Journals / Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 4 Sayı: 3

ÖZ-YETERLİLİĞİN ARKASINDAKİ İTİCİ GÜÇ: ÖZNEL İYİ OLUŞ

Yahya Beyhan(Milli Eğitim)
Abdulvehap Boz(Siirt Universitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri)
Pages
122–144
Publication Date
2020-10-10
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Analiz sonuçları öz-yeterlilik ile öznel iyi oluş arasında pozitif yönlü ve anlamlı düzeyde bir ilişkinin varlığını ortaya koymuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı lise öğrencilerinin öz-yeterlilik ve öznel iyi oluş algıları arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmaktır.
📊
Key Findings & Data:Siirt ili Pervari ilçesindeki devlet okullarında eğitimlerine devam eden 406 (205 Kız, 201 Erkek) lise öğrencisinin katıldığı ve ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilen bu araştırmada veri toplama araçları olarak kişisel bilgi formunun yanı sıra iki farklı ölçme aracı kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Analiz sonuçları öz-yeterlilik ile öznel iyi oluş arasında pozitif yönlü ve anlamlı düzeyde bir ilişkinin varlığını ortaya koymuştur.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Öz yeterlilik · Pozitif Psikoloji · Öznel iyi oluş

Özet

Bu araştırmanın amacı lise öğrencilerinin öz-yeterlilik ve öznel iyi oluş algıları arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmaktır. Araştırmanın diğer bir amacı, lise öğrencilerinin öz-yeterlilik algılarının belirlenmesinde öznel iyi oluşun öğrenciler arasında aracılık rolü oynayıp oynamadığını tespit etmektir. Lise öğrencilerinin öz-yeterlilik ve öznel iyi oluş algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi araştırmamızın bir diğer amacıdır. Siirt ili Pervari ilçesindeki devlet okullarında eğitimlerine devam eden 406 (205 Kız, 201 Erkek) lise öğrencisinin katıldığı ve ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilen bu araştırmada veri toplama araçları olarak kişisel bilgi formunun yanı sıra iki farklı ölçme aracı kullanılmıştır. Araştırma kapsamında toplanan verilerin analizinde t-testi, ANOVA ve Regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırma bulguları lise öğrencilerinin genel öz-yeterlilik ve öznel iyi oluş düzeylerinin ortalamanın üzerinde olduğu ve öz-yeterlilik algılarının cinsiyet ve yaş değişkenine göre farklılaşmadığını göstermektedir. Analiz sonuçları öz-yeterlilik ile öznel iyi oluş arasında pozitif yönlü ve anlamlı düzeyde bir ilişkinin varlığını ortaya koymuştur.

🔖

Cite This Article

Beyhan, Y., Boz, A. (2020). ÖZ-YETERLİLİĞİN ARKASINDAKİ İTİCİ GÜÇ: ÖZNEL İYİ OLUŞ. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 3, 122–144. https://doi.org/10.47525/ulasbid.784350

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Angner, E. (2011). The evolution of eupathics: The historical roots of subjective measures of well-being International Journal of Wellbeing, 1(1), 4-41.
  2. Aktürk, Ü., Aylaz, R. (2013). “Bir ilköğretim okulundaki öğrencilerin öz yeterlilik düzeyleri”. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 6 (4):177-183.
  3. Arseven, A. (2016). Öz-yeterlilik: Bir kavram analizi. Electronic Turkish Studies, 11(19). 63-80.
  4. Aypay, A. (2010). The Adaptation Study of General Self-Efficacy (GSE) Scale to Turkish. Inonu University Journal of the Faculty of Education, 11(2). 113-131.
  5. Bacchini, D., & Magliulo, F. (2003). Self-image and perceived self-efficacy during adolescence. Journal of youth and adolescence, 32(5), 337-349.
  6. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review. Vol. 4, No. 2, 191-215.
  7. Aypay, A. (2010). The Adaptation Study of General Self-Efficacy (GSE) Scale to Turkish. Inonu University Journal of the Faculty of Education, 11(2). 113-131.