AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, the study suggests that digitalization in musicology and performance practices has evolved beyond methodological expansion alone and may be understood as a multilayered field of structural transformation that reconfigures the relationships among knowledge production, cultural circulation, performance inquiry, and legal regulation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine the multidimensional effects of digitalization on musicology and performance practices. The study addresses major transformation domains through thematic axes, including data-driven new musicology approaches, artificial intelligence-assisted musical production processes, digital archiving and cultural memory practices, performance analytics and performance research, digital aesthetics and streaming culture, as well as debates surrounding copyright and digital rights. The research was designed as a qualitative review study and employed a semi-systematic literature review based on systematic screening principles in combination with thematic analysis. Literature searches were conducted between January 1, 2020, and March 31, 2026, through the Web of Science, Scopus, Google Scholar, and IEEE Xplore databases. A total of 186 publications were initially identified. Following the removal of duplicate records and preliminary screening procedures, 74 studies were subjected to detailed examination, and 44 studies meeting thematic relevance and content-based inclusion criteria were included in the final analysis. The collected data were evaluated through thematic analysis. The findings suggest that digitalization in musicology and performance practices is associated with transformations extending beyond the diversification of technical tools. Multidimensional changes appear to have emerged in the ways musical knowledge is produced, preserved, interpreted, circulated, and legally defined. Data-driven musicology approaches have expanded repertoire analysis through large-scale computational and metadata-supported investigations, while artificial intelligence-assisted production systems have intensified discussions concerning creativity, originality, and authorship. Digital archives appear to contribute to the preservation, reinterpretation, and circulation of cultural memory, whereas performance analytics has introduced data-driven and multimodal perspectives into performance research. In parallel, streaming platforms seem to reshape musical circulation and listening practices through algorithmic recommendation systems, making platform-based visibility and digital dissemination increasingly influential. Debates surrounding copyright and digital rights have further increased the visibility of legal and ethical concerns within musicological research. In conclusion, the study suggests that digitalization in musicology and performance practices has evolved beyond methodological expansion alone and may be understood as a multilayered field of structural transformation that reconfigures the relationships among knowledge production, cultural circulation, performance inquiry, and legal regulation.
Özet
Bu çalışma, dijitalleşmenin müzikoloji ve icra pratikleri üzerindeki etkilerini çok boyutlu bir çerçevede incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada veri temelli yeni müzikoloji yaklaşımları, yapay zekâ destekli müzikal üretim süreçleri, dijital arşivleme ve kültürel bellek uygulamaları, performans analitiği ve icra araştırmaları, dijital estetik ve streaming kültürü ile telif hakları ve dijital haklar tartışmaları tematik eksenler doğrultusunda ele alınmıştır. Araştırma, nitel bir derleme araştırması olarak tasarlanmış; sistematik tarama ilkelerine dayalı yarı sistematik (semi-systematic) bir literatür incelemesi ile tematik analiz yaklaşımı birlikte kullanılmıştır. Literatür taraması kapsamında Web of Science, Scopus, Google Scholar ve IEEE Xplore veri tabanlarında 1 Ocak 2020 ile 31 Mart 2026 tarihleri arasında gerçekleştirilen taramalar sonucunda toplam 186 yayına ulaşılmış; yinelenen kayıtların çıkarılması ve ön değerlendirme sürecinin ardından 74 çalışma ayrıntılı incelemeye alınmış, tematik uygunluk ve içerik ölçütleri doğrultusunda belirlenen 44 çalışma analiz kapsamına dâhil edilmiştir. Elde edilen veriler tematik analiz yaklaşımıyla değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, dijitalleşmenin müzikoloji ve icra pratiklerinde teknik araçların çeşitlenmesinin ötesine geçen bir dönüşümle ilişkili olduğunu; müziksel bilginin üretilmesi, korunması, yorumlanması, dolaşıma girmesi ve hukukî olarak tanımlanması süreçlerinde çok boyutlu değişimlerin ortaya çıkabildiğini düşündürmektedir. Veri temelli yeni müzikoloji yaklaşımlarının repertuvar incelemelerini daha geniş ölçekli veri analizleriyle desteklediği, yapay zekâ destekli üretim sistemlerinin yaratıcılık ve özgünlük tartışmalarını yeniden görünür hâle getirdiği, dijital arşivlerin kültürel belleğin korunması ve yeniden dolaşıma sokulmasına katkı sunduğu, performans analitiğinin icra araştırmalarına veri temelli ve çok modlu bir boyut kazandırdığı görülmüştür. Ayrıca streaming platformlarının müziksel dolaşım ve dinleme pratiklerini algoritmik öneri sistemleri aracılığıyla etkileyebildiği; telif hakları ve dijital haklar bağlamındaki tartışmaların ise müzikoloji araştırmalarında hukukî ve etik boyutları daha görünür hâle getirdiği anlaşılmıştır. Sonuç olarak çalışma, dijitalleşmenin müzikoloji ve icra pratiklerinde yalnızca yöntemsel bir genişleme oluşturmadığını; bilgi üretimi, kültürel dolaşım, performans inceleme ve hukukî düzenlemeler arasındaki ilişkileri yeniden biçimlendirebilen çok katmanlı bir dönüşüm alanı sunduğunu düşündürmektedir.