AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, Erzurum in 1935 was a province characterized by the predominance of agricultural activities, a largely rural population, and limited urbanization.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine the population characteristics of Erzurum Province on the basis of the 1935 General Population Census data. The demographic structure of Erzurum during the Early Republican Period was evaluated in terms of total population, gender distribution, urban-rural settlement pattern, district-level population differences, and population density. A descriptive research method was adopted, and the official statistical data of the period were analyzed through document analysis. According to the findings, the total population of Erzurum Province in 1935 was 385,387. Females constituted 50.8% of the population, while males accounted for 49.2%. The settlement structure was predominantly rural, with 339,578 inhabitants living in sub-districts and villages, whereas 45,809 resided in urban centers. This indicates that the level of urbanization in the province was limited. Among the districts, the Central District had the highest population, while Çat had the lowest. The population density of the province was 13 persons per square kilometer, indicating a sparse settlement pattern despite its large territorial size. In conclusion, Erzurum in 1935 was a province characterized by the predominance of agricultural activities, a largely rural population, and limited urbanization. It is hoped that this study will contribute to a better understanding of the demographic structure of Erzurum and Eastern Anatolia during the early years of the Republic of Türkiye.
Özet
Bu çalışma, 1935 Genel Nüfus Sayımı verileri temelinde Erzurum vilayetinin nüfus özelliklerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, Erken Cumhuriyet Dönemi’nde Erzurum’un demografik yapısı; toplam nüfus, cinsiyet dağılımı, kent-kır yerleşim düzeni, kazalara göre nüfus farklılıkları ve nüfus yoğunluğu açısından değerlendirilmiştir. Çalışmada betimsel yöntem benimsenmiş, dönemin resmî istatistik verileri doküman analizi tekniğiyle incelenmiştir. Bulgulara göre Erzurum vilayetinin 1935 yılı toplam nüfusu 385.387 kişidir. Nüfusun %50,8’ini kadınlar, %49,2’sini erkekler oluşturmaktadır. Yerleşim yapısı büyük ölçüde kırsal nitelik taşımakta olup nüfusun 339.578’i nahiye ve köylerde, 45.809’u ise şehir merkezlerinde yaşamaktadır. Bu durum, vilayette kentleşme düzeyinin sınırlı olduğunu göstermektedir. Kazalar arasında en yüksek nüfus Merkez kazasında, en düşük nüfus ise Çat kazasında tespit edilmiştir. Vilayetin nüfus yoğunluğu km² başına 13 kişi olup, geniş yüzölçümüne rağmen seyrek yerleşme yapısına işaret etmektedir. Netice itibariyle Erzurum, 1935 yılında tarımsal faaliyetlerin ağırlıkta olduğu, kırsal nüfusun baskın bulunduğu ve kentleşmenin sınırlı kaldığı bir vilayetti. Çalışmanın, Cumhuriyet’in ilk yıllarında Erzurum’un ve Doğu Anadolu’nun demografik yapısının anlaşılmasına katkı sağlayacağı umulmaktadır.