Journals / Yeni Medya Elektronik Dergisi / 2026 / Cilt: 3 Sayı: 2

YENİ MEDYADA KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUK ÜZERİNE BİR ANALİZ

Pages
164–177
Publication Date
2019-05-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bahsi geçen bu akaryakıt şirketlerinin resmi Instagram ve Twitter hesapları incelenerek içerik analizleri gerçekleştirilmiş ve sayısal veriler aracılığıyla tablolar halinde verilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Küreselleşmeyle beraber üretim odaklılıktan pazarlama ve müşteri odaklılığa geçiş sürecinde halkla ilişkiler, kurum ve kuruluşların en önemli birimleri haline gelmiştir.
📊
Key Findings & Data:Günümüzde hızla gelişen iletişim teknolojileri kurumsal iletişimi, stratejilerini ve biçimlerini zenginleştirmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bahsi geçen bu akaryakıt şirketlerinin resmi Instagram ve Twitter hesapları incelenerek içerik analizleri gerçekleştirilmiş ve sayısal veriler aracılığıyla tablolar halinde verilmiştir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yeni Medya · Kurumsal Sosyal Sorumluluk · Sosyal Medya

Özet

Küreselleşmeyle beraber üretim odaklılıktan pazarlama ve müşteri odaklılığa geçiş sürecinde halkla ilişkiler, kurum ve kuruluşların en önemli birimleri haline gelmiştir. Günümüzde hızla gelişen iletişim teknolojileri kurumsal iletişimi, stratejilerini ve biçimlerini zenginleştirmiştir. Farklılaşan kurumsal iletişim araçları özel ve resmi kurumlar tarafından halkla ilişkiler alanında çokça kullanılmaktadır. Bu bağlamda söylenebilir ki; halkla ilişkiler, yeni iletişim teknolojilerini uygulamalarına dâhil ederek çift yönlü iletişimi hızlandırmıştır. Günümüzde artan rekabetçi ortamda kurum ve kuruluşlar hedef kitlelerine dijital medya aracılığıyla diğer geleneksel araçlara oranla daha hızlı ve daha düşük maliyetlerle ulaşmaktadır. Oldukça eski bir geçmişe sahip olan sosyal sorumluluk, küreselleşme sürecinde marka ve kurumların ön plana çıkması ve güçlenmesiyle tekrar sorgulanır olmuştur. Rekabet üstünlüğü elde etmek isteyen işletmeler halkla ilişkilerin en önemli unsurlarından olan kurumsal sosyal sorumluluğu, işletmelerin uzun vadede sürdürülebilir olması, kurumsal kimlik ve güçlü bir imaj olgusu için sıklıkla kullanmaktadır. Bu noktada işletmeler hedef kitlelerine kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetlerini aktarmak için yeni medya araçlarını etkin şekilde kullanmaktadır. Araştırmanın konusunu Türkiye’de faaliyet gösteren Shell, Opet ve Total akaryakıt şirketlerinin sosyal medyada kurumsal sosyal sorumluluk faaliyetleri ve kullanımları oluşturmaktadır. Araştırmanın yöntemi içerik analizidir. Çalışma yönteminde kategoriler oluşturularak kodlamalar yapılmış ve sonuçlara ulaşılmıştır. Bahsi geçen bu akaryakıt şirketlerinin resmi Instagram ve Twitter hesapları incelenerek içerik analizleri gerçekleştirilmiş ve sayısal veriler aracılığıyla tablolar halinde verilmiştir.

🔖

Cite This Article

Çelik, Y., Ilgın, H. Ö. (2019). YENİ MEDYADA KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUK ÜZERİNE BİR ANALİZ. Yeni Medya Elektronik Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 2, 164–177. https://ajindex.com/articles/1577858

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (40)

  1. Altunay, A. (2012). Yeni Medya ve. (D. Yengin, Edt.) İstanbul:
  2. Anahtar Kitaplar. Becerikli, S. Y. (2000). Halkla İlişkiler ve Etik. Ankara Halkla İlişkiler Derneği Yayın Organı İçinde, Bahar 2000, Sayı 8, 24-27.
  3. Bulduklu, Y. (2015).
  4. İmaj Yönetimi Yaklaşımlar, Taktikler, Stratejiler. İstanbul: Literatürk Acedemia. Christian Fuchs ( 2014). Sosyal Medya Eleştirel Bir Giriş. Çev. Diyar Saraçoğlu ve İlker Kalaycı. İstanbul:
  5. NotaBene yayınları. Çakır, H. (2007). Geleneksel Gazetecilik Karşısında İnternet Gazeteciliği. Kayseri Erciyes Üniversitesi SBE Dergisi, 1(22), 123-149.
  6. Dedeoğlu, G. (2016).
  7. Teknoloji, İletişim, Yeni Medya ve Etik. İstanbul:
  8. Sentez. Demir, R. ve Türkmen, E. (2015). Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 13(3), 242-263.
  9. Erol, Eren (2002). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası, İstanbul:
  10. Beta Yayını. Kayalar M. ve Özmutaf, N. M. (2007). Kurumsal Sosyal Sorumluluk ve Yönetişim Kültürü Bağlamında Etkileşim. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), 107-119.
  11. Koçel, T. (2007). İşletme Yöneticiliği. İstanbul:
  12. Arıkan Yayınları.
  13. Özdemir, Ö. H. (2007). Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılamalarının Örgütsel Özdeşleşme, Örgütsel Bağlılık ve İş Tatminine Etkisi: OPET Çalışanlarına Yönelik Uygulama. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi SBE. Özkoçak, Y. (2014). Yenilenen Medya. (M. Aytekin, Dü.) İstanbul:
  14. Akademi Yayın Evi. Rivers, W. (1982). The Other Government: Power and the Washington Media. (A. Aslan, Çev.) New York: Universe Books. Taş, O. (2017).
  15. İletişim, Medya ve Kültür. Ankara:
  16. Ütopya yayın Evi. Tavşancıl, E. & Aslan A.E. (2001).
  17. İçerik Analizi ve Uygulama Örnekleri, İstanbul:
  18. Epsilon Yayıncılık. Uztuğ, F. (2003). Davulu Taşıyanlar Tokmağı Vuranlar: Markanın Kurumsal İletişim Yönetimi. Marka Dolu Marka. içinde İstanbul:
  19. MediaCat. Yengin, D. (2014).
  20. Yeni Medya ve Dokunmatik Toplum, İstanbul: Der’in Yayınları.
  21. Altunay, A. (2012). Yeni Medya ve. (D. Yengin, Edt.) İstanbul:
  22. Anahtar Kitaplar. Becerikli, S. Y. (2000). Halkla İlişkiler ve Etik. Ankara Halkla İlişkiler Derneği Yayın Organı İçinde, Bahar 2000, Sayı 8, 24-27.
  23. Bulduklu, Y. (2015).
  24. İmaj Yönetimi Yaklaşımlar, Taktikler, Stratejiler. İstanbul: Literatürk Acedemia. Christian Fuchs ( 2014). Sosyal Medya Eleştirel Bir Giriş. Çev. Diyar Saraçoğlu ve İlker Kalaycı. İstanbul:
  25. NotaBene yayınları. Çakır, H. (2007). Geleneksel Gazetecilik Karşısında İnternet Gazeteciliği. Kayseri Erciyes Üniversitesi SBE Dergisi, 1(22), 123-149.
  26. Dedeoğlu, G. (2016).
  27. Teknoloji, İletişim, Yeni Medya ve Etik. İstanbul:
  28. Sentez. Demir, R. ve Türkmen, E. (2015). Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılarının Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 13(3), 242-263.
  29. Erol, Eren (2002). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası, İstanbul:
  30. Beta Yayını. Kayalar M. ve Özmutaf, N. M. (2007). Kurumsal Sosyal Sorumluluk ve Yönetişim Kültürü Bağlamında Etkileşim. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), 107-119.
  31. Koçel, T. (2007). İşletme Yöneticiliği. İstanbul:
  32. Arıkan Yayınları.
  33. Özdemir, Ö. H. (2007). Çalışanların Kurumsal Sosyal Sorumluluk Algılamalarının Örgütsel Özdeşleşme, Örgütsel Bağlılık ve İş Tatminine Etkisi: OPET Çalışanlarına Yönelik Uygulama. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi SBE. Özkoçak, Y. (2014). Yenilenen Medya. (M. Aytekin, Dü.) İstanbul:
  34. Akademi Yayın Evi. Rivers, W. (1982). The Other Government: Power and the Washington Media. (A. Aslan, Çev.) New York: Universe Books. Taş, O. (2017).
  35. İletişim, Medya ve Kültür. Ankara:
  36. Ütopya yayın Evi. Tavşancıl, E. & Aslan A.E. (2001).
  37. İçerik Analizi ve Uygulama Örnekleri, İstanbul:
  38. Epsilon Yayıncılık. Uztuğ, F. (2003). Davulu Taşıyanlar Tokmağı Vuranlar: Markanın Kurumsal İletişim Yönetimi. Marka Dolu Marka. içinde İstanbul:
  39. MediaCat. Yengin, D. (2014).
  40. Yeni Medya ve Dokunmatik Toplum, İstanbul: Der’in Yayınları.