AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis highlights the potential of digital games as mediums of cultural transmission, identity formation, and narrative innovation, underscoring the need for interdisciplinary approaches in future research.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study analyzes the transformation and reconstruction of mythological characters featured in the expansion pack Assassin’s Creed: Odyssey – Fate of Atlantis, through the lens of Vladimir Propp’s narrative theory. Digital games not only draw from the narrative structures of mythology but also reinterpret classical figures by constructing multilayered storylines that evolve in response to player choices. Focusing on characters such as Hermes, Persephone, Hekate, Atlas, Charon, and Poseidon, the research compares their mythological origins with their in-game representations. Through this comparative analysis, the study reveals how these figures adopt new narrative functions, diverging from their traditional mythological roles. Applying Propp’s morphological model, the characters are categorized into narrative roles such as hero, villain, helper, false hero, and dispatcher. The findings suggest that digital games go beyond mere transmission of mythological elements, offering reimagined narratives aligned with contemporary cultural and aesthetic demands. This highlights the potential of digital games as mediums of cultural transmission, identity formation, and narrative innovation, underscoring the need for interdisciplinary approaches in future research.
Özet
Bu çalışma, “Assassin’s Creed: Odyssey – Fate of Atlantis” adlı dijital oyunun ek paketinde yer alan mitolojik karakterlerin, anlatı içerisindeki dönüşüm ve yeniden inşa süreçlerini Vladimir Propp’un anlatı kuramı bağlamında incelemektedir. Dijital oyunlar, mitolojinin anlatı dünyasından beslenirken, klasik karakterleri yeniden yorumlamakta, oyuncu deneyimini zenginleştiren ve oyuncunun kararları doğrultusunda olay örgüsü gelişimi gösteren çok katmanlı anlatı yapıları inşa etmektedir. Araştırmada, başta Hermes, Persefoni, Hekate, Atlas, Haron ve Poseidon olmak üzere, oyunda yer alan mitolojik karakterlerin, orijinal mitolojik kökenleri ile oyun içindeki temsilleri karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bu analizler, karakterlerin işlevsel dönüşümünü ve klasik mitolojideki rollerinden farklılaşarak nasıl yeni anlatı işlevleri üstlendiklerini ortaya koymaktadır. Propp’un masal biçimbilimi modelinin temel alındığı çalışmada, karakterler “kahraman”, “kötü karakter”, “yardımcı”, “sahte kahraman” ve “gönderen” gibi anlatı rolleriyle sınıflandırılmıştır. Sonuç olarak, dijital oyunların, mitolojik anlatı öğelerini yalnızca aktarmakla kalmayıp, onları çağdaş kültürel ve estetik ihtiyaçlar doğrultusunda yeniden kurguladığı; bu bağlamda oyun geliştiricilerinin, klasik anlatı kuramlarının ötesine geçerek etkileşimli ve yenilikçi hikâye deneyimleri sunduğu belirlenmiştir. Bu çalışma, dijital oyunların kültürel aktarım, kimlik inşası ve anlatı çeşitliliği bağlamında ele alınması gerektiğini vurgulamakta ve disiplinlerarası yeni araştırmalara zemin hazırlamaktadır.