Journals / Cappadocia Journal of Area Studies / 2026 / Cilt: 8 Sayı: 1

A NEOLIBERAL PERSPECTIVE: THE DIGITALIZATION OF POLITICS

NEOLİBERAL PERSPEKTİFTEN BİR BAKIŞ AÇISI: SİYASETİN DİJİTALLEŞMESİ

Alper Altınöz(Uludağ üniversitesi)0000-0003-2429-1183
Pages
75–92
Publication Date
2026-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The 2008 and 2012 presidential elections in the United States, in which Obama was elected president, are considered to be the best examples of digital elections.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Neoliberal understanding started to show itself on the political scene towards the end of the 1970s.
📊
Key Findings & Data:The changing individual has become a subject of performance and is expected to renew himself in every situation.
💡
Conclusion & Impact:The 2008 and 2012 presidential elections in the United States, in which Obama was elected president, are considered to be the best examples of digital elections.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2008 Verileri
⚙️Variables:Neoliberalizm · Siyaset · Seçim

Abstract

Neoliberal understanding started to show itself on the political scene towards the end of the 1970s. With this understanding, the individual is undergoing a change. The changing individual has become a subject of performance and is expected to renew himself in every situation. For this reason, neoliberalism is seen as a style of reason, behaviour management and production. In addition, society is also undergoing changes with neoliberalism. These changes experienced by the individual and society are also reflected on the political scene, and politics is experiencing a transformation and digitalisation. The digitalisation of politics can have positive and negative consequences for voters and politicians. The 2008 and 2012 presidential elections in the United States, in which Obama was elected president, are considered to be the best examples of digital elections.

Özet

Neoliberal anlayış 1970’li yılların sonlarına doğru siyaset sahnesinde kendisini göstermeye başlamıştır. Bu anlayışla birlikte artık birey değişime uğramaktadır. Değişen birey bir performans öznesi haline gelmiş, her durumda kendisini yenilemesi beklenir olmuştur. Bu nedenle neoliberalizm bir akıl tarzı, davranış yönetimi ve üretme biçimi olarak görülmektedir. Bunun yanında toplumda neoliberalizmle birlikte artık değişime uğramaktadır. Bireyin ve toplumun yaşadığı bu değişimler siyaset sahnesine de yansımakta, siyaset bir dönüşüm yaşayarak dijitalleşmektedir. Siyasetin dijitalleşmesiyse seçmenler ve politikacılar açısından olumlu ve olumsuz sonuçlar meydana getirebilmektedir. Amerika Birleşik Devletleri’nde Obama’nın başkan seçildiği 2008 ve 2012 başkanlık seçimleriyse dijital seçimin en iyi örnekleri olarak kabul edilmektedir.

🔖

Cite This Article

Altınöz, A. (2026). A NEOLIBERAL PERSPECTIVE: THE DIGITALIZATION OF POLITICS. Cappadocia Journal of Area Studies, Cilt: 8 Sayı: 1, 75–92. https://ajindex.com/articles/1611039

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. Aksu, C. (2015). Neoliberal Toplumda Öznellik. Artvin Çoruh Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi 1.1. 66-89.
  2. Bayramoğlu, S. (2005) Yönetişim Zihniyeti, İstanbul: İletişim Yayınları.
  3. Brown, W. (2003). Neoliberalism and the End of Liberal Democracy. Theory & Event. 7(1). 1- 12.
  4. Brown, W. (2018). Halkın Çözülüşü, Neoliberalizmin Sinsi Devrimi. İstanbul: Metis Yayınevi.
  5. Bourdieu, P. (2006). Karşı Ateşler. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  6. Chul Han, B. (2017b). Yorgunluk Toplumu. İstanbul: Açılım Kitap.
  7. Chul Han, B. (2019). Psikopolitika: Neoliberalizm ve Yeni İktidar Teknikleri. İstanbul: Metis Yayınları.
  8. Çitçi, O. (2008). Yeni Siyaset: Neoliberalizm ve Postmodernizmin Siyasal Projesi. YDÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 1(2), 2-32.
  9. Dardot, P. ve Laval, C. (2012). Dünyanın Yeni Aklı Neoliberal Toplum Üzerine Bir Deneme. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  10. Dilber, F. (2018). Siyasette Sosyal Medyanın Rolü: AKP, CHP ve MHP’nin Sosyal Medyanın Kullanım Düzeylerinin Karşılaştırılması. Middle Black Sea Journal of Communication Studies. 3(2), 54-66.
  11. Foucault, M. (2015). Biyopolitiğin Doğuşu. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
  12. Gambetti, Z. (2009). İktidarın Dönüşen Çehresi: Neoliberalizm, Şiddet ve Kurumsal Siyasetin Tasfiyesi. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 40, 145-166.
  13. Gerbaudo, P. (2018). The Digital Party: Political Organisation and Online Democracy. London: Pluto Press.
  14. Harvey, D. (2005), A Brief History of Neoliberalism. New York: Oxford University Press,
  15. Howard, P. N. (2006). New Media Campaigns and the Managed Citizen. Cambridge: Cambridge University Press.
  16. Howard, P. N. (2020). Lie Machines: How to Save Democracy from Troll Armies, Deceitful Robots, and Junk News. New York: Oxford University Press.
  17. İnsel, A. (2005). NeoLiberalizm: Hegemonyanın Yeni Dili. İstanbul: Birikim Yayınları.
  18. Lemke, T. (2016). Politik Aklın Eleştirisi: Foucault'nun Yönetimsellik Çözümlemesi. Ankara: Phoenix Yayınları.
  19. Nakatani, M. (2006). New Political Culture with Comparative Perspective. 20th IPSA World Congress, JPSA Session, Fukuoka, Japonya.
  20. Öngen, T. (2003). Yeni Liberal’ Dönüşüm Projesi ve Türkiye Deneyimi. İstanbul: İletişim Yayınları.
  21. Özdemir, M. (2021). Foucault Sosyolojisi, Dijital Alan ve Emeğin Yeni Görünümü. Akademik Açı, 1(2), 67-105.
  22. Özmakas, U. (2018). Biyopolitika: İktidar ve Direniş. İstanbul: İletişim Yayınları.
  23. Srnicek, N. (2017). Platform Capitalism. London: Polity
  24. Sunstein, C. (2017). #Republic: Divided Democracy in the Age of Social Media. Princeton: Princeton University Press.
  25. Şen, A. F, ve Y. Furkan Ş. (2023). Türkiye’de Dijital Siyaset: Siyasal Partilerin Dijital Demokrasi Pratikleri. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 490-509.
  26. Taşkale, A, R. (2021). Neoliberalizmin Politik Tahayyülü: Serbest Piyasanın “Büyüsü. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi. 31, 225-240.
  27. Urhan, C. (2023). Geç Kapitalizmden Dijital Kapitalizme Özneleşmenin Yörüngesi. Sosyal Mucit Academic Review, 4(3), 434-455.
  28. Ünsal, R. (2020). Neoliberal Hegemonya ve Dijital Kültürün İşgali: Byung-Chul Han Perspektifinden Bir Değerlendirme. Sosyoloji Divanı, 15.
  29. Vaccari, C. (2017). Online Mobilization in Comparative Perspective: Digital Appeals and Political Engagement in Germany, Italy, and the United Kingdom. Political Communication, 34.
  30. Yetkin, Ç. (2012). Antidemokrasizm. İstanbul: Gürer Yayınları.
  31. Yıldırım, Y. (2021). Sosyal Demokrasinin Yükselişi ve Düşüşü: Neoliberal Dönemde Sosyal Demokrasi Mümkün Mü?. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi. 9(1), 175-198.
  32. Zuboff, S. (2019). The Age of Surveillance Capitalism: The Fight for a Human Future at the New Frontier of Power. New York: PublicAffairs.
  33. http-1: Kitle İletişim Paradigması Kökten Değiştiren Kampanya. https://ikonacreative.com/konu/kitle-iletisim-paradigmasini-kokten-degistiren- kampanya-2008-abd-baskanlik-secimleri.html. (Erişim Tarihi: 09.01.2024).
  34. http-2: Dijital Seçim Çalışmaları Bağlamında Amerikan Seçimlerini Kim, Nasıl Kazanacak?. https://kriterdergi.com/dosya-abd-baskanlik-secimleri/dijital-secim-kampanyalari- baglaminda-amerikan-secimlerini-kim-nasil-kazanacak. (Erişim Tarihi: 10.01.2023).
  35. http-1: Kitle İletişim Paradigması Kökten Değiştiren Kampanya. https://ikonacreative.com/konu/kitle-iletisim-paradigmasini-kokten-degistiren- kampanya-2008-abd-baskanlik-secimleri.html. (Erişim Tarihi: 09.01.2024).
  36. http-2: Dijital Seçim Çalışmaları Bağlamında Amerikan Seçimlerini Kim, Nasıl Kazanacak?. https://kriterdergi.com/dosya-abd-baskanlik-secimleri/dijital-secim-kampanyalari- baglaminda-amerikan-secimlerini-kim-nasil-kazanacak. (Erişim Tarihi: 10.01.2023).