AI Summary & Key Takeaways
AI InsightRapid evaluation, close follow-up and timely prompt management are necessary in such cases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To determine the natural history, follow-up and therapeutic approach of antenatally diagnosed UPJ-type hydronephrosis after birth. Material and Methods: A total of 108 patients (159 kidneys) associated with antenatally diagnosed UPJ-type hydronephrosis were prospectively followed and treated by the same surgeon between January 2001 and December 2003 for a period of 29 (8-44) months. Ultrasonography and diuretic renogram were used for the diagnosis and follow-up of these patients. SFU grading system and renal pelvic anterior-posterior (AP) diameters were used to determine the severity of hydronephrosis. Results: Seventy-five were boy and 33 were girl. On the first postnatal ultrasound, renal pelvic AP diameter was <15mm in 126 kidneys (surgery, 0.8 %), 16-30 mm in 18 (surgery, 22.2 %), and >30mm in 15 kidneys (surgery, 80 %). On the first postnatal ultrasound, the severity of hydronephrosis was SFU ? 2 in 125 kidneys (surgery, 0 %), SFU-3 in 13 (surgery, 15.4 %), and SFU-4 in 21 kidneys (surgery, 71.4 %). A total of 142 kidneys (89 %) were treated conservatively, while 17 required surgery. Conclusions: Serial ultrasonographic evaluation is very beneficial in determining the natural history of UPJ-type hydronephrosis. The vast majority of mild hydronephrosis is benign and resolve spontaneously without significant renal deterioration. Therefore, close follow-up and invasive tests are not necessary in such cases. About 1/5th of moderate hydronephrosis may require surgery. Therefore, close follow-up is necessary in these patients. About 3/4th of severe hydronephrosis require surgery. Rapid evaluation, close follow-up and timely prompt management are necessary in such cases.
Özet
Amaç: Bu çalışmadaki amacımız, doğum öncesinde tanısı konan üreteropelvik bileşke (ÜPB) tipi hidronefrozların doğum sonrası doğal seyrini, takip ve tedavi yaklaşımını belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Ocak 2001 ile Aralık 2003 arasında, doğum öncesinde tanısı konan ÜPB tipi hidronefrozlu 108 olgu (159 böbrek) doğum sonrası dönemde ileriye dönük olarak aynı cerrah tarafından ortalama 29 (8-44) ay takip ve tedavi edildi. Bu olguların tanı ve takibinde ultrasonografi (USG) ve diüretikli renogram kullanıldı. Hidronefrozun şiddetini belirlemede Fetal Üroloji Birliği (SFU) evreleme sistemi ve renal pelvis ön-arka çapı kullanıldı. Bulgular: Olguların 75'i erkek, 33'ü kızdı. Doğumdan sonraki ilk üriner USG'de renal pelvis ön-arka çapı böbreklerin 126'sında 30 mm (cerrahi, % 80) idi. Doğumdan sonraki ilk üriner USG'de SFU hidronefroz derecesi böbreklerin 125'inde SFU ? 2 (cerrahi, % 0), 13'ünde SFU-3 (cerrahi, % 15.4) ve 21'inde SFU-4 (cerrahi, % 71.4) idi. Hidronefrotik böbreklerin 142'si (% 89) konservatif tedavi edilirken 17 böbreğe cerrahi gerekti. Sonuç: ÜPB darlıklarının doğal seyrini belirlemede belli aralıklarla yapılan USG incelemeleri çok faydalıdır. Hafif düzeydeki hidronefrozların büyük çoğunluğu selimdir ve belirgin böbrek hasarı gelişmeden kendiliğinden düzelir. Bu olgularda doğum sonrası dönemde invazif tetkiklere ve yakın takibe gerek yoktur. Orta düzeydeki hidronefrozların yaklaşık 1/5'i cerrahi tedavi gerektirir. Bu olgularda belirli aralıklarla üriner USG ve diüretikli renogramla yakın takip gerekir. Ciddi düzeydeki inatçı hidronefrozların yaklaşık 3/4'ü cerrahi tedavi gerektirir. Bu olgularda hızlı değerlendirme, çok yakın takip ve zamanında uygun tedavi gerekir.