AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt eventually provides a conceptual basis for a learner-oriented and ethically valid framework for reimagining Turkish language education within the premises of the digital era.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This paper presents a framework of how Turkish language instruction has changed in the age of Castells’ Network Society and Siemens’ Connectivism. While digital transformation in education is a widely discussed issue, very little research has been done on the integration of online and face-to-face learning in a pedagogical setting. The paper examines how digitally networked environments shape the structure, content, and agency of language learning, further advocating a move toward inclusive, interactive, and learner-centered practices congruent with twenty-first-century skills. It suggests a theoretical model related to curriculum development and teacher education and contributes to the greater literature on digital pedagogy. This study applies a conceptual integrative review, where the method involves theoretical synthesis used to reconceptualize existing knowledge. Synthesizing Castells' macro-sociological and Siemens' micro-pedagogical perspectives within the context of Turkish language education will form the core of this study. It eventually provides a conceptual basis for a learner-oriented and ethically valid framework for reimagining Turkish language education within the premises of the digital era.
Özet
Bu çalışma, Castells’in Ağ Toplumu ve Siemens’in Bağlantısallık kuramları ışığında dijital çağda Türkçe eğitiminin geçirdiği dönüşümü kuramsal bir bakış açısıyla ele almaktadır. Eğitimde dijitalleşme üzerine çok sayıda araştırma bulunmasına rağmen bu iki kuramın pedagojik düzlemde bütünleştirilmesine yönelik çalışmalar sınırlıdır. Bu makale, dijital ağ ortamlarının dil öğretiminin yapısını, içeriğini ve öğrenen özerkliğini nasıl şekillendirdiğini inceleyerek, yirmi birinci yüzyıl becerileriyle uyumlu, kapsayıcı ve etkileşim temelli uygulamalara geçişi tartışmaktadır. Çalışma, müfredat geliştirme ve öğretmen eğitimi açısından kuramsal bir model önererek ilgili alan yazınına katkı sağlamaktadır. Yöntem olarak kavramsal bütünleştirici bir inceleme benimsenmiş ve kuramsal sentez yaklaşımıyla mevcut bilgiler yeniden yapılandırılmıştır. Castells’in makro-sosyolojik yaklaşımı ile Siemens’in mikro-pedagojik ilkelerini Türkçe eğitimi bağlamında birleştirmek bu araştırmanın temelini oluşturmaktadır. Sonuç olarak çalışma, dijital çağın gerekliliklerine duyarlı, öğrenen merkezli ve etik temelli bir Türkçe eğitimi anlayışına teorik bir zemin sunmaktadır.