AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn terms of demographic variables, it was found that only age made a significant difference on the perception of QBS; marital status, education level, duty and working time in the cooperative were found to be not significant.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study is to examine the presence of Queen Bee Syndrome (QBS) in women's cooperatives operating in Antalya province and the individual and organizational effects of this syndrome on female members. In the study, the relationships between QBS and structure, support and competence dimensions were analyzed with quantitative data obtained from 229 women cooperative members. In the study, Pearson correlation analysis and regression analysis methods were preferred. The relationships between QBS and these three dimensions were examined with Pearson correlation analysis, and the effect of QBS on these dimensions was evaluated with regression analysis. The findings show that QBS has a high level of effect on female cooperative members' perceptions of support, structure and competence (β = 0.705, p <0.001). In terms of demographic variables, it was found that only age made a significant difference on the perception of QBS; marital status, education level, duty and working time in the cooperative were found to be not significant. In addition, it was found that the inclusive attitudes of female managers limited the negative effects of QBS and positively affected the perception of support. The findings obtained as a result of the study were evaluated in comparison with the literature and results compatible with the Çelen and Tuna (2021) scale were reached. In conclusion, the promotion of inclusive leadership and trust-based relationships in women's cooperatives is recommended as an important tool in reducing the effects of QBS.
Özet
Bu çalışmanın amacı, Antalya ilinde faaliyet gösteren kadın kooperatiflerinde Kraliçe Arı Sendromu’nun (KAS) varlığını ve bu sendromun kadın üyeler üzerindeki bireysel ve örgütsel etkilerini incelemektir. Çalışmada, 229 kadın kooperatif üyesinden elde edilen nicel verilerle KAS ile yapı, destek ve yeterlilik boyutları arasındaki ilişkiler analiz edilmiştir. Çalışmada, Pearson korelasyon analizi ve regresyon analizi yöntemleri tercih edilmiştir. Pearson korelasyon analizi ile KAS ile bu üç boyut arasındaki ilişkiler incelenmiş, regresyon analizi ile KAS’ın bu boyutlar üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Bulgular, KAS’ın kadın kooperatif üyelerinin destek, yapı ve yeterlilik algıları üzerinde yüksek düzeyde etkili olduğunu göstermektedir (β = 0.705, p <0.001). Demografik değişkenler açısından, yalnızca yaşın KAS algısı üzerinde anlamlı farklılık yarattığı; medeni durum, eğitim düzeyi, kooperatifteki görev ve çalışma süresinin ise anlamlı etkiler oluşturmadığı saptanmıştır. Ayrıca, kadın yöneticilerin kapsayıcı tutumlarının, KAS’ın olumsuz etkilerini sınırladığı ve destek algısını olumlu yönde etkilediği bulunmuştur. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular, literatürle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş ve Çelen ve Tuna (2021) ölçeği ile uyumlu sonuçlara ulaşılmıştır. Sonuç olarak, kadın kooperatiflerinde kapsayıcı liderlik ve güven temelli ilişkilerin teşviki, KAS’ın etkilerini azaltmada önemli bir araç olarak önerilmektedir.