AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result, it is concluded that cultural intelligence and religious tolerance are two important factors sup-porting social cohesion and that the development of these values can strengthen social integration, mutual understanding, and a culture of peace.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine the effects of cultural intelligence and religious tolerance on social cohesion and to evaluate this relationship from the perspective of Turkish-Islamic culture. In today's globalized world, globalization and increasing social diversity have increased the frequency of interactions among different cultural and religious groups and necessitated their coexistence. This situation has created new needs for the preservation of social peace. In this context, cultural intelligence and religious tolerance are considered two important concepts that strengthen the culture of coexistence. The study employed qualitative research methods, specifically literature review and document analysis. Within the theoretical framework, the concepts of culture, cultural intelligence, the sub-dimensions of cultural intelligence, the relationship between religion and culture, and religious tolerance were examined. Cultural intelligence is regarded as an individual's capacity to adapt to different cultural environments and to communicate effectively with people from diverse cultural backgrounds. It has been observed that this construct, consisting of metacognitive, cognitive, motivational, and behavioral dimensions, contributes to the development of empathy and the constructive management of intercultural conflicts. Religious tolerance, on the other hand, refers not only to an individual's right to practice their own beliefs but also to accepting the existence of individuals with different beliefs, respecting their freedom of belief, and living together despite differences. Furthermore, the historical roots of the understanding of tolerance in Turkish-Islamic culture were examined, and the contributions of figures such as Ahmet Yesevi, Mevlânâ, Hacı Bektaş-ı Veli, and Yunus Emre to social cohesion were emphasized through their love-based, justice-oriented, and human-centered approaches. As a result, it is concluded that cultural intelligence and religious tolerance are two important factors sup-porting social cohesion and that the development of these values can strengthen social integration, mutual understanding, and a culture of peace. In particular, promoting these areas through education and fostering interreligious and intercultural interaction are likely to contribute to the development of more inclusive and harmonious societies.
Özet
Bu çalışmada, kültürel zekâ ile dinsel hoşgörünün toplumsal uyum üzerindeki etkisini incelemek ve söz konusu ilişkiyi Türk-İslam kültürü perspektifinden değerlendirmek amaçlanmıştır. Günümüzde küreselleşme ve artan toplumsal çeşitlilik, farklı kültür ve inanç gruplarının bir arada yaşamasını yaygınlaştırmıştır. Bu durum toplumsal barışın korunmasında yeni ihtiyaçları ortaya çıkarmıştır. Bu bağlamda kültürel zekâ ve dinsel hoşgörü, birlikte yaşama kültürünü güçlendiren iki önemli kavram olarak ele alınmıştır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden literatür taraması ve doküman incelemesi kullanılmıştır. Çalışmada öncelikle kültür, kültürel zekâ, kültürel zekânın alt boyutları, din-kültür ilişkisi ve dinsel hoşgörü kavramları kuramsal çerçevede açıklanmıştır. Kültürel zekâ, bireyin farklı kültürel ortamlara uyum sağlayabilme ve etkili iletişim kurabilme kapasitesi olarak değerlendirilir. Metabilişsel, bilişsel, motivasyonel ve davranışsal boyutlardan oluşan bu yapının, empati geliştirmesine ve kültürlerarası çatışmaları daha yapıcı biçimde yönetmesine katkı sunduğu görülmüştür. Dinsel hoşgörü ise bireyin yalnızca kendi inancını yaşama hakkını değil, farklı inançlara sahip bireylerin varlığını kabul etmesini, onların inanç özgürlüğüne saygı göstermesini ve farklılıklarla birlikte yaşayabilmesini ifade etmektedir. Ayrıca çalışmada Türk-İslam kültüründe hoşgörü anlayışının tarihsel kökleri incelenmiştir. Ahmet Yesevî, Mevlânâ, Hacı Bektaş-ı Velî ve Yunus Emre gibi şahsiyetlerin sevgi, adalet ve insan merkezli yaklaşımlarının toplumsal uyuma katkısı vurgulanmıştır. Sonuç olarak kültürel zekâ ile dinsel hoşgörünün toplumsal uyumu destekleyen iki önemli unsur olduğu, her iki değerin geliştirilmesinin toplumsal bütünleşmeyi, karşılıklı anlayışı ve barış kültürünü güçlendireceği düşünülmüştür. Özellikle eğitim, dinler ve kültürler arası etkileşim yoluyla bu alanların desteklenmesi, toplumlarda daha kapsayıcı ve uyumlu bir sosyal yapının oluşmasına katkı sağlayacağı öngörülmüştür.