İnsana yönelik tümel değerlendirme meselenin detayına inmeyi zorlaştırabileceği için insanın spesifik bir gerçekliği olan kendini aldatma, çalışmamızın sınırlarını oluşturacaktır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Jean Paul Sartre(1905-1980), dönemi olan 20.yy’da üretken yapısı ve özgün düşünceleriyle çağını etkilediği gibi insana dair kavrayışında da ayrıcalıklı yer edinmiş bir filozoftur.
📊
Key Findings & Data:İnsanı birçok yönden inceleyip değerlendiren Sartre’ın etkisi, kendi çağıyla sınırlı kalmamış yaşadığımız dönemde de araştırmacıların odağından eksik olmamıştır.
💡
Conclusion & Impact:İnsana yönelik tümel değerlendirme meselenin detayına inmeyi zorlaştırabileceği için insanın spesifik bir gerçekliği olan kendini aldatma, çalışmamızın sınırlarını oluşturacaktır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sartre düşüncesi · İnsan gerçekliği · Yalan
Özet
Jean Paul Sartre(1905-1980), dönemi olan 20.yy’da üretken yapısı ve özgün düşünceleriyle çağını etkilediği gibi insana dair kavrayışında da ayrıcalıklı yer edinmiş bir filozoftur. İnsanı birçok yönden inceleyip değerlendiren Sartre’ın etkisi, kendi çağıyla sınırlı kalmamış yaşadığımız dönemde de araştırmacıların odağından eksik olmamıştır. Bu makale de literatürdeki çokluğun farkında olan bir bilinçle kaleme alınmış; özellikle Sartre düşüncesinde insanın kendi bilinciyle münasebeti olan kendini aldatma tavrını ele alıp değerlendirmek için yazılmıştır. İnsana yönelik tümel değerlendirme meselenin detayına inmeyi zorlaştırabileceği için insanın spesifik bir gerçekliği olan kendini aldatma, çalışmamızın sınırlarını oluşturacaktır.
Avcı, M., Topkafa, H. (2024). J. P. SARTRE DÜŞÜNCESİNDE İNSANIN ONTOLOJİK BİR GERÇEKLİĞİ: MAUVAİSE FOİ. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 1, 52–63. https://doi.org/10.58201/utsobilder.1488485
Akgündüz, G. Ö. (2013) “Sartre Düşüncesi’nde Etik Birliktelik Olanağı: Özne Biz.” Posseıble Dergisi: 3, 25-43.
Ali Han B. (2022): “Sahnede Felsefe: Sartre Tiyatrosunun Felsefî Çerçevesi.” Kaygı. Bursa Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi Cilt-Sayı: 21-1 260-286.
Aster, E. V. (2018) Ernest von Aster’in Ders Notları Felsefe Tarihi İlkçağ ve Ortaçağ. Derleyen Vural Okur, Bursa: Sentez Yayınları
Biemel, W. (1984) Sartre’ın Yaşamı ve Sanatı. Çeviren: Veysel Atayman. İstanbul: Alan Yayıncılık
Dindar, B. (1986) “Sokrates ve J.–P. Sartre Felsefesinde İnsan.” Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 1.1, 77-86.
Doğan, N. (2020) “Sartre ve Gabriel Marcel’de İnsan Sorunu” Doktora Tezi, Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
Freud, S. (1994) Kendi Kendine Psikanaliz. İstanbul: Düşünen Adam Yayınları.
Gordon, H. and Gordon R. (1996). “Sartre on questioning versus the curse of bad faith: The educational challenge.” Studies in Philosophy and Education 15.
Gürsoy, K. (2015) J.P. Sartre Ateizminin Doğurduğu Problemler. Ankara: Aktif Düşünce Yayınları.
Husserl, Edmund. Kesin Bir Bilim Olarak Felsefe Çeviren: Abdullah Kaygı. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu. 2014
Murdoch, I. (1981) Sartre’ın Yazarlığı ve Felsefesi Çeviren: Selahattin Hilav. İstanbul: Yazko Yayınları.
Neu, J. (1988) “Divided Minds: Sartre’s ‘Bad Faith’ Critique of Freud.” The Review of Metaphysics, vol. 42, no. 1, pp. 79–101. JSTOR, http://www.jstor.org/stable/20128695. Accessed 3 Apr. 2024.
Nietzsche, F. W. (2012) Böyle Buyurdu Zerdüşt. Çeviren: Sevil İnan Sönmez. İstanbul: Akvaryum Yayınevi.
Özden, H. Ö. Elmalı, O. (2017) İlkçağ Felsefesi Tarihi İstanbul: Bilge Kültür Sanat Yayınları.
Öztürk, E.G. (2022) “Sartre’ın Varlık Görüşünün Yol Açtığı Antropolojik Sorunlar The Anthropological Problems of Sartre’s View of Being.” Sofist., Sayı:5.
Polat, E. ve Aşkin, Z. (2017): “Ölüm Kavramının Heidegger ve Sartre Felsefesindeki Yeri.” Kilikya Felsefe Dergisi, 1, 42-60.
Santoni, R. E. (2020) “Bad Faith and Character in Jonathan Webber’s Sartre: An Appreciation and Critique.” Sartre Studies International, vol. 26, no. 1, pp. 38–60. JSTOR, https://www.jstor.org/stable/48745476. Accessed 28 Mar. 2024.
Sartre J.P. (2021b) Sözcükler Çeviren: Selahattin Hilav. İstanbul: Can Sanat Yayınları.
Sartre J.P. (1965) Gizli Oturum. Çeviren: Bertan Onaran. İstanbul: De Yayınevi.
Sartre, J.P. (2001) Jean Paul Sartre: Basic Writings. Routledge, Taylor&Francis Group, (Ed. B. Stephen Priest), London-New York.
Sartre, J.P. (2022) Bulantı. Çeviren: Selahattin Hilav İstanbul: Can Sanat Yayınları.
Urgancı, N. (2020) “Varlık ve Hiçlik Bağlamında Jean-Paul Sartre’ın Estetik Teorisi.” Felsefe Arkivi 52, 59-81.
Zeynep İ.Ö. (2015) “Sartre Düşüncesi’nde Ben’in Olanaksızlığı Olarak Mauvaıse Foı”, Yüksek Lisans Tezi Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.