Journals / Flora İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Dergisi / 2020 / Cilt: 25 - Sayı: 1

Türkiye’de Layşmanyazisin Endemik Olduğu Bölgede Kan Bağışçılarında Asemptomatik Leishmania spp. Taşıyıcılığının Seroprevalansı

Seroprevalence of Asymptomatic Leishmania spp. Carriage Among Blood Donors in Leishmaniasis Endemic Area in Turkey

Pages
33–39
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bölgemizde Leishmania spp. belirlenmesine yönelik testlerin transfüzyon tarama testleri içerisine dahil edilmesi gerekliliği yoktur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Giriş: Transfüzyonla ilişkili infeksiyonlara genellikle alıcıya bağışlanan kanla bulaşan mikrobiyal bir patojen neden olmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Materyal ve Metod: Haziran 2016-Haziran 2017 tarihleri arasında, 12 aylık sürede Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinde kan bağışçılarından toplam 509 kan örneği toplandı.
💡
Conclusion & Impact:Bölgemizde Leishmania spp. belirlenmesine yönelik testlerin transfüzyon tarama testleri içerisine dahil edilmesi gerekliliği yoktur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Giriş: Transfüzyonla ilişkili infeksiyonlara genellikle alıcıya bağışlanan kanla bulaşan mikrobiyal bir patojen neden olmaktadır. En yaygın olarak rapor edilen transfüzyonla bulaşan parazitler Plasmodium spp., Trypanosoma cruzi, Babesia microti, Toxoplasma gondii ve Leishmania spp.’dir Layşmanyazis, Türkiye’nin de içinde bulunduğu Akdeniz ülkelerinde endemiktir. Kan bağışçılarında asemptomatik Leishmania infantum taşıyıcılığının saptanması önemli bir noktadır. Endemik bölgelerde kan bağışçılarında gerçekleştirilen çalışma sayısı sınırlıdır. Mersin ili layşmanya için endemiktir. Daha önce bölgemizdeki sağlıklı kan bağışçılarında layşmanyazisi tespit etmek için herhangi bir çalışma yapılmamıştır. Bu çalışmanın amacı, Mersin ilindeki kan bağışçılarında asemptomatik layşmanya taşıyıcılığının seroprevalansını belirlemektir. Materyal ve Metod: Haziran 2016-Haziran 2017 tarihleri arasında, 12 aylık sürede Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezinde kan bağışçılarından toplam 509 kan örneği toplandı. Leishmania spp.’ye maruz kalma riskini belirlemek için anket çalışması yapıldı. Toplanan kan örnekleri serolojik (ELISA) ve moleküler yöntemlerle [gerçek-zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR)] çalışıldı. Bulgular: İl merkezinde, semtte, kasabada ve köyde yaşayan kan bağışçısı sayısı anket sonuçlarına göre 367, 121, 7 ve 14’tür. Kan bağışçıları arasındaki riskli meslek grupları değerlendirildiğinde; sadece bir bağışçı veteriner, biri denizci ve 17’si çiftçidir. Kırk bir bağışçı köpek, 20 bağışçı kedi sahibidir. Toplanan kan örneklerinin tamamı ELISA ve RT-PCR ile Leishmania spp. için negatif olarak saptanmıştır. Sonuç: Bu araştırma Mersin ilinde kan donörlerinde layşmanya riskini değerlendiren ilk araştırmadır. Bölgemizde Leishmania spp. belirlenmesine yönelik testlerin transfüzyon tarama testleri içerisine dahil edilmesi gerekliliği yoktur.

Özet

Introduction: Transfusion-related infections are usually caused by a microbial pathogen transmitted to the recipient by the donated blood. Plasmodium spp., Trypanosoma cruzi, Babesia microti, Toxoplasma gondii and Leishmania spp. are listed as the most widely reported transfusion-transmitted parasites. Leishmaniasis is well known as an endemic in Mediterranean countries including Turkey. Accordingly, detection of asymptomatic Leishmania infantum carriage in blood donors is an important issue in Turkey. In endemic teretories, research on blood donors is under-represented in Turkey. Likewise, Mersin province is also endemic for Leishmaniasis. Up to date, no studies have been conducted to detect Leishmaniasis in healthy blood donors in our region. Therefore, the main objective of the current study was to reveal the seroprevalance of asymptomatic Leishmania carriage among the blood donors in Mersin province. Materials and Methods: A total of 509 blood samples were collected from blood donors during a 12-month period between June 2016 and June 2017 at Mersin University Health Research and Application Center. Collected questionnaires were evaluated to determine the risk of exposure to Leishmania spp. Serological and molecular methods were assesed on the collected blood specimens. Results: Based on the questionnaires, a total number of 509 donors participated the study, living in the city center (n= 367), district (n= 121), town (n= 7) and village (n= 14) respectively. A veterinarian and a sailor as well as 17 farmers were listed in the risky occupational groups. The number of dog and cat owner donors were reported as 41 and 20, respectively. All samples were found to be negative for Leishmania spp. by ELISA and real-time polymerase chain reaction methods. Conclusion: This research is the first to assess Leishmaniasis risk in Mersin province. It is highly recommended not to utilize Leishmania spp. screening into the routine test packages in blood banks in our region.

🔖

Cite This Article

ABIHA, G. B., DİNÇER, E., ERTÜRK, S. E., TİFTİK, E. N. (2020). Türkiye’de Layşmanyazisin Endemik Olduğu Bölgede Kan Bağışçılarında Asemptomatik Leishmania spp. Taşıyıcılığının Seroprevalansı. Flora İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 1, 33–39. https://ajindex.com/articles/158016

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Moreno J, Alvar J. Canine leishmaniasis: epidemiological risk and the experimental model. Trends Parasitol 2002;18:399-405
  2. Gramiccia M, Gradoni L. The current status of zoonotic leishmaniases and approaches to disease control. Int J Parasitol 2005;35:1169-80
  3. Available from: http://www.who.int/leishmaniasis/burden/ Leishmaniasis_Turkey/en/2018.23.10
  4. Control of the leishmaniasis. Report of a Meeting of the WHO Expert Committee on the Control of Leishmaniases. 22-26, March, 2010
  5. Lindoso JA, Lindoso AA. Neglected tropical diseases in Brazil. Rev Inst Med Trop Sao Paulo 2009;51(5):247-53
  6. Herwaldt BL. Laboratory-acquired parasitic infections from accidental exposures. Clin Microbiol Rev 2001;14:659-88
  7. Colomba C, Saporito L, Polara VF, Barone T, Corrao A, Biglino A, et al. Asymptomatic Leishmania infantum infection in an area of northwestern Italy (Piedmont region) where such infections are traditionally nonendemic. J Clin Microbiol 2010;48:131-6
  8. Ates SC, Bagirova M, Allahverdiyev AM, Baydar SY, Koc RC, Elcicek S, et al. Detection of antileishmanial antibodies in blood sampled from blood bank donors in Istanbul. Future Microbiol 2012;7:773-9
  9. Ates SC, Bagirova M, Allahverdiyev AM, Kocazeybek B, Kosan E. Utility of the microculture method for Leishmania detection in non-invasive samples obtained from a blood bank. Acta Trop 2013;128:54-60
  10. Mary C, Faraut F, Lascombe L, Dumon H. Quantification of Leishmania infantum DNA by a real-time PCR assay with high sensivity. J Clin Microbiol 2004;42(11):5249-55
  11. Lo Ym, Tein MS, Lau TK, Haines CJ, Leung TN, Poon PM. Quantitative analysis of fetal DNA in maternal plasma and serum: implications for noninvasive prenatal diagnosis. Am J Hum Genet 1998;62(4):768-75
  12. Ozkeklikci A, Karakus M, Ozbel Y, Toz S. The new situation of cutaneous leishmaniasis after Syrian civil war in Gaziantep city, Southeastern region of Turkey. Acta Trop 2017;166:35-8
  13. Artun O, Kavur H. Prediction of cutaneous leishmaniasis epidemiology in Mersin using ecological niche modeling. Turkiye Parazitol Derg 2018;42(3):191-5
  14. Söbirk SK, Inghammar M, Collin M, Davidsson L. Imported leishmaniasis in Sweden 1993-2016. Epidemiol Infect 2018;146:1267-74
  15. Fotakis EA, Giantsis IA, Avgerinou A, Kourtidis S, Agathaggelidou E, Kapoula C, et al. Identification of Leishmania species in naturally infected sand flies from refugee camps, Greece. Emerg Infect Dis 2019;25(2):361-4
  16. Tiburcio MG, Anversa L, Kanunfre K