SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 12 Sayı: 1

Investigation Of Academic Dishonesty Tendency Levels Of Ankara University Sports Sciences Faculty Students

Ankara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Akademik Sahtekârlık Eğilim Düzeylerinin İncelenmesi

Bahar Keleş(ANKARA ÜNİVERSİTESİ)0009-0007-2730-2251
Berat Okan Çiftci(ANKARA ÜNİVERSİTESİ)0009-0008-1388-1552
Hazel Özsoy Murat(ANKARA ÜNİVERSİTESİ)0009-0005-4444-576X
Semiyha Tuncel(ANKARA ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-0075-821X
Pages
20–39
Publication Date
2026-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to the research findings, participants' tendencies towards academic dishonesty were found to differ significantly according to gender, department, class and family education level, while no significant variation was observed according to age and monthly income level.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Academic dishonesty tendency is an important area of study that has been the subject of numerous research projects and requires monitoring to determine whether they change over time.
📊
Key Findings & Data:The research population consists of a total of 797 students officially enrolled at Ankara University Faculty of Sports Sciences.
💡
Conclusion & Impact:According to the research findings, participants' tendencies towards academic dishonesty were found to differ significantly according to gender, department, class and family education level, while no significant variation was observed according to age and monthly income level.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2022 Verileri
⚙️Variables:Kopya çekme · intihal · akademik sahtekarlık

Abstract

Academic dishonesty tendency is an important area of study that has been the subject of numerous research projects and requires monitoring to determine whether they change over time. This study aims to examine the tendencies of students studying at Ankara University Faculty of Sports Sciences towards academic dishonesty. The research population consists of a total of 797 students officially enrolled at Ankara University Faculty of Sports Sciences. According to Anderson (Anderson, 1990: 202), in studies with a population size between 500 and 1000, the lower limit of the sample size that should be determined for an acceptable margin of error of 5% is 277 (Balcı, 2022: 113). This number corresponds to approximately 35% of the population of 797. Accordingly, taking this ratio into account, 169 male and 169 female students selected through stratified random sampling constitute the sample of the study. The data were collected using the Academic Dishonesty Tendency Scale, which consists of four sub-dimensions and 22 items, after the necessary permissions were obtained. The maximum score obtained from the scale is 110, and an increase in scores is interpreted as an increase in the level of Academic Dishonesty Tendency. The SPSS package programme was used to analyse the research data, and the Mann-Whitney U and Kruskal-Wallis tests were applied due to the variables not meeting the normal distribution condition. According to the research findings, participants' tendencies towards academic dishonesty were found to differ significantly according to gender, department, class and family education level, while no significant variation was observed according to age and monthly income level.

Özet

Akademik sahtekârlık eğilimi birçok araştırmaya konu olan ve zaman içinde değişiklik gösterip göstermediği takip edilmesi gereken önemli bir çalışma alanıdır. Bu çalışmada, Ankara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi’nde öğrenim gören öğrencilerin akademik sahtekârlığa ilişkin eğilimlerinin incelenmesi hedeflenmiştir. Araştırma evrenini Ankara Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi’nde resmi olarak kayıtlı halde bulunan toplam 797 öğrenci oluşturmaktadır. Anderson’a (Anderson,1990: 202) göre evren büyüklüğü 500–1000 arasında olan araştırmalarda, %5 kabul edilebilir hata payı için belirlenmesi gereken örneklem sayısının alt sınırı, 277’dir (Balcı, 2022: 113). Bu sayı 797 olan evrenin yaklaşık %35’ine karşılık gelmektedir. Bu doğrultuda, söz konusu oran dikkate alınarak tabakalı seçkisiz örnekleme yoluyla seçilen 169’u erkek, 169’u kadın öğrenci araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veriler, gerekli izinler alındıktan sonra dört alt boyut ve 22 maddeden oluşan Akademik Sahtekârlık Eğilimi Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Ölçekten elde edilen maksimum puan 110 olup, puanların artışı Akademik Sahtekarlık Eğilim düzeyinin arttığı şeklinde yorumlanmaktadır. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde SPSS paket programından yararlanılmış olup, değişkenlerin normal dağılım koşulunu sağlamaması nedeniyle Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testleri uygulanmıştır. Araştırma bulgularına göre, katılımcıların akademik sahtekarlık eğilimleri cinsiyet, bölüm, sınıf ve aile eğitim düzeyine göre anlamlı biçimde farklılaştığı ortaya koyulurken yaş ve aylık gelir düzeyine göre anlamlı bir değişim göstermediği tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

Keleş, B., Çiftci, B. O., Murat, H. Ö., Tuncel, S. (2026). Investigation Of Academic Dishonesty Tendency Levels Of Ankara University Sports Sciences Faculty Students. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 12 Sayı: 1, 20–39. https://ajindex.com/articles/1567806

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (49)

  1. Ahmed, K. (2018). Student Perceptions of Academic Dishonesty in a Private Middle Eastern University. Higher Learning Research Communications, 8(1), 16-29.
  2. Akbulut, Y., Şendağ, S., Birinci, G., Kılıçer, K., Şahin, M. C., & Odabaşı, H. F. (2008). Exploring the types and reasons of Internet-triggered academic dishonesty among Turkish undergraduate students: Development of Internet-Triggered Academic Dishonesty Scale (ITADS). Computers & education, 51(1), 463-473.
  3. Aruğaslan, E. (2024). Examining the relationship of academic dishonesty with academic procrastination, and time management in distance education. Heliyon, 10(19), e38827. http://dx.doi.org/10.1016/j.heliyon.2024.e38827
  4. Aydın, S., & Güllü, M. (2021). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Kopya Çekmeye Yönelik Tutumlarının İncelenmesi: Bir Karma Yöntem Araştırması. Uluslararası Spor Bilimleri Öğrenci Çalışmaları, 3(2), 1-9. https://izlik.org/JA96CW62UN
  5. Balcı, A. (2022). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Akademi.
  6. Benzer, S., & Kara, F. (2020). Lisansüstü Öğrencilerin Bilimve Etik Konusundaki Görüşleri. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(1), 288-308.
  7. Birinci, G., & Odabaşı, H. F. (2006). Akademik çalışmalarda internet kullanımı: Etik bunun neresinde? 6. Uluslararası Eğitim Teknolojileri Konferansı Bildiriler, 1, 289-295.
  8. Çelik, T. (2020). Sosyal Bilgiler Öğretmenliği ve İlahiyat Fakültesi öğrencilerinin kopya çekme eğilimlerinin incelenmesi. Muallim Rıfat Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 97-120.
  9. Dağaşan, A., Durmuş, M., Saka, T., & Saka, E. (2017). Examination of Plagiarism Tendency of Faculty of Education Students. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(2), 1-14. https://izlik.org/JA84AF86TU
  10. Dellal, N.A., Yönet, H & Akın, E.B. (2017). Üniversite kimliği ve akademik sahtekarlık: Yabancı dil öğretmen adaylarının akademik sahtekarlığa ilişkin tutumları. 1.Uluslararası Çağdaş Eğitim Araştırmaları Kongresi. https://www.researchgate.net/publication/323727579
  11. Eminoğlu, E.(2008). Üniversite öğrencilerinin akademik sahtekarlık eğilimlerinin ölçülmesine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Yüksek Lisans Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu
  12. Ersoy, A. (2014). İnternet Kaynaklarından İntihal Yaptığımın Farkında Değildim: Bir Olgubilim Araştırması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (35), 47–60.
  13. Gerdeman, R. D. (2000). Academic dishonesty and the community college. ERIC Clearinghouse for Community Colleges,University of California, Los Angeles, USA.
  14. Güler, D., Güler, Y., & Tuncel, S. (2021). Lisansüstü eğitimde öğrencilerin danışmanı ile olan ilişkilerinde yaşadıkları etik dışı davranışlar/non-ethical behaviours that exists in the relationship between postgraduate students and their advisors. Education & Youth Research, 1(1), 21-30.
  15. Gümüşgül, O., Üstün, Ü. D., Işık, U., & Demirel, D. H. (2013). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin akademik sahtekârlık eğilim düzeylerinin değerlendirilmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(2), 131-138.
  16. Hançer, A. H. (2017). Fen bilgisi öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarının akademik sahtekârlık eğilimleri üzerindeki etkisi. Turkish Studies, 12(6), 387-402.
  17. Ikupa, J. C. B. (1997). Causes and cure of examination malpractices. The Business Administrator, 1(1), 38-39.
  18. Juyal, D., Thawani, V., & Thaledi, S. (2015). Rise of academic plagiarism in India: reasons, solutions and resolution. Lung India, 32(5), 542-543.
  19. Kadı, A., Beytekin, O. F., & Arslan, H. (2016). Academic dishonesty tendencies and values of teacher candidates. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, (3), 396-401.
  20. Karasar, N. (2023). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar, ilkeler, teknikler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  21. Kıral, B., & Saracaloğlu, S. (2018). Akademik sahtekârlık eğilimi ile olumsuz değerlendirilme korkusu arasındaki ilişki. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 323-359.
  22. Koç, S., & Memduhoğlu, H. B. (2021). Üniversite Öğrencilerinin Kopya Çekmeye Yönelik Genel Eğilimlerinin Belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 194-221. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2021.21.60703-565294
  23. Koçer, T., & Çakmak, N. (2025). Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü Lisans Öğrencilerinin Akademik Sahtekârlık Eğilimleri: Atatürk Üniversitesi Örneği. Bilgi Yönetimi, 8(1), 212-234.
  24. Kose, O., & Arikan, A. (2011). Reducing plagiarism by using online software: An experimental study. Online Submission, 1, 122-129.
  25. Küçüktepe, S. E., & Küçüktepe, C. (2012). Tarih Öğretmeni Adaylarının Kopya Çekme Eğilimlerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. HAYEF: Journal of Education, 9(1), 115-125.
  26. Lin, C. H. S., & Wen, L. Y. M. (2007). Academic dishonesty in higher education: A nationwide study in Taiwan. Higher Education, 54(1), 85-97.
  27. Namlu, A. G., & Odabasi, H. F. (2007). Unethical computer using behavior scale: A study of reliability and validity on Turkish university students. Computers & Education, 48(2), 205-215.
  28. Orhan, F., & Günay, A. (2014). Üniversite öğrencilerinin internet tabanlı akademik usulsüzlük nedenlerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 15(1), 176-190.
  29. Ömür, Y. E., Aydın, R., & Argon, T. (2014). Olumsuz değerlendirilme korkusu ve akademik sahtekârlık. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, (9), 131-149.
  30. Özden, M., & Özden, D. Ö. (2015). Öğretmen adaylarına göre akademik usulsüzlük davranışları. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, (1), 88-98.
  31. Özden, M., Özden, D. Ö., & Biçer, B. (2015). Akademik Usulsüzlük: Sınıf Öğretmeni Adaylarının Deneyimleri. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (45), 130-143.
  32. Qualls, R. C., Figgars, L., & Gibbs, D. (2016). The relationship among childhood discipline, adult attachment, and academic dishonesty in college students. College Student Journal, 51(1), 7–18.
  33. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. USA: Pearson Education Limited.
  34. Taşgın, A., & Taşgın, F. G. (2021). An Analysis of the Internet-Triggered Academic Dishonesty and Reasons of Preservice Teachers. International Journal of Educational Studies and Policy, 2(1), 1-14.
  35. Taşgın, A., Kıncal, R. Y., Küçükoğlu, A., & Ozan, C. (2019). Öğretmen adaylarının kopya çekmeye ilişkin tutumları ile akademik sahtekârlık eğilimleri arasındaki ilişki. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 9(2), 608-639.
  36. Tayfun, A., Aysen, E., & Silik, C. E. (2020). Akademik Sahtekârlık ile İlgili Öğrenci Eğilimlerinin Belirlenmesi: Turizm Fakültesi Örneği (Determination of Student Tendencies Related to Academic Dishonesty: The Case of Tourism Faculty). Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 8(4), 2621-2638.
  37. Tekel, E., & Korkman, H. (2020). Üniversite Öğrencilerinin Akademik Sahtekarlık Eğilimlerinin Yordayıcısı Olarak Ahlaki İkilem. The Journal of Academic Social Science Studies, (Year: 13-Number: 79), 41-53.
  38. Türkiye Bilimler Akademisi. (2002). Bilimsel araştırmada etik ve sorunları. Türkiye Bilimler Akademisi Yayınları.
  39. Uçak, N. Ö., & Birinci, H. G. (2008). Bilimsel etik ve intihal. Türk kütüphaneciliği, 22(2), 187-204. Uçak, N.,& Ünal, Y., (2015). Hacettepe Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Öğrencilerinin Akademik Sahtekârlık ve İntihal Konusundaki Görüşleri. Prof. Dr. İrfan Çakın’a armağan (ss.251-264), Ankara: Hacettepe Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü.
  40. Uğurlu, N. (2022). Öğretmen adaylarının bilimsel okuryazarlık düzeyleri, günlük yaşamdaki fen olaylarına bilgi temelli yaklaşımları ve akademik etik değerlerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Akdeniz Üniversitesi, Antalya.
  41. Uzun, E., Karakuş, T., Kurşun, E., & Karaaslan, H. (2007). Öğrenci gözüyle “aşırma” (intihal): neden ve çözüm önerileri. Akademik Bilişim, 7, 183-188.
  42. Yangin, S. (2009). İlköğretim Öğretmen Adaylarının Kopya Çekmeye Yönelik Tutum Ve Görüşleri. Balikesir University Journal of Social Sciences Institute, 12(21).
  43. Yaşar, E. (2018). Akademik intihal, nedenleri ve çözüm önerileri. International Journal of Scholars in Education, 1(1), 34-44.
  44. Yesilyurt, E. (2014). Academic Locus of Control, Tendencies Towards Academic Dishonesty and Test Anxiety Levels as the Predictors of Academic Self-Efficacy. Educational Sciences: Theory and Practice, 14(5), 1945-1956.
  45. Yıldırım, S. (2015). Üniversite öğrencilerinin akademik başarı, akademik erteleme, kopya çekme ve devamsızlık durumlarının yordayıcısı olarak sosyal bağlılık(Yüksek Lisans Tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.
  46. Yıldırım, Z. (2018). Çankırı Karatekin Üniversitesi Araştırma Görevlilerinin İntihal Algısı. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
  47. Yılmaz, K. (2024). Türkiye’de Yayınlanan Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Konulu Makalelerin İncelenmesi (1993-2022). MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(1), 77-92.
  48. Yükseköğretim Kurulu. (2016, 20 Nisan). Lisansüstü eğitim ve öğretim yönetmeliği. T.C. Resmî Gazete (Sayı: 29690).
  49. Zeytinkaya, D. (2018). Kopya Çekmeye Yönelik Fransızca Öğretmen Adaylarının Görüşleri. Socıal Scıences Studıes Journal (SSSJournal), 4(23), 4458-4467.