AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this study, environmental terrorism, which is conceptualized as a new type of terrorism, is examined, and then the PKK's terrorist acts and sabotage structures within the framework of environmental terrorism, which invalidates the rhetoric of "ecology", are revealed through qualitative research methods.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Environmental terrorism, which can be defined as the use and destruction of the environment as a weapon to achieve political ambitions, has been practiced by the PKK (Kurdistan Workers' Party) terrorist organization since the 90s. The PKK's sabotage and forest fires, which are observed to increase especially during periods of effective results in the fight against terrorism, are preferred as a terrorism strategy because they can be carried out with few people and at a low cost. Starting in 1994 with fires in Turkey's tourist resorts, the PKK's environmental terrorism continued in the 2000s. After the capture of Abdullah Öcalan, the PKK sought to create an image separate from its identity as a terrorist organization, emphasizing concepts such as "classless society/democracy/ecology." Nevertheless, it continued its acts of terrorism and forest arsons and established city-based sabotage organizations affiliated with it. In this study, environmental terrorism, which is conceptualized as a new type of terrorism, is examined, and then the PKK's terrorist acts and sabotage structures within the framework of environmental terrorism, which invalidates the rhetoric of "ecology", are revealed through qualitative research methods.
Özet
Çevrenin, siyasi emellere ulaşmak amacıyla bir silah olarak kullanılması ve tahrip edilmesi şeklinde tanımlayabileceğimiz çevre terörizmi, PKK (Kürdistan İşçi Partisi) terör örgütü tarafından 90’lı yıllardan itibaren uygulanmaktadır. Özellikle terörle mücadelede etkin sonuçların alındığı dönemlerde arttığı gözlemlenen PKK’nın sabotaj ve orman yangınları, hem az kişiyle hem de az maliyetle icra edilebilmesi sebebiyle bir terörizm stratejisi olarak tercih edilmektedir. 1994 yılında Türkiye’nin turistik beldelerindeki yangınlarla başlayan PKK’nın çevre terörizmi 2000’li yıllarda da devam etmiştir. Abdullah Öcalan’ın yakalanmasından sonra terör örgütü kimliğinden ayrı bir imaj yaratma arayışına giren PKK, “sınıfsız toplum/demokrasi/ekoloji” gibi kavramları öne çıkarmış, buna karşın terör eylemlerine ve orman kundaklamalarına devam ettiği gibi kendisine bağlı şehir merkezli sabotaj örgütleri de tesis etmiştir. Bu çalışmada, yeni bir terörizm türü olarak kavramsallaştırılan çevre terörizmi incelenmiş, ardından PKK’nın çevre terörizmi çerçevesinde gerçekleştirdiği ve “ekoloji” retoriğini geçersiz hale getirdiği terör eylemleri ve sabotaj yapıları, nitel araştırma yöntemiyle ortaya konmuştur.