Journals / Milli Folklor / 2026 / Cilt: 16 Sayı: 123

Representation Power of Folkloric Dolls: The Case of Elif Doll Project

Folklorik Bebeklerin Temsil Gücü: Elif Bebek Projesi Örneği

Selcan Gürçayır Teke(ANKARA HACI BAYRAM VELİ ÜNİVERSİTESİ, EDEBİYAT FAKÜLTESİ, TÜRK HALK BİLİMİ BÖLÜMÜ)0000-0002-2340-7378
Pages
134–149
Publication Date
2019-09-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a concluding remark, it is  revealed that whether the clothes and typology of Elif Dolls are reflecting the national identity or not  still remains a controversial issue even inside Olgunlaşma Institutes. 

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Folkloric dolls are perceived as an important agent in transmitting the culture of traditional clothing  to the next generations.
📊
Key Findings & Data:Thus, folkloric dolls are accepted as a significant component  of cultural tourism.
💡
Conclusion & Impact:As a concluding remark, it is  revealed that whether the clothes and typology of Elif Dolls are reflecting the national identity or not  still remains a controversial issue even inside Olgunlaşma Institutes. 
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2009 Verileri
⚙️Variables:Olgunlaşma Enstitüleri · Elif bebek · millî kimlik

Abstract

Folkloric dolls are perceived as an important agent in transmitting the culture of traditional clothing  to the next generations. Associating the traditional clothing culture to the national identity brings  into an authority to them at international level. Thus, folkloric dolls are accepted as a significant component  of cultural tourism. In different parts of Turkey, varied traditional clothed folkloric dolls have Bodbeen  manufactured by means of several techniques and materials. Folkloric dolls produced in Turkey,  like a miniature, reflects the concerning regions’ traditional clothing culture. However, the success of  reflecting traditional clothes has not equally worked out in body designs of dolls. Government agencies  i.e. the Ministry of Culture and the National Ministry of Education have been working on the designs  of a national doll since 1970. Criteria like the similarity to the typology of Turkish people in terms of  physical appearance, a reflection of traditional clothes realistically, and being convenient for mass  production become prominent in a doll design. Aiming to find the best national doll design, several  background works have been realized by means of organizing folkloric dolls competitions at the national  level. Elif Doll Project, started by Olgunlaşma Institute in 2009, can be accepted as one of the latest  examples of the goal of national dolls creation. Elif Doll is one of the folkloric dolls in Turkey whereas  it becomes distinctive in terms of typology, clothes designs, and its institutional support thereby relatively  gains more power of national authority. Elif doll has been introduced as the folkloric doll that  is reflecting the national characteristics and traditional clothing culture as well as announced as “The  first traditional doll of Turkey” in a press conference given by the Minister of National Education chairing  at that term. Olgunlaşma Institutes has designed twenty types of Elif dolls representing the traditional  clothing culture of Turkey’s varied regions. The Trabzon Olgunlaşma Institute was responsible  for manufacturing the doll’s body, Antalya Olgunlaşma Institute for the doll’s jewelry, and Ankara  and Istanbul Sabancı Olgunlaşma Institutes were responsible for the embroidery, sewing, the quality  control and packaging for sale. In this article, the question of how the national identity was presented  through Elif Doll will be discussed. The processes like the determination of the doll’s name, typology,  selecting clothes will be addressed from the point of creating a national image. Elif Doll Project will be  evaluated by means of benefiting from the semi-structured interviews with the teachers of Olgunlaşma  Institutes and the gathered news in written and visual media on Elif Dolls. Elif Dolls are basically  criticized with regards to the gum tragacanth-like casting bodies and aesthetical clothing compositions  instead of reflecting the traditional clothing culture of Turkey regionally. As a concluding remark, it is  revealed that whether the clothes and typology of Elif Dolls are reflecting the national identity or not  still remains a controversial issue even inside Olgunlaşma Institutes. 

Özet

Folklorik bebekler geleneksel giyim kültürünün gelecek kuşaklara aktarılmasında önemli bir  aracı olarak görülürler. Geleneksel giyim kültürünün millî kimlikle ilişkilendirilmesi onlara uluslararası  alanda bir temsil gücü kazandırır. Bu sayede folklorik bebekler kültür turizminin dikkate değer  bir bileşeni olarak yorumlanır. Türkiye’nin farklı illerinde farklı teknikler ve malzemelerle geleneksel  kıyafetli folklorik bebekler üretilmektedir. Türkiye’de üretilen folklorik bebekler, kıyafet açısından  yörelerin geleneksel kıyafetlerinin minyatürleri gibidir. Geleneksel kıyafetlerin yansıtılmasındaki bu  başarı, bebeklerin beden tasarımlarında pek karşılığını bulamamıştır. 1970’li yıllardan beri Kültür  Bakanlığı ve Millî Eğitim Bakanlığı gibi resmî kurumlar millî bir bebek tasarımı için çalışmaktadır.  Bebeğin dış görünüşünün Türk insan tipolojisine uygunluğu, geleneksel kıyafetleri aslına uygun bir  şekilde sergilemesi, seri üretime elverişlilik gibi kriterler bebeklerin tasarlanmasında öne çıkmaktadır.  En iyi millî bebek tasarımının bulunması için ulusal çapta yarışmalar düzenlenerek alt yapı  çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Olgunlaşma Enstitüleri tarafından 2009 yılında başlatılan Elif Bebek  Projesi, millî bir bebek yaratma idealinin son örneklerinden biri olarak kabul edilebilir. Elif Bebek de  Türkiye’de üretilen folklorik bebeklerden biridir, ancak diğer yöresel folklorik bebeklerden tipoloji,  kıyafet tasarımları ve arkasındaki kurumsal destek açısından farklılaşır ve daha ulusal bir temsil  gücü kazanır. Dönemin Millî Eğitim Bakanı tarafından yapılan bir basın toplantısıyla “Türkiye’nin ilk  geleneksel bebeği” olarak tanıtılan Elif Bebek, ulusal karakteri ve giyim kültürünü yansıtan bir bebek  olarak lanse edilir. Olgunlaşma Enstitüleri farklı bölgelerin geleneksel giyim kültürlerini temsil eden  yirmi Elif bebek tasarlarlar. Trabzon Olgunlaşma Enstitüsü bebeklerin beden üretiminden, Antalya  Olgunlaşma Enstitüsü bebeklerin takılarından sorumludur, Ankara ve İstanbul Sabancı Olgunlaşma  Enstitüleri kıyafetlerin işlenmesini ve dikimini, kalite kontrol ve paketlenmesini yapmaktadır.  Bu makalede, millî kimliğin Elif Bebekler aracılığıyla nasıl sunulduğu sorusu tartışmaya açılacaktır.  Bebeğin adının belirlenmesi, tipolojisi, taşıdığı kıyafetlerin seçilmesi gibi süreçler millî imaj yaratma  açısından ele alınacaktır. Olgunlaşma Enstitülerinde Elif Bebek projesine ilişkin öğretmenlerle yapılan  yarı yapılandırılmış görüşme verileri ve basında yer alan haberlerden elde edilen bilgiler eşliğinde  Elif Bebek projesi değerlendirilecektir. Elif Bebeklerin bedenlerinin kitre görünümlü döküm olması ve  Türkiye’nin geleneksel giyim kültürünü bölgesel olarak yansıtmaktan ziyade estetik bulunan kompozisyonların  yapılması açısından eleştirildiği görülmüştür. Sonuç olarak, Elif Bebek’in kıyafet ve tipoloji  anlamında millî kimliği yansıtıp yansıtmadığı konusunun Olgunlaşma Enstitülerinin içerisinde dâhi  tartışmalı bir alan olarak kaldığı tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

Teke, S. G. (2019). Representation Power of Folkloric Dolls: The Case of Elif Doll Project. Milli Folklor, Cilt: 16 Sayı: 123, 134–149. https://ajindex.com/articles/1597213

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Bilgin, Nuran. (1990). Folklorik Yapma Bebekçilik. Ankara: Kültür Bakanlığı Halk Kültürünü Araştırma Dairesi Yayınları.
  2. Dundes, Alan (2018). “Fakelore Fabrikasyonu”(Çev.: Selcan Gürçayır-Aslı Uçar). Folklorun Sahtesi: Fakelore. (Ed. Selcan Gürçayır Teke). Ankara: Geleneksel Yayınları.
  3. Güvenç, Bozkurt (2002). İnsan ve Kültür. İstanbul: Remzi Kitabevi.