürütülmüştür. Veriler, olasılıksız örnekleme yöntemiyle ulaşılan 524 katılımcıdan çevrim içi anket aracılığıyla toplanmıştır. Veri toplama sürecinde Kişisel Bilgi Formu, Ahlaki Kayıtsızlık Ölçeği ve İçerik Temelli Medya Maruziyeti Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 26.0 programı ile analiz edilmiş; değişkenlerin normal dağılım göstermemesi nedeniyle Spearman’s rho korelasyonu, Mann–Whitney U testi ve Kruskal–Wallis H testi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, medya maruziyeti ile ahlaki kayıtsızlık arasında pozitif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca eğitim düzeyi, izleme süresi, izlenen program türü, içeriklerin günlük yaşam üzerindeki etkisine ilişkin algı ve programlara verilen tepkilerin zamanla değişimi değişkenlerine göre ahlaki kayıtsızlık düzeylerinin anlamlı biçimde farklılaştığı belirlenmiştir. Bulgular, gündüz kuşağı televizyon programlarına yönelik yoğun ve süreğen maruziyetin bireylerin ahlaki duyarlılıklarını zayıflatabildiğini ve ahlaki kayıtsızlık eğilimlerini artırabildiğini göstermektedir. Sonuç olarak, gündüz kuşağı programlarının yalnızca eğlence ve bilgilendirme işleviyle sınırlı olmadığı; bireysel değerlendirme süreçleri ile toplumsal değer örüntüleri üzerinde de etkili olabildiği anlaşılmaktadır.